- Lid sinds
- 1 dec 2007
- Berichten
- 2.703
- Waardering
- 0
Peter Edel heeft in zijn recente boek “De Schaduw van de Ster” (EPO, Antwerpen 2002), de strijd aangevat met het zionisme. Tegelijkertijd doet hij bijzonder veel moeite aan te tonen dat hij wel antizionist is maar geen antisemiet. In allerlei scheldkanonnades van joden en niet joden, fanatieke en gematigde zionisten, wordt Peter Edel een antisemiet genoemd. Journalist Yoram Stein is de grote katalysator die met een artikel in het als kwaliteitskrant bekend staande Nederlandse dagblad Trouw de aanval heeft geopend. Yoram Stein, die meestal de gematigde zionist met veel sympathie ook voor Palestijnen acteert, heeft zich opgeworpen als grenspaal voor wat nog wel en niet acceptabel is. Wie verder gaat dan mediafiguur Stein plaatst zich, volgens Stein, buiten de democratie. Journalisten Barend en van Dorp in hun praatshow op de commerciële Tv zender RTL4 lazen stukken voor uit het artikel van Yoram Stein over Edel zijn boek. Mediafiguur en “rechtsdenkende” allochtoon van dienst Theodor Holman schold Edel uit voor “edelgermaan”, waarbij door de zogenaamde heilige huisjes doorbreker Holman gesuggereerd wordt dat Edel filosofisch of ideologisch iets van doen zou hebben met het Nationaalsocialisme of de Germaanse SS in de Nederlanden. Holman strooit maar wat rond met kwalificaties. Hoe zou hij het vinden als iemand hem “Theodor Blauwman” zou noemen? En zou hij, met zijn grote mond, een proces beginnen over zo een anti Indonesisch scheldwoord?
Opvallend is dat Peter Edel natuurlijk helemaal niets met fascisme, racisme of Nationaalsocialisme van doen heeft. Hij publiceert in het extreemlinkse tijdschrift “Kleintje Muurkrant”, dat min of meer in het krakersmilieu is te situeren. Internetbezitters kunnen het vinden op Kleintje Muurkrant . Edel is in elk geval een uitgesproken antifascist en antiracist met marxistische trekjes. Edel gaat tot het uiterste om aan te tonen dat hij wel antizionist is en geen antisemiet. Hij doet dat vooral door te wijzen op de activiteiten van de twee antizionistische richtingen in het jodendom. Allereerst de extreemrechtse antizionisten die vanuit een ultraorthodoxe theologische positie de zionistische kolonisatiebeweging die sinds 1878 actief is alsook de stichting van de zionistische staat Israël in 1948 afwijzen. Vooral de Satmar-richting in het chassidische ultraorthodoxe jodendom is hiervan de exponent. Zulke ultraorthodoxe joden betogen tegen het zionisme bij internationale antiracisme conferenties. De tweede groep joden die Edel aanhaalt als antizionisten zijn de secularistische en humanistische joden zoals Israël Shahak, Israel Shamir en Noam Chomsky, die overigens allen erg beïnvloed zijn door de Belgische trotskist Abram Leon met zijn boek (althans in Engelse uitgave) “The Jewish Question”, waarin de joden als een tot endogamie neigende handelskaste/klasse worden getypeerd.
De antizionistische ultraorthodoxe joden volkomen antizionistisch noemen is een vergissing van Edel. De Satmar c.s. zijn wel tegen de huidige zionistische politiek, maar alleen omdat die op het verkeerde moment wordt uitgevoerd. Inhoudelijk zijn de antizionistische Haredim voor alles wat de zionisten doen. Evenwel, dat moet pas gebeuren als de grote leider van de eindtijd als een soort joodse versie van Harry Potter met zijn toverstaf alle vervloekte goyim wegtovert. Om deze blijde komst te versnellen moeten de joden in deze theologische exegese zich verre houden van zionistische projecten en in de diaspora vroom de Haredische jood uihangen. De praktische toepassing nu is dus net omgekeerd va wat de zionisten doen, die juist de komst van hun heilskoning willen versnellen door alle magische punten in Palestina te bevolken met hun magische joodse superras en de storende onreinen daar te verwijderen, maar de theologisch ideologische basis, met de definiëring van de goyim als Untermenschen is identiek. Alleen de methode verschilt op basis van een verschillende lezing van de joodse heilsgeschriften.
De school van Abram Leon, openlijk of onbewust marxisant, wil juist van de bovenstaande occulte heilsleer die het jodendom is, helemaal niets meer weten. Deze school en zijn aanhangers zijn joden indien men een genetische definitie van dit begrip hanteert, maar de ideologische premissen van het jodendom wijst deze school af. De aanhanger recycleren als joodse antizionisten volgens de definitie van Peter Edel is zeer ambivalent. Spinoza wordt op deze ook vaak opgevoerd als bijzonder leuk voorbeeld van positieve of toch interessante joodse invloed op de Europese en Nederlandse beschaving, maar Spinoza is juist vanwege zijn anti-joodse filosofie terecht uit de synagoge gebannen. In de zeventiende-eeuwse Republiek der Verenigde Nederlanden betekende dat slechts dat Spinoza objectief dood werd verklaard door het Sefardische Rabbinat en dus ergens anders vrienden, familie en zakenpartners moest gaan zoeken. In de rest van de contemporaine Christenheid en in de Islam betekende deze excommunicatie ook de fysieke doodstraf voor de ketterse jood, uitgevoerd door de niet-joodse autoriteiten op basis van een bevelschrift dat het Rabbinaat hen deed toekomen. Spinoza werd losgeslagen van Am Israël, het Volk Israël, en Spinoza met zijn filosofische traditie, alsmede zijn geestelijke nakomelingen, worden als vervloekte ketters verwezen naar de kookpotten van de hel.
Peter Edel is zich van deze feiten wel min of meer bewust, maar door krampachtig vast te houden aan zijn stelling dat hij antizionistisch is en geen antisemiet, en door vol te houden dat er humanistische mogelijkheden in het jodendom zijn, trekt hij niet de logische conclusie uit hetgeen hij al weet. De Satmar c.s. zijn geen echte antizionisten, maar vinden de timing gewoon verkeerd. De extreemlinkse antizionistische lijn van Shahak c.s. is niet alleen antizionistisch, maar wel degelijk ook zeer anti-joods, dat wil zeggen antisemitisch. In deze school is Israël Shamir zelfs zo ver gegaan verschillende goyse nationalismen goed te keuren (Oekraïense, Palestijns), in het bijzonder als zij in conflict staan met joden. Voor Abram Leon c.s. zijn de joden een premoderne onderdrukkerkaste die terecht door de onderdrukte boerenmassa wordt gehaat. Deze extreemlinkse antizionisten zijn wel degelijk ook anti-joods c.q. antisemitisch. Voor de school van Abram Leon c.s. is de joodse godsdienst en is de joodse cultuur ontstaan als ideologische legitimering van de parasitaire activiteiten van de joodse premoderne uitbuiterkaste. Wezenlijk verschil tussen Abram Leon c.s. en Adolf Hitler is dan alleen het biologische determinisme bij Hitler, terwijl Leon een economische determinist is.
De joodse heilsgeschriften, Tenakh, Talmud en Kaballah, leren allen duidelijk genocidale haat tegen alle goyim. Het moderne zionisme dat sinds 1878 de Palestijnen verjaagt van de Palestijnse haardsteden is een logische consequentie daarvan. Er is een correlatie tussen de joodse godsdienst en de hedendaagse misdrijven van het zionisme. Er is een correlatie tussen mensenhandel bedreven door joden van de oudste tijden af tot heden en het onderwijs van de kinderjaren af in de *bermensch-religie die het jodendom is. Er zijn sommigen geboren joden die dit erkennen, maar hen opvoeren in het getoog van Edel dat hij wel antizionist is maar geen antisemiet kan dus niet. De extreemlinkse school is volgens alle normale interpretaties en definities wel degelijk antisemitisch. De logica gebiedt Peter Edel om ook de cocequenties te trekken die Israël Shahak, Noam Chomsky en Israel Shamir hebben getrokken, namelijk niet alleen maar een antizionistisch standpunt in te nemen, maar ook de joodse onderbouw van het zionisme af te wijzen.
Jacob van Lennep.
Opvallend is dat Peter Edel natuurlijk helemaal niets met fascisme, racisme of Nationaalsocialisme van doen heeft. Hij publiceert in het extreemlinkse tijdschrift “Kleintje Muurkrant”, dat min of meer in het krakersmilieu is te situeren. Internetbezitters kunnen het vinden op Kleintje Muurkrant . Edel is in elk geval een uitgesproken antifascist en antiracist met marxistische trekjes. Edel gaat tot het uiterste om aan te tonen dat hij wel antizionist is en geen antisemiet. Hij doet dat vooral door te wijzen op de activiteiten van de twee antizionistische richtingen in het jodendom. Allereerst de extreemrechtse antizionisten die vanuit een ultraorthodoxe theologische positie de zionistische kolonisatiebeweging die sinds 1878 actief is alsook de stichting van de zionistische staat Israël in 1948 afwijzen. Vooral de Satmar-richting in het chassidische ultraorthodoxe jodendom is hiervan de exponent. Zulke ultraorthodoxe joden betogen tegen het zionisme bij internationale antiracisme conferenties. De tweede groep joden die Edel aanhaalt als antizionisten zijn de secularistische en humanistische joden zoals Israël Shahak, Israel Shamir en Noam Chomsky, die overigens allen erg beïnvloed zijn door de Belgische trotskist Abram Leon met zijn boek (althans in Engelse uitgave) “The Jewish Question”, waarin de joden als een tot endogamie neigende handelskaste/klasse worden getypeerd.
De antizionistische ultraorthodoxe joden volkomen antizionistisch noemen is een vergissing van Edel. De Satmar c.s. zijn wel tegen de huidige zionistische politiek, maar alleen omdat die op het verkeerde moment wordt uitgevoerd. Inhoudelijk zijn de antizionistische Haredim voor alles wat de zionisten doen. Evenwel, dat moet pas gebeuren als de grote leider van de eindtijd als een soort joodse versie van Harry Potter met zijn toverstaf alle vervloekte goyim wegtovert. Om deze blijde komst te versnellen moeten de joden in deze theologische exegese zich verre houden van zionistische projecten en in de diaspora vroom de Haredische jood uihangen. De praktische toepassing nu is dus net omgekeerd va wat de zionisten doen, die juist de komst van hun heilskoning willen versnellen door alle magische punten in Palestina te bevolken met hun magische joodse superras en de storende onreinen daar te verwijderen, maar de theologisch ideologische basis, met de definiëring van de goyim als Untermenschen is identiek. Alleen de methode verschilt op basis van een verschillende lezing van de joodse heilsgeschriften.
De school van Abram Leon, openlijk of onbewust marxisant, wil juist van de bovenstaande occulte heilsleer die het jodendom is, helemaal niets meer weten. Deze school en zijn aanhangers zijn joden indien men een genetische definitie van dit begrip hanteert, maar de ideologische premissen van het jodendom wijst deze school af. De aanhanger recycleren als joodse antizionisten volgens de definitie van Peter Edel is zeer ambivalent. Spinoza wordt op deze ook vaak opgevoerd als bijzonder leuk voorbeeld van positieve of toch interessante joodse invloed op de Europese en Nederlandse beschaving, maar Spinoza is juist vanwege zijn anti-joodse filosofie terecht uit de synagoge gebannen. In de zeventiende-eeuwse Republiek der Verenigde Nederlanden betekende dat slechts dat Spinoza objectief dood werd verklaard door het Sefardische Rabbinat en dus ergens anders vrienden, familie en zakenpartners moest gaan zoeken. In de rest van de contemporaine Christenheid en in de Islam betekende deze excommunicatie ook de fysieke doodstraf voor de ketterse jood, uitgevoerd door de niet-joodse autoriteiten op basis van een bevelschrift dat het Rabbinaat hen deed toekomen. Spinoza werd losgeslagen van Am Israël, het Volk Israël, en Spinoza met zijn filosofische traditie, alsmede zijn geestelijke nakomelingen, worden als vervloekte ketters verwezen naar de kookpotten van de hel.
Peter Edel is zich van deze feiten wel min of meer bewust, maar door krampachtig vast te houden aan zijn stelling dat hij antizionistisch is en geen antisemiet, en door vol te houden dat er humanistische mogelijkheden in het jodendom zijn, trekt hij niet de logische conclusie uit hetgeen hij al weet. De Satmar c.s. zijn geen echte antizionisten, maar vinden de timing gewoon verkeerd. De extreemlinkse antizionistische lijn van Shahak c.s. is niet alleen antizionistisch, maar wel degelijk ook zeer anti-joods, dat wil zeggen antisemitisch. In deze school is Israël Shamir zelfs zo ver gegaan verschillende goyse nationalismen goed te keuren (Oekraïense, Palestijns), in het bijzonder als zij in conflict staan met joden. Voor Abram Leon c.s. zijn de joden een premoderne onderdrukkerkaste die terecht door de onderdrukte boerenmassa wordt gehaat. Deze extreemlinkse antizionisten zijn wel degelijk ook anti-joods c.q. antisemitisch. Voor de school van Abram Leon c.s. is de joodse godsdienst en is de joodse cultuur ontstaan als ideologische legitimering van de parasitaire activiteiten van de joodse premoderne uitbuiterkaste. Wezenlijk verschil tussen Abram Leon c.s. en Adolf Hitler is dan alleen het biologische determinisme bij Hitler, terwijl Leon een economische determinist is.
De joodse heilsgeschriften, Tenakh, Talmud en Kaballah, leren allen duidelijk genocidale haat tegen alle goyim. Het moderne zionisme dat sinds 1878 de Palestijnen verjaagt van de Palestijnse haardsteden is een logische consequentie daarvan. Er is een correlatie tussen de joodse godsdienst en de hedendaagse misdrijven van het zionisme. Er is een correlatie tussen mensenhandel bedreven door joden van de oudste tijden af tot heden en het onderwijs van de kinderjaren af in de *bermensch-religie die het jodendom is. Er zijn sommigen geboren joden die dit erkennen, maar hen opvoeren in het getoog van Edel dat hij wel antizionist is maar geen antisemiet kan dus niet. De extreemlinkse school is volgens alle normale interpretaties en definities wel degelijk antisemitisch. De logica gebiedt Peter Edel om ook de cocequenties te trekken die Israël Shahak, Noam Chomsky en Israel Shamir hebben getrokken, namelijk niet alleen maar een antizionistisch standpunt in te nemen, maar ook de joodse onderbouw van het zionisme af te wijzen.
Jacob van Lennep.
