XXL Nutrition

Frank Mir..Van begin tot (bijna) eind.

Bezoekers in dit topic

tremendes

Monstrous Giant
+10 jaar member
Lid geworden
16 nov 2006
Berichten
11.662
Karma
2.924
Lengte
1m86
Massa
102kg
Frank Mir werd toen hij opkwam in het MMA, in de beginjaren van 21e eeuw, gezien als een groot talent in de (weliswaar toen niet heel diepe) heavyweight divisie. Twee weken geleden zagen we hem verliezen van Daniel Cormier, zelf een hot prospect. Een prima moment om terug te kijken op zijn carrière tot op heden en wat er nog in zit voor hem.

Het begin
Francisco Santos Mir, III groeide als Cubaans - Amerikaanse jongen op in Las Vegas. Zijn eerste aanraking met vechtsporten kwam op aansporen van zijn vader, die hem aanmoedigde om te gaan worstelen. Hoewel hij een stroeve start kende won hij in zijn senior year de state championship. Daarnaast heeft hij een achtergrond en Kenpo Karate en uiteraard zijn bread & butter, Braziliaans Jiu Jitsu. ZIjn MMA carriere kwam op gang toen hij toevallig Joe Silva ontmoette in een martial arts school. Hij zag wel brood in Mir en spoorde hem aan om zich te laten zien in een aantal gevechten. Deze eerste gevechten won hij en zijn uitnodiging voor de UFC was een feit. Tot zover het Wikipedia gedeelte van dit artikel.

Mir zijn MMA carrière is verder duidelijk in twee delen te onderscheiden. Er was de periode vóór zijn motorongeluk en dat daarna. Vóór het ongeluk was zijn talent dus al opgemerkt door UFC matchmaker Joe Silva.

De UFC - Voor het ongeluk
Na twee overwinningen in het B-circuit mocht hij het opnemen tegen Roberto Traven, ook een BJJ topper destijds. Mir was duidelijk de betere en submitte hem binnen iets meer dan een minuut. De volgende was Pete Williams; je kent hem wel als de man die als eerste Mark Coleman, destijds gevreesd en onverslaanbaar geacht, KO trapte. Submissions waren echter nooit zijn ding en Mir submitte hem wederom binnen een minuut.

5esgtl.jpg


Mir won zijn eerste partij in de UFC makkelijk

Zijn weg naar boven leek onherroepelijk ingezet. Op dit moment leek het de UFC een goed idee om hem tegenover Ian Freeman te zetten. Freeman werd gezien als gevaarlijke vechter maar niet een van het kaliber Mir. Mir dacht Freeman snel te submitten gezien het feit dat Freeman voornamelijk een standup vechter was. Echter zou hier een van de zwaktes van Mir naar voren komen; als een gevecht niet gaat zoals hij wil heeft hij meestal geen plan B of C. Daarnaast vindt hij het nogal moeilijk om te gaan met top en/of side control van de tegenstander. Een aantal leglocks van Mir mislukte en Freeman bracht zoveel schade aan vervolgens in side control dat het gevecht gestopt werd; de eerste (TKO) loss voor Mir was een feit.

Hij kwam terug echter: na dit gevecht won hij achtereenvolgens van Tank Abbott (toen nog semi-gevaarlijk), twee keer op niet indrukwekkende wijze van Wes Sims (kaliber B, toen ook al) en wat wel indrukwekkend was, was het gevecht waarmee hij voor het eerst UFC heavyweight champion werd; hij brak Tim Sylvia zijn arm binnen minder dan een minuut in de eerste ronde.



Champ!

Toen ging het mis
Het leek dus goed te gaan voor Mir. Hij was net kampioen in de UFC en nog piepjong, 25 jaar oud. We schrijven het jaar 2004. Toen ging het mis echter, op 17 september. Mir crashte met zijn motor en brak zijn bijbeen op twee plaatsen. Ook scheurde hij alle ligamenten in zijn knie af.

Initieel leek het relatief gezien mee te vallen echter; zijn MMA carrière hoefde hij nog niet als verloren te beschouwen. Ondertussen werd een interim belt in het leven geroepen, welke Andrei Arlovski won van Sylvia. Mir zou het tegen Andrei op gaan nemen in oktober 2005 maar zijn herstel duurde helaas te lang; hij was zijn belt kwijt door te lange inactiviteit.

UFC - Na het ongeluk
Dat "het ongeluk" een permanente verandering voor Mir betekende werd duidelijk na zijn eerste gevecht ná het ongeluk. Hij mocht het op gaan nemen tegen Marcio Cruz, geen pushover maar zeker wel een warmup fight voor Mir, zo werd toen geredeneerd.
Mir kwam echter van een koude kermis thuis. Hoewel hij er beter getraind dan ooit uitzag, strookte dit niet met zijn daadwerkelijke lichamelijke conditie. Cruz kreeg hem makkelijk naar de grond en ging aan het werk met ellebogen op de grond. Mir werd makkelijk verslagen en vele twijfels rezen ; had hij het nog wel in zich?!

2lxo41.jpg


Zijn comeback kwam te vroeg, zo bleek

Zijn volgende gevecht tegen Dan Christison (een oninspirerende overwinning) deed niets om dat beeld te doen veranderen en zijn gevecht dááropvolgend, een klinkende TKO verliespartij tegen Brandon Vera, al helemaal niet. Mir leek definitief "done".

De kans
Toch kwam daar de kans. Een van de andere kenmerken in Mir zijn carriere is het zelfvertrouwen dat hij heeft en geloof in eigen kunnen; daaraan geen gebrek. Toen Antoni Hardonk in 2007 tegen Mir ging aantreden, werd dat eigenlijk meer als 'welkomstgevecht' voor Hardonk gezien. Mir pakte zijn kans echter en won weer binnen net iets meer dan een minuut op submission.

De echte kans op eerherstel kwam echter pas in zijn volgende gevecht. Het was 2008 en Brock Lesnar was de next big thing. Hij werd gehyped als onverslaanbaar monster en Mir was zijn stepping stone en zijn eerste echte test tegelijkertijd. De zaken pakten echter anders uit; na een snelle takedown van Brock tapte Mir hem met een kneebar.

Weer de titel...en toch ook weer niet
Mir ging zelfs nog even iets verder en veroverde in december van datzelfde jaar weer een titel van Antonio Rodrigo Nogueira op TKO uberhaupt; de interim heavyweight title. Aangezien Brock de heavyweight title eerder van Randy COuture had veroverd zouden de twee weer tegenover elkaar komen te staan.

Een jaar na hun eerste ontmoeting was het zover; dit keer werd een van Mir zijn gaten in zijn game hem echter fataal; relatief onderontwikkelde worstelen en takedown defense. Brock Lesnar ging voor de takedown en hoewel Mir hem wel een keer goed wist te raken met een harde knie in de standup, was de fysieke kracht en top control van Brock teveel: Mir raakte zijn belt weer kwijt.

2j0b9xx.jpg


Grote, sterke worstelaars bleven en blijven een probleem

Toch weer een title run?
Mir zijn zelfvertrouwen sleepte hem echter weer door deze periode en hij maakte indruk met een snelle overwinning op Cheick Kongo. Net als tegen Big Nog liet hij weer verbeterde standup zien en hij leek nog steeds te groeien als MMA vechter. Hierna moest hij het echter weer tegen een grote worstelaar opnemen in Shane Carwin en ook zijn fysieke kracht en worstel (clinch) game was teveel: Mir verloor weer op KO.
Op dat moment werd het vrij duidelijk dat Mir nooit meer de belt in zijn handen zou krijgen; op een relatief geavanceerde leeftijd nog een aantal grote gaten in zijn MMA game dichten; dat lag niet in de lijn der verwachting. Toch deed Mir echter goede zaken vanaf zijn loss tegen Carwin; hij won van legende Mirko Cro Cop, versloeg de taaie Roy Nelson vrij eenvoudig en won voor de tweede keer van Big Nog: deze keer door submission.

Echter de absolute top zou hij niet meer bereiken; vorig jaar kreeg hij de kans op de titel weer tegen de destijds champ, Junior Dos Santos. Oorspronkelijke uitdager Alistair Overeem was out door een blessure; Mir wilde graag zijn plaats innemen. Het verschil in standup skills was echter te groot en Mir werd overklast.

Meest recentelijk verloor hij wederom een partij tegen een up and comer in Daniel Cormier. Je zou gezien zijn verleden denken dat hij nog wel eens voor de title zou kunnen gaan, gezien het feit dat hij eerder op belangrijke momenten verloor maar op de een of andere manier toch altijd weer terug in de picture kwam. De tijd staat echter niet stil en haalt iedereen in, zeker in een zware sport als MMA.

En nu?
Als we Frank Mir mogen samenvatten zien we een vechter die nooit echt de absolute top is geweest, maar wel vrijwel het maximale uit zijn carrière heeft gehaald. Zijn motorongeluk, relatief mindere worstelgame en gebrek aan plan B of C als een gevecht niet zijn kant op gaat, hebben hem verhinderd een absoluut icoon in de sport te worden, een positie die velen hem bij zijn debuut in de UFC toedichtten. Aan de andere kant is hij meerdere malen Heavyweight champion geweest, heeft hij delen van zijn MMA game (standup onder andere) zienderogen verbeterd op latere leeftijd ook nog en is hij door een niet aflatend vertrouwen in zichzelf van een bijna fataal motorongeluk teruggekomen.

311qr87.jpg


Deze zal hij waarschijnlijk nooit meer in handen krijgen; wat nu dan wel verder?

Rest de vraag; wat nu? Zijn verliespartij tegen Daniel Cormier liet zien dat hij waarschijnlijk niet meer de titel in handen zal krijgen. Waar ligt zijn toekomst dan wel? Super-gatekeeper? Alleen nog super fights? Of wat te denken van een rematch tegen Brock Lesnar. Ook al heeft deze laatste zich teruggetrokken uit de MMA sport, onder de juiste omstandigheden is alles mogelijk. Mir heeft sowieso al zelf aangegeven dat hij als commentator verder wil na zijn actieve carrière. Misschien is dat moment wel dichterbij dan we denken. Wat denken jullie? Wat is de volgende stap voor Mir en wat is zijn plek in de MMA geschiedenis tot nu toe?

Tekst en foto's: Danny Smits
 
Laatst bewerkt:

Fenrir

Advanced Bodybuilder
+10 jaar member
Lid geworden
23 nov 2006
Berichten
1.094
Karma
2
Goed verhaal. Vond het altijd een gave vechter, maar denk idd niet dat we nog veel van hem gaan zien.
 

tunux

Ripped Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
6 mrt 2007
Berichten
4.228
Karma
367
Lengte
1m85
Gast had en heeft nog steeds veel potentie.

Ik vind dat hij net als bijvoorbeerld Maia gewoon volledig op zn BJJ moet richten.
Dat is namelijk waar Mir echt goed in is naar mijn mening.

Ik vind hem in de stand/up toch net iets te sloom en traag, terwijl hij op de grond een echt beest is.
 

klassikl

Cool Novice
Lid geworden
11 jan 2012
Berichten
134
Karma
2
Nooit een grote Mirr fan geweest. De helft van zijn partijen leek het of hij liever thuis aan het tuinieren was. Respect voor wat hij allemaal bereikt heeft maar zijn partij tegen Cormier bewees me weer waarom ik er vaak maar niks aan vind.
 

Weightboy

Ripped Bodybuilder
Lid geworden
20 mrt 2013
Berichten
3.673
Karma
559
Goeie vechter maar bovenal een goeie vent (ken hem natuurlijk niet persoonlijk, maar in TUF en press conferences enzo)
Vond het echt balen van zijn motor ongeluk, als dat er niet was geweest zou de HW rankings er misschien anders uitzien..
 

Onslow

Gelsenkirchen
Elite Member
Challenge Winner
5x Challenge Winner
+15 jaar member
Lid geworden
16 mrt 2005
Berichten
12.355
Karma
6.486
Toch ben je als mma vechter al heel snel top of flop. Als je het vergelijkt met boksen waarbij je je helemaal omhoog moet opklimmen voor een titel gevecht kan het bij de UFC al na enkele partijen te hebben gewonnen.
 

Weightboy

Ripped Bodybuilder
Lid geworden
20 mrt 2013
Berichten
3.673
Karma
559
Toch ben je als mma vechter al heel snel top of flop. Als je het vergelijkt met boksen waarbij je je helemaal omhoog moet opklimmen voor een titel gevecht kan het bij de UFC al na enkele partijen te hebben gewonnen.

It's all about the money money money
 

Robo007

Dutch Bodybuilder
+10 jaar member
Lid geworden
10 feb 2012
Berichten
687
Karma
22
Lengte
1m78
IK ben altijd wel fan geweest van Mir. Maar volgens mij heeft hij het nu wel gehad.

Hij zal wel zijn volgende wedstrijd (als die er komt) moeten winnen wil hij nog enige toekomst hebben als actieve vechter.

Ik ben allesinds benieuwd wat het gaat worden.
 
OP
tremendes

tremendes

Monstrous Giant
+10 jaar member
Lid geworden
16 nov 2006
Berichten
11.662
Karma
2.924
Lengte
1m86
Massa
102kg
Toch ben je als mma vechter al heel snel top of flop. Als je het vergelijkt met boksen waarbij je je helemaal omhoog moet opklimmen voor een titel gevecht kan het bij de UFC al na enkele partijen te hebben gewonnen.

Inderdaad..zie die docu over Anthony pettis. Toen nog in de WEC, geweldige vechter. Had 1 verliespartij en bij zijn volgende partij stond er al volop druk op om te moeten winnen anders kon het maar zo afgelopen zijn. Onbegrijpelijk.
 

klassikl

Cool Novice
Lid geworden
11 jan 2012
Berichten
134
Karma
2
Ik vind het toch niet zo heel raar. Een mooie winningstreak van 5-6 partijen tegen degelijke namen is in MMA heel bijzonder. Terwijl in het boksen er volop vechters rondlopen die al 10 partijen of meer niet verloren hebben. Wanneer je in die streak 3 partijen wint tegen een contender (imo top 10 vechter) dan sta je al heel erg dicht bij de #1 contender positie. Helemaal binnen de UFC zijn er geen cans. In het boksen is dit wel anders.

Dat vechters die zich bewezen hebben na 1 of 2 verliespartijen al bijna moeten vrezen voor hun contract is dan wel weer belachelijk.
 

Weightboy

Ripped Bodybuilder
Lid geworden
20 mrt 2013
Berichten
3.673
Karma
559
Ik vind het toch niet zo heel raar. Een mooie winningstreak van 5-6 partijen tegen degelijke namen is in MMA heel bijzonder. Terwijl in het boksen er volop vechters rondlopen die al 10 partijen of meer niet verloren hebben. Wanneer je in die streak 3 partijen wint tegen een contender (imo top 10 vechter) dan sta je al heel erg dicht bij de #1 contender positie. Helemaal binnen de UFC zijn er geen cans. In het boksen is dit wel anders.

Dat vechters die zich bewezen hebben na 1 of 2 verliespartijen al bijna moeten vrezen voor hun contract is dan wel weer belachelijk.

Boksen is tegenwoordig ook belachlijk saai geworden..

En als je de vechters zo scherp houd zullen ze, zeker als ze al 1 keer verloren hebben, nog wel een extra stapje zetten om niet te verliezen de volgende keer.
IMO een goede peper in de reet zo'n beleid.
 

klassikl

Cool Novice
Lid geworden
11 jan 2012
Berichten
134
Karma
2
Zit natuurlijk wel verschil in per situatie. Frankie Edgar heeft nu 3 titel gevechten achter elkaar verloren. Maar no way dat ie gecut gaat worden. Maar iemand die 3 keer roemloos verliest moet vrezen voor zijn contract. Geen slecht beleid maar soms wordt het overdreven in mijn optiek.
 

prosteenstoter

Ripped Bodybuilder
+10 jaar member
Lid geworden
8 sep 2010
Berichten
3.500
Karma
480
Lengte
1m91
Massa
117kg
Vetpercentage
25%
haha en de hopeloze pogingen van dana om roy nelson de ufc uit te werken maar steeds als ie tegen een "mindere" vechter staat knalt ie deze weer kansloos tegen het canvas :P ik vind dat ze een soort ranking zouden moeten maken en niet nr. 2 = geen title shot... stukken eerlijker, dus als upcomming man moet je eerst langs types als kongo/mitrione, dan staat je roy nelson te wachten, dan krijg je jds/overeem en als je die 3 fights wint, dan pas title shot
 

Bushokje

Cool Novice
+10 jaar member
Lid geworden
25 apr 2012
Berichten
162
Karma
21
Lengte
1m95
Massa
90kg
Boksen is tegenwoordig ook belachlijk saai geworden..

En als je de vechters zo scherp houd zullen ze, zeker als ze al 1 keer verloren hebben, nog wel een extra stapje zetten om niet te verliezen de volgende keer.
IMO een goede peper in de reet zo'n beleid.

De heavyweights zijn vooral saai om te kijken. Die delen 1 klap per minuut uit die dan ook nog eens wordt ontweken. De lichtere mannetjes zijn veel beweeglijker en explosiever. Veel leuker om te kijken. Ik raad je aan om eens wat wedstrijden van Manny Pacquiao te bekijken. Gebeurt een stuk meer
 
Naar boven