XXL Nutrition

R-ala

Users who are viewing this thread

dandyman

Huge Freak
+15 jaar member
Lid geworden
1 mrt 2003
Berichten
7.925
Karma
1
kan je dit ovrigens in de shop hier betsellen. zag t niet staan???
 

ErEf

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
21 okt 2002
Berichten
763
Karma
1
Originally posted by burn


Iemand beveelde ook ALA aan voor de training. Ik nam daarom aan dat het zonder koolhydraten was, vandaar mijn opmerking over een verlaagd bloedsuiker etc...

degene die ala inname voor de training noemde had het juist over inname met kh's, want hij zegt als je het met te weinig water/limonade... etc.
Daarbij noemde hij ook de pomp waarop je ook weer reageert met dat je dat ook al noemde, als het je daarvoor te doen is. Alleen je noemde het onder andere omstandigheden, zonder kh's, waarbij de info die je gaf wel interessant is.

but zonder kh r-ala niet gebruiken voor betere glucose opslag (klinkt ook heel logisch), maar bijv wel voor anti-oxidante werking. maar met kh inname en niet na training voor betere opname van kh. Lijkt me zo een goede conclusie.
 

burn

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
22 okt 2002
Berichten
1.407
Karma
17
Eref, ik reageerde op dit bericht:

Fer:
je moet R-ala voor de training nemen, dan raken je insuline recopteren helemaal gevoelig voor insuline en gaat al het glycogeen naar de spieren dus geen vetopslag en door de toename van glycogeen in de spieren, zal je een betere pomp verwachten tijdens het trainen.
______________________________________________


Maar ok, kan zijn dat ik het verkeerd opvatte.

@ Magic: Het gaat allemaal om de cal. Kan best zijn dat jij een langzame stofewisseling hebt, maar als je meer verbrandt dan je eet zul je vet verliezen. Of dat nu met vette vis is voor het slapen of niet. Als ik bulk en mijn cal. niet in de gaten hou dan ben ik binnen een paar weken meer dan 5 kilo zwaarder. Geloof me dan ben ik echt helemaal niet droog, dat weet ik uit ervaring.
 

kingnbajam

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
10 nov 2002
Berichten
1.157
Karma
1
Originally posted by burn
Eref, ik reageerde op dit bericht:

Fer:
je moet R-ala voor de training nemen, dan raken je insuline recopteren helemaal gevoelig voor insuline en gaat al het glycogeen naar de spieren dus geen vetopslag en door de toename van glycogeen in de spieren, zal je een betere pomp verwachten tijdens het trainen.
______________________________________________


Maar ok, kan zijn dat ik het verkeerd opvatte.

@ Magic: Het gaat allemaal om de cal. Kan best zijn dat jij een langzame stofewisseling hebt, maar als je meer verbrandt dan je eet zul je vet verliezen. Of dat nu met vette vis is voor het slapen of niet. Als ik bulk en mijn cal. niet in de gaten hou dan ben ik binnen een paar weken meer dan 5 kilo zwaarder. Geloof me dan ben ik echt helemaal niet droog, dat weet ik uit ervaring.

Nope, niet waar. Als het zo simpel was, zou iedereen die gedisciplineerd onder z'n caloriebehoefte zou zitten, puur vet verliezen! Was dat maar zo! Hangt dus totaal af van het SOORT voeding dat je naar binnenkrijgt en WANNEER.... de 1 verliest veel vet en nauwelijks spier, terwijl dat bij de ander een stuk moeilijker gaat........
 

burn

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
22 okt 2002
Berichten
1.407
Karma
17
Originally posted by kingnbajam


Nope, niet waar. Als het zo simpel was, zou iedereen die gedisciplineerd onder z'n caloriebehoefte zou zitten, puur vet verliezen! Was dat maar zo! Hangt dus totaal af van het SOORT voeding dat je naar binnenkrijgt en WANNEER.... de 1 verliest veel vet en nauwelijks spier, terwijl dat bij de ander een stuk moeilijker gaat........

Als jij onder je cal. behoefte zit verlies je vet. Ik heb nergens gezegd puur vet. Vertel jij me maar wanneer ik wat moet eten om vet te verliezen dan.


Copy/ paste

P-ratio (partitioning-ratio)

Globaal gezien geeft de p-ratio aan hoeveel spier je wint of verliest ten opzichte van vet.
Tijdens het bulken wil je om deze reden een zo hoog mogelijke p-ratio. Een hoge p-ratio betekent veel spier winst en weinig vet. Tijdens het cutten daarentegen wil je een zo laag mogelijke p-ratio. Op deze manier heb je weinig spierverlies t.o.v. vetverlies.
De p-ratio is onder andere afhankelijk van het vetpercentage(1). Een hoog vetpercentage betekent een relatief lagere p-ratio. Tijdens het bulken is een lage p-ratio negatief. Om te cutten is een lage p-ratio positief.
Een lager vetpercentage betekent een hogere p-ratio. Dit is dus gunstig om spier te winnen, maar ongunstig om te cutten. Immers hoe hoger de p-ratio wordt, hoe meer kans je hebt om spier te verliezen.

Lager vetpercentage > hoge p-ratio > gunstig om spier te winnen/ moeilijker om vet te verliezen.

Hoger vetpercentage > lage p-ratio > nadelig om spier te winnen / gemakkelijker om vet te verliezen

Het mag dus duidelijk zijn dat het vetpercentage een grote rol speelt in het bepalen van de p-ratio. Het is niet te bepalen wanneer een vetpercentage hoog of laag is. Voor de ene persoon is een vetpercentage van 10% hoog, terwijl dat voor een ander laag is. Deze individuele verschillen worden grotendeel gereguleerd door het setpoint van de persoon.

Setpoint

Het setpoint is het vetpercentage wat je lichaam graag aanhoudt(2). Wanneer je onder dit vetpercentage komt worden er aan de hersenen signalen doorgegeven dat het lichaam in ‘gevaar’ is. Als reactie op dit signaal zal het lichaam zuiniger omgaan met de energie die zij verbruikt. De stofwisseling zal dalen. Je kunt het eigenlijk zien als een soort verdedigingsmechanisme van het lichaam.
Het mechanisme verdedigt zijn ook tegen een te hoog vetpercentage, maar in mindere mate. Een hoger vetpercentage wil immers niet meteen zeggen dat er gevaar is. Toch zie je vaak bij mensen met een constant lage vetpercentage dat zij moeite hebben om gewicht aan te komen. Het lichaam wil op dat vetpercentage blijven en reageert daarop door de stofwisseling te verhogen.
Je setpoint is grotendeels genetisch bepaalt en kan zich waarschijnlijk nog wel aanpassen aan je eetgedrag/ vetpercentage. Een lager setpoint betekent makkelijker vet verliezen en makkelijker een lager vetpercentage aanhouden. Een verhoging van je genetisch bepaalde setpoint is waarschijnlijker dan een verlaging. Om die reden alleen kun je beter niet te lang met een hoog vetpercentage rondlopen. Je loopt namelijk de kans dat je setpoint verhoogd wordt. In welke tijdsperiode dit gebeurd is onduidelijk, maar verondersteld wordt na een halfjaar. Leptine speelt een grote rol bij het setpoint en de p-ratio.

Leptine

Leptine is een hormoon dat grotendeels door de vetcellen wordt geproduceerd. Wanneer je onder je setpoint komt(minder volle vetcellen) zal het hormoon leptine snel gaan dalen. Dit heeft weer tot gevolg dat o.a. testosteron zal dalen, cortisol zal stijgen, groeihormoon zal dalen, stofwisseling zal dalen en hongergevoelens zullen overheersen(3). Een laag leptine productie wil je om deze redenen vermijden tijdens het cutten. Helaas kun je niet droger worden zonder je vetcellen te verkleinen. Je zult dus altijd tijdens een dieet een vermindering van leptine zien. Wanneer je nog een vrij hoog vetpercentage hebt zul je nog niet veel rekening hoeven te houden met leptine. Ga je lager in je vetpercentage dan kun je door middel van ‘refeeds’ het leptine niveau tijdelijk verhogen. Naargelang je een lager vetpercentage bereikt zul je steeds vaker een refeed moeten toepassen om het hormoon leptine niet teveel te laten dalen.

Tijdens het cutten wil je de p-ratio zo laag mogelijk houden.

- Kies voor een dieet welke ongeveer 500 calorieën, of maximaal 20% onder je behoudsniveau ligt.

Het aantal calorieën is een van de meest bepalende factoren. Met een te laag aantal calorieën is een dieet gedoemd om te mislukken. Toch maken veel mensen de fout om te laag in de calorieën te starten. Dit leidt tot onnodig spierverlies. Ook zal de stofwisseling in die mate afnemen dat het steeds moeilijker wordt om vet te verliezen. Het lichaam denkt immers dat het in gevaar is en zal alles doen om te overleven. Op het moment dat het lichaam te weinig calorieën binnenkrijgt zal de stofwisseling afnemen en zullen er signalen van honger worden doorgegeven. Dit maakt het nog lastiger om het dieet vol te houden. Leptine is hier wederom een belangrijke speler. Tijdens een dieet zal de hoeveelheid leptine afnemen. Deze invloed wordt sterker naarmate het vetpercentage lager wordt. Het gevolg is een hogere p-ratio en dus meer spierverlies.

- Zorg voor voldoende eiwitten

Een kilo spier bestaat voor ongeveer 250 gram uit eiwit. Het mag dus duidelijk zijn dat eiwit een belangrijke rol speelt in zowel het winnen als het behoudt van spieren. Uit onderzoeken is gebleken dat 2 gram eiwit per VVM(vet vrije massa) voor bodybuilders nodig is. Zorg daarom ook minimaal voor 2 gram eiwit per VVM. Meer dan 2 gram eiwit per VVM is uit onderzoeken nooit voordeliger gebleken m.b.t. minimale spierverlies of spierwinst. Zolang je de eerste hierboven genoemde regel van het aantal calorieën in acht neemt dan zou je genoeg moeten hebben aan 2 gram per VVM. Een dieet met weinig koolhydraten en vetten zal wel moeten worden aangevuld met grote hoeveelheden eiwit om zo toch de nodige calorieën binnen te krijgen. Het lichaam past zich op grote hoeveelheid eiwit t.o.v. vet en koolhydraten aan, door meer eiwit om te zetten naar glucose(koolhydraten).
Toch kan een hoger percentage eiwitten zeker voordelen bieden. Een belangrijk voordeel van eiwit tijdens het cutten is dat het een hoge thermogenische werking heeft. Dit betekent dat het relatief veel energie kost om de eiwitten om te zetten en op te nemen. Van elke 100 calorieën dat je aan eiwit eet, zullen er al ongeveer 25 calorieën in dit proces verbrandt worden. Wanneer we naar koolhydraten en vetten kijken ligt dit percentage een stuk lager. Daarnaast heeft eiwit een hoog verzadiging gevoel. Dat wil zeggen dat je eerder vol zit, waardoor een dieet makkelijker vol te houden is. Een verhoging van het eiwit in een dieet kan dus voordelig zijn al is het om op safe te spelen. Toch blijft de extra omzetting van aminozuren naar bijv. glucose om zo het glycogeen aan te vullen een inefficiënte manier. Zowel lichamelijk als financieel wordt er op deze manier meer gevraagd.
Er zijn verschillende soorten eiwit met verschillende kenmerken. Hierbij is vooral de mogelijkheid tot opname van belang. Doordat de verschillen in opname tussen dierlijke eiwitten vrij klein(+90%) zijn is dit eigenlijk te verwaarlozen. De verschillende snelheid van opname speelt ook een rol. Whey eiwit neemt snel op, waardoor er in de lever meer geoxideerd wordt. Dit betekent dat er minder aminozuren de bloedbaan bereiken. Daarnaast is whey relatief vrij prijzig. Kies daarom alleen voor whey wanneer je snel aminozuren naar de spieren wilt.

- Eet voldoende vetten

Vetten worden vaak vergeten in een dieet. Nog steeds zijn er veel mensen die denken dat je van vet automatisch vet wordt. Je moet onthouden dat je vet aanzet doordat je meer calorieën binnenkrijgt dan je verbrandt. Bij een calorieën overschot zorgen zowel de calorieën van koolhydraten, eiwitten en vet ervoor dat je vet aanzet.
Hoewel vetten de meeste calorieën per gram leveren, hebben vetten belangrijke functies. Ten eerste zijn vetten belangrijk om de testosteron spiegel zo optimaal mogelijk te houden. Om deze reden zou je dieet niet voor minder dan 25% van de calorieën uit vet mogen bestaan. Daarnaast heeft vet een belangrijke werking op hormonen die de eetlust reguleren(CCK, Ghrelin(4)). Het zorgt ook voor een stabielere bloedsuikerspiegel(5).
Zoals al eerder aangegeven speelt het aantal calorieën de grootste rol in het dieet. Zolang je onder je calorieën behoudt blijft zul je gewicht verliezen. Vet zorgt door de gunstige werking op hormonen ervoor dat het dieet makkelijker vol te houden is.
Er zijn ook verschillende soorten vet. Verzadigde vetten worden vaak in verband gebracht met allerlei ziektebeelden, terwijl dit niet perse een slecht vetsoort is. Toch mist dit vetsoort een aantal positieve kenmerken, welke onverzadigde vetzuren wel hebben. Vooral de meervoudig onverzadigde vetzuren hebben een aantal belangrijke functies op zowel de gezondheid als tijdens het afvallen en spierbehoud/ opbouw.
De vetzuren die vermeden moeten worden zijn transvetzuren.


- Zorg dat je met voldoende intensiteit kunt trainen

Gewichtstraining heeft een grote invloed op de p-ratio. Tijdens het diëten zorgt de training ervoor dat een groot deel van de spieren gespaard blijven. Door gewichtstraining zullen er in verhouding meer voedingsstoffen naar de spiercellen vervoerd worden en minder naar de vetcellen.
Het aantal koolhydraten in een dieet speelt hierbij een belangrijke rol. Koolhydraten zijn grotendeels de favoriete energiebron van het lichaam. Tijdens gewichtstraining moet de energie ook grotendeels van glucose (koolhydraten) komen. Om deze reden is het belangrijk om voldoende koolhydraten in je dieet op te nemen, zodat een goede training mogelijk is. Daarnaast hebben koolhydraten een beschermende werking op eiwitten. Dit betekent niet dat een dieet met weinig koolhydraten per definitie slecht is. Het is alleen niet noodzakelijk om tot een laag vetpercentage te komen. We spreken hier niet over een vetpercentage waarmee je kunt deelnemen aan een wedstrijd.

Tegenwoordig wordt ook vaak het eten van koolhydraten in verband gebracht met het aanzetten van vet. Vaker wordt er beweerd dat koolhydraten omzetten naar vet, maar dit gebeurt in de werkelijkheid nauwelijks(hoogstens een paar gram vet per dag(6)). Tijdens het diëten komt dit zelfs helemaal niet voor. Mensen verwarren de opname van een glucose molecuul in een vetcel vaak met de omzetting van glucose naar vet. De omzetting van glucose naar een vetzuur vindt plaats in de lever. Ook niet bij koolhydraten met een hoge G.I. Koolhydraten kunnen er wel op een andere manier voor zorgen dat er meer vet wordt aangezet. Koolhydraten leveren energie(calorieën). Het lichaam prefereert koolhydraten grotendeels boven vetten als energiebron. De vetten die binnenkomen zullen daardoor niet als energie gebruikt worden en opgeslagen worden. Zolang je onder je calorieën behoudt blijft dan is dit niet van belang en zul je vet verliezen. Wel genieten koolhydraten met een lage G.I of I.I de voorkeur. Dit vooral vanwege de insuline gevoeligheid. Een stabiele insuline spiegel zorgt ook voor minder honger.


Er zijn vele variabelen die bepalen hoeveel spier je zult verliezen tijdens het diëten.
Je kun ook niet om de individuele verschillen heen. De ene persoon kan makkelijk tot lager dan 8% gaan zonder daarbij echt spiermassa te verliezen, terwijl de ander bij een vetpercentage van 10% moeite heeft om de spiermassa te behouden. Dit heeft voornamelijk met het eerder genoemde setpoint te maken. Wil je perse tot een laag vetpercentage komen dan zul je er rekening mee moeten houden dat je spiermassa zal verliezen.
Het dieet bepaalt ook voor een groot deel hoeveel spiermassa je verliest. Om het spierverlies zoveel mogelijk te beperken zul je rekening moeten houden met een aantal basisregels. De precieze samenstelling van je dieet is afhankelijk van je persoonlijke behoeften en zal weinig invloed hebben op de p-ratio. Of je nu bijvoorbeeld kiest voor 40 /30/ /30 of 30/ 40/ 30(koolhydraten/ eiwitten/ vetten) maakt weinig uit.
Vet verliezen en tegelijkertijd spier winnen kan alleen bij een heel hoog vetpercentage of bij beginners. Val je hier niet onder dan gaat dit je niet lukken, no way. Of je moet aan anabolen steroïden gaan denken, that’s the only way.

1 Dullo and Jacquet, Br J Nutr (1999) 82: 339-356
2 Bull Math Biol 2001 Mar;63(2):393-403
Body weight setpoint, metabolic adaption and human starvation.
3 Leptin response to glucocorticoid occurs at physiological doses and is abolished by fasting.
4 Biochem Biophys Res Commun, April 12, 2002; 292(4): 1031-5.
5 Glycemic index and obesity.
6 J Lipid Res 2003 Feb 1 Differences in the regulation of adipose tissue and liver lipogenesis by carbohydrates in humans.
 

kingnbajam

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
10 nov 2002
Berichten
1.157
Karma
1
niks nieuws wat ik hier lees hoor....

maar uh, ga jij maar eens onder je cal. behoefte ALLEEN voeding met hoogste GI waarden eten (suikers). Dan verlies je niet/nauwelijks vet, je lichaam werkt niet zo mechanisch.... 1+1=2 or whatever..... nope!

Het is een combinatie van factoren, waarvan caloriebeperking wel een belangrijke is natuurlijk, maar vooral bij mensen met een trage stofwisseling/snelle neiging tot vetopslag (al dan niet erfelijk) komt er veeeeeeeeeeeeel meer bij kijken dan alleen caloriebeperking.

Ik ga slapen nu! :)
 

ErEf

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
21 okt 2002
Berichten
763
Karma
1

Soulreaver

Ripped Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
9 okt 2002
Berichten
3.884
Karma
0
Originally posted by man_of_magic
Hmmm, no offence Burn...maar jij bent absoluut geen meso.
Meso hebben van zichzelf al vet en hebben een superlangzame verbranding.

Ik heb je pics gezien en je trainings/dieet regime zit allemaal goed in elkaar. Maar Zo droog als jij nu al bent zal ik op natuurlijke wijze nooit worden tenzij ik van BB mijn full-time bezigheid maak.

Waar staan zijn pics dan? Ben wel benieuwd eigenlijk.
 

man_of_magic

Dutch Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
8 okt 2002
Berichten
485
Karma
4
Lengte
1m85
Massa
90kg
Vetpercentage
25%
Een hands on ervaring van 2 gasten van Elite Fitness board:

ALA/r-ALA
--------------------------------------------------------------------------------
R-ALA is the ultimate antioxidant and perhaps too, the ultimate nutrient-partioning agent. When you are on a bulking cycle, it can make an enormous difference in terms of how much fat you gain versus how much muscle you gain. R-ALA changes the ratio of muscle to fat gained in favor of muscle and at the expense of fat.

Except immediately following your workout, the carbs you eat cause an insulin spike, which when combined with high blood glucose levels resulting from those carbs, makes for a very lipogenic environment. Using r-ALA, you can channel more of the glucose to the muscle cells instead of the fat cells gaining more lean muscle mass without a concurrent gain in body fat. Please read on to learn how to make the most of r-ALA.

As you probably know, an antioxidant is a substance that prevents or slows the breakdown of another substance by oxygen. In the body, vitamins and minerals such as beta-carotene (a vitamin A precursor), vitamin C, vitamin E, and selenium have been found to act as antioxidants. They act by scavenging free radicals, molecules with one or more unpaired electrons, which rapidly react with other molecules, starting chain reactions in a process called oxidation.

Free radicals are a normal product of metabolism and the body produces its own antioxidants to keep them in balance. However, stress, aging, and environmental sources such as polluted air and cigarette smoke can add to the number of free radicals in the body, creating an imbalance. The highly reactive free radicals can damage healthy DNA and have been linked to changes that accompany aging (such as age-related macular degeneration, a leading cause of blindness in older people) and with disease processes that lead to cancer, heart disease, and stroke.

Studies have suggested that the antioxidants that occur naturally in fresh fruits and vegetables have a protective effect. For example, vitamin E and beta-carotene appear to protect cell membranes; vitamin C removes free radicals from inside the cell.

Touted to be the supreme antioxidant, alpha-lipoic acid (ALA) is an enzyme found in the mitochondria -- the energy producing structures found in our cells. ALA can operate in concert with vitamins C (water soluble) and E (fat soluble). Much research has been dedicated to examining ALA's effects on diabetes, especially the nerve disease accompanying the progression of diabetes. Although a lot of advertising and marketing has promoted the potential "insulin-boosting" action of ALA, very little evidence points to this effect in humans. Indeed, the minimum effective dose of ALA required to improve some aspects of diabetic symptoms is not cheap: 600 mg/day.

ALA is comprised of a pair of nearly identical molecules called isomers. New research indicates that the active half of ALA, the R isomer, may be far more effective than what is widely available. This super ALA loaded with R isomers may enable consumers to use a lower dose with potentially greater effects.

Although alpha lipoic acid is involved in cellular energy production, its chief role as a dietary supplement may be as a powerful antioxidant. The body appears to be able to manufacture enough alpha-lipoic acid for its metabolic functions (as a co-factor for a number of enzymes involved in converting fat and sugar to energy), but the excess levels provided by supplements allow alpha-lipoic acid to circulate in a "free" state. In this state, alpha-lipoic acid has functions as both a water- and fat-soluble antioxidant. This unique ability of alpha-lipoic acid to be active in water and lipid compartments of the body is important because most antioxidants, such as vitamins C and E, are effective in only one area or the other. For instance vitamin C is usually restricted to the interior compartment of cells and the watery portion of blood, while vitamin E embeds itself in the fatty portion of cell membranes. Adding to the potential importance of alpha-lipoic acid is its role in the production of glutathione, one of the chief antioxidants produced directly by the body.

In animal studies, alpha-lipoic acid supplementation has been shown to improve several indices of metabolic activity and lower the degree of oxidative stress. Alpha-lipoic acid supplementation reversed the declines in oxygen consumption and mitochondrial energy production that are commonly observed with aging. Activity levels increased approximately 3-fold in animals fed the supplement, suggesting that energy levels were enhanced. Levels of other antioxidants, such as glutathione and ascorbic acid, were also elevated in animals consuming alpha-lipoic acid, suggesting that the supplement may help protect and/or recycle these antioxidants and contribute to the overall capacity of the body to neutralize free radical damage.

In conjunction with other antioxidants, such as vitamin E, alpha-lipoic acid may be doubly helpful in patients with diabetes. By promoting the production of energy from fat and sugar in the mitochondria, glucose removal from the bloodstream may be enhanced and insulin function improved. Indeed, alpha-lipoic acid has been shown to decrease insulin resistance and is prescribed frequently in Europe as a treatment for peripheral neuropathy (nerve damage) associated with diabetes. In the U.S., the American Diabetes Association has suggested that alpha-lipoic acid plus vitamin E may be helpful in combating some of the health complications associated with diabetes, including heart disease, vision problems, nerve damage and kidney disease. Alpha-lipoic acid has also been implicated in helping to protect the brain from damage following a stroke.

ALA is of particular interest to the bodybuilder as well. Let's assume that as a bodybuilder, you are on a bulking cycle. Here's what happens when you eat a bulking meal without the benefits of ALA:

1. Meal taken w/o ALA.

i) Food (Macronutrients) is ingested.
ii) The body converts these nutrients to glucose, its main source of fuel. (Protein and triglycerides are also converted to glucose) Protein: is 58% glucogenic and Fat is: 10% glucogenic.
iii) The body detects the glucose entering the Blood stream. The Pancreas releases insulin to shuttle the glucose/amino-acids/fats into the cells. The glucose is delivered to the myocites (muscle cells) and to the adipocytes (fat cells).

Unfortunately, when bulking, the muscle-cells are often COMPLETELY full; so all the nutrients are either oxidized for energy or shuttled into the adipocytes (fat cells). The net result is that although you gain muscle when bulking, you also increase your fat mass as well.


Now let's look at what happens when the bodybuilder includes ALA in a bulking regimen.

i) Food (Macronutrients) is ingested.
ii) The body converts these nutrients to glucose, its main source of fuel. (Protein and triglycerides are also converted to glucose) Protein: is 58% glucogenic and Fat is: 10% glucogenic.
iii) The body detects the glucose entering the Blood stream. The Pancreas releases insulin to shuttle the glucose/amino-acids/fats into the cells. The glucose is delivered to the myocites (muscle cells) and to the adipocytes (fat cells).

However, and this is the interesting part, ALA increase the number of glut-4 transporters on the out-side of the myocites (muscle-cells) by almost 50%. And this enables the muscles to increase the amount of glucose that they absorb from the blood stream.

Unlike the first scenario, where glucose was being diverted straight into the fat cells, in the second scenario, the orally administered ALA forces the glucose and nutrients into both the MUSCLE-cells and the fat-cells.

What does this all mean?

It means that you can use ALA as a nutrient-partitioning agent. The net result is an increased muscle-gain over the long run with a smaller fat-gain. To give you a quantitative idea, if a person gains 10lbs muscle and 10lbs fat in a bulking cycle w/o ALA. He/she is likely to gain around 14lbs muscle and 6 lbs fat if he/she would have taken ALA.

The latest controversial topic surrounding Alpha-lipoic Acid is the potency of the two known variants -- R-ALA, in comparison to racemic (or normal) ALA. This latter, racemic ALA is a combination of R-ALA and S-ALA, normally found in a 50/50 split in common brand name ALA supplements. The S has little or no beneficial effects and is often detrimental to the activity of the R. In this racemic mixture half of the ALA is relatively useless and in many respects working against the other half. The former, R-ALA is the pure form of ALA found in nature, with the unnatural S removed.

In theory then, the R-ALA should prove to be better than racemic ALA at improving glucose uptake, insulin sensitivity, mitochondrial activity, and free radical elimination.

In order to uncover which of the two was truly the better one, Fonz, one of our moderators, decided to measure each ALA's impact on blood glucose for a specific meal, and compare the results. Both ALAs increase the ability of the body to store glucose in the form of glycogen and also oxidize un-needed glucose for energy. So in effect, whichever one of the two versions of ALA gave the smallest blood glucose reading after a specific meal, was the one that would give the user the best results in regards to glucose disposal and glucose up-take into the muscles. Pretty simple right?

So, Fonz bought 300, 100mg R-ALA caps from anabolicfitness.net and 2000 100mg caps from kilosports.com.

These are the respective LOT numbers

anabolicfitness.net: Lot # C06310 Exp: 06/04 (all three bottles)
kilosports.com: Lot # C07351 (Both bottles)

Fonz performed his experiment with a blood glucose meter (Glucometer) called Gluco-trend 2 with the Softclix system. The serial number of the Glucotrend 2 is GH02114809 and the type number is: 1861964.

He also purchased a separate glucometer at CVS to back-up the results obtained by the Glucotrend 2 blood glucose monitor. If at any time during the experiment, the values of the CVS blood glucose monitor and those of the Glucotrend 2 blood glucose monitor, were off by more than 10% Fonz would nullify the specific attempt at measuring the BG response by the given meal. The serial number of the CVS BG monitor is: 6429796, and the lot number of the glucose testing strips was: EB271A1 Exp: 23/Jan/03.

All measurements were taken in the AM and/or anytime Fonz hadn't eaten for 12hrs. This is because after 12 hours, as there is no food present in the stomach, BG levels are lowest. That makes this the BEST time to measure blood glucose fluctuations. Additionally, Fonz is 23, weighs 190lbs at roughly 9% body fat, at a height of 5'9 (174cms).

Here's the structure of each daily measurement.

Meal Number: N

Take initial BG (Blood glucose) measurement.
Consume a SPECIFIC food. (I'll give you the exact macro-nutrients)
Ingest the R-ALA or racemic ALA (X number of mg)
Measure BG (Blood Glucose) levels at the 1 hr, 2hr, and 3hr mark.
Ok, now that the structure of the experiment has been explained, let's look at the actual test results.

Meal 1: 400mg ALA + Complex carbs

BG(Initial): 66 mg/dl
BG(T+1): 92 mg/dl (+26 +39.4%)
BG(T+2): 86 mg/dl(+20.+30.3%)
BG(T+3): 86mg/dl(+20.+30.3%)
Meal 2: 400 mg R-ALA + Complex Carbs

BG(Initial): 74 mg/dl
BG(T+1): 94 mg/dl(+20.+27.03%)
BG(T+2): 84 mg/dl(+10.+13.51%)
BG(T+3): 80 mg/dl(+6 +8.11%)
Meal 3: 600 mg ALA + Complex Carbs

BG(Initial): 66 mg/dl
BG(T+1): 104 mg/dl(+38 +57.58%)
BG(T+2): 72 mg/dl(+6 +8.33%)
BG(T+3): 70mg/dl(+4 +6.06%)
Meal 4: 600 mg R-ALA + Complex Carbs

BG(Initial): 83 mg/dl
BG(T+1): 100 mg/dl(+17.+20.48%)
BG(T+2): 94 mg/dl(+9.+10.84%)
BG(T+3): 88 mg/dl(+5 +6.02%)
Meal 5: 800 mg ALA + Complex Carbs

BG(Initial): 80 mg/dl
BG(T+1): 103 mg/dl(+23 +22.33%)
BG(T+2): 92 mg/dl(+12 +15%)
BG(T+3): 90 mg/dl(+10.+5.56%)
Meal 6: 800 mg R-ALA + Complex Carbs

BG(Initial): 80mg/dl
BG(T+1): 100 mg/dl(+20.+25%)
BG(T+2): 90 mg/dl(+7 +8.75%)
BG(T+3): 82 mg/dl(+2 +2.5%
Meal 7: 1000mg ALA + Complex carbs

BG(Initial): 71mg/dl
BG(T+1): 90mg/dl(+19.+ 26.76%)
BG(T+2): 86mg/dl(+15 +21.1%)
BG(T+3): 72mg/dl(+1 +1.4%)

Based on the experiment, you can see that for the most part, as ALA intake is increased for the given meal (Containing 108g carbs as specified), the blood glucose level decreases. This is indicative of the extra ALA having an effect on glucose up-take and oxidation. You can also see a pattern that as the ALA dosage is increased for the particular amount of carbs, the incremental decrease in blood glucose gets smaller. This is what is referred to as a decreasing numerical series. From this, you can extrapolate the optimal dosage of racemic ALA per gram of carbohydrates consuming enough to maximize the glucose decrease, but not more that required which would simply be excreted, along with your hard earned money.

The dosage of ALA that would maximize its glucose up-take enhancing effects and glucose disposing effects, while minimizing any over-dosing would be 1200mg ALA per 108g carbs or 11.11mg ALA per 1 gram of carbs.

Based on the experiment, we can also see that as the amount of R-ALA is increased in relation to a 108 g carb meal, the blood glucose level decreases, but only slightly. You can therefore surmise that over the amount of 400 mg per 108g of carbs there isn't really any point in taking more as the decrease is negligible, and you would basically be throwing your R-ALA away. That would put the optimal dosage of R-ALA per (g) of carbs at 3.70mg of R-ALA per gram of carbs.

This indicates that R-ALA is three times as powerful as racemic ALA if the carb meal <108g (3.7mg per gram of carbs compared to 11.11mg per gram of carbs) If you want to be picky, yes, you can go as high as 600-800mg of R-ALA per 108g carbs, but you'll only get a 7.5-9% increase in effectiveness. Hardly efficient or cost effective if you ask me.

Fonz also included a high-carb analysis w/ ALA and R-ALA. This was to test if there was an upper limit to ALA's effectiveness. He wanted to find out if there was a physiological point where ALA just stopped working -- i.e. Too much glucose entering the blood stream.

Here's what Fonz found for Meals where carbs consumed equaled 208 grams.

(Meals 8, 9, and 10) HIGH DOSE-HI CARB MEALS

(2000mg R-ALA, 2000-3000mg ALA):

2000 mgs R-ALA:

BG(Initial): 77 mg/dl
BG(T+1): 97 mg/dl(+20.+25.98%)
BG(T+2): 118 mg/dl(+41.+53.25%)
BG(T+3): 94 mg/dl(+17 .+22.08%)
2000 mgs ALA:

BG(Initial): 70 mg/dl
BG(T+1): 95 mg/dl(+2 .+35.7%)
BG(T+2): 123 mg/dl(+53 .+75.71%)
BG(T+3): 95 mg/dl(+25 +35.7%)
3000 mgs ALA:

BG(Initial): 65 mg/dl
BG(T+1): 85 mg/dl(+20 .+30.77%)
BG(T+2): 110 mg/dl(+45 + 69.23%)
BG(T+3): 78 mg/dl(+13 .+ 20.00%)
We saw earlier that R-ALA is about 3X more powerful than ALA at stimulating glucose up-take and disposal for a specific amount of carbs (108 grams in our test). But for larger meals containing more carbs in this case 208 grams, you can see that 2000mgs R-ALA was about as effective as 3100mg ALA. This means that when a larger quantity of carbs is consumed, R-ALA is only about 55% stronger than ALA not 3X stronger. Interesting. We have just discovered something of importance. R-ALA, and similarly ALA to a smaller degree, works best if carb intake during the day is comprised of SMALLER carb meals not one big one.

So, in conclusion, I think we can safely say that the optimal dosages of R-ALA and racemic ALA are as follows:

For meals with carb contents at of below 108 grams:

11.11mg of racemic ALA per 1 gram of carbohydrates
3.7mg of R-ALA per 1 gram of carbohydrates
If the carb content of the meal goes beyond 108g the R-ALA loses effectiveness at an ever-increasing rate, but still manages to be 55% more effective (mg per mg) than racemic ALA. To use an analogy, R-ALA is like a scalpel while ALA is like a kitchen knife. They will both work, but for cutting I would go with R-ALA, and for bulking I would consider racemic ALA if I could not afford R-ALA because of the cost.

<info from elite fitness and George Spellwin>


[Link niet meer beschikbaar]
 

kingnbajam

Advanced Bodybuilder
+15 jaar member
Lid geworden
10 nov 2002
Berichten
1.157
Karma
1
... en nogmaals, erg interessant onderwerp en een goed artikel!! :thumbs:
 

MrJ

10 year + member
Elite Member
+15 jaar member
Lid geworden
28 jan 2003
Berichten
18.429
Karma
183
Lengte
1m83
Massa
88kg
Vetpercentage
14%
Originally posted by dandyman
kan je dit ovrigens in de shop hier betsellen. zag t niet staan???

Vraag ik me ook af.
 

Naar boven