XXL Nutrition

Vechten tegen het Asperger syndroom

H

hysteria

Cool Novice
Lid sinds
2 nov 2013
Berichten
55
Waardering
6
Lengte
1m76
Massa
84kg
Vetpercentage
1%
Hey all,

4 jaar geleden was ik ongelofelijk gecrasht (psychisch), in een instelling terecht gekomen met als diagnose: het Asperger syndroom, klinische depressie, sociale fobie.

Ik heb daar enkele maanden gebleven om uiteindelijk tot enkele weken geleden ambulant in begeleiding te zijn, wekelijkse opvolging, therapie,...

Ik zat ook al enkele jaren aan de ad en ap en nog een hele hoop medicatie.

Paar weken geleden maakte ik eindelijk een klik met wat ben ik hier toch bezig man!

Ik heb mijn medicatie doos in de vuilbak gesmeten, alle afspraken afgezegd, dagen afgezien van die rommel pillen en naar de fitness gestapt en volluit begingen trainen (krachttraining, cardio, aangepaste voeding).

Ik ben mentaal veel sterker, waar ik vroeger zei "nee ik kan dit niet want ik heb dit, en dat" nu heb ik zoiets van i don't care, gewoon doen.

Als ik nu terugblik naar al die begeleiding die ik gekregen heb, het is gewoonweg één en al betutteling, pilletje voor dit, pilletje voor dat, nog wat therapie erboven op. Ze houden u aan het lijntje. Ze maken u wijs dat je niets kan op sociaal vlak, terwijl ik al één jaar in de verzorging werk als logistiek.

Ik ben zo ongelofelijk kwaad dat ik dit niet vroeger besefte,...

Ja ik heb last van overprikkeling en al dat gezever dat bij asperger hoort, maar of te wel ga je in een hoekje liggen wenen, of je doet er iets aan!

Ik zeg niet dat het een handicap is waar je licht kan overgaan, maar je kan wel weerstand bieden tegen de handicap...
Klik om meer te lezen...
 
Laatst bewerkt:
Mooi! Je bent meer dan alleen Asperger.
 
Goed van je, create your own path
 
Hoeft niet eens een 'handicap' te zijn als je weet hoe je het moet aanpakken ;)

Dikke duim
 
Goed bezig. keep on going!
 
hysteria zei:
Hey all,

4 jaar geleden was ik ongelofelijk gecrasht (psychisch), in een instelling terecht gekomen met als diagnose: het Asperger syndroom, klinische depressie, sociale fobie.

Ik heb daar enkele maanden gebleven om uiteindelijk tot enkele weken geleden ambulant in begeleiding te zijn, wekelijkse opvolging, therapie,...

Ik zat ook al enkele jaren aan de ad en ap en nog een hele hoop medicatie.

Paar weken geleden maakte ik eindelijk een klik met wat ben ik hier toch bezig man!

Ik heb mijn medicatie doos in de vuilbak gesmeten, alle afspraken afgezegd, dagen afgezien van die rommel pillen en naar de fitness gestapt en volluit begingen trainen (krachttraining, cardio, aangepaste voeding).

Ik ben mentaal veel sterker, waar ik vroeger zei "nee ik kan dit niet want ik heb dit, en dat" nu heb ik zoiets van i don't care, gewoon doen.

Als ik nu terugblik naar al die begeleiding die ik gekregen heb, het is gewoonweg één en al betutteling, pilletje voor dit, pilletje voor dat, nog wat therapie erboven op. Ze houden u aan het lijntje. Ze maken u wijs dat je niets kan op sociaal vlak, terwijl ik al één jaar in de verzorging werk als logistiek.

Ik ben zo ongelofelijk kwaad dat ik dit niet vroeger besefte,...

Ja ik heb last van overprikkeling en al dat gezever dat bij asperger hoort, maar of te wel ga je in een hoekje liggen wenen, of je doet er iets aan!

Ik zeg niet dat het een handicap is waar je licht kan overgaan, maar je kan wel weerstand bieden tegen de handicap...
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Je bent niet als iedereen, je bent anders. En als dat "anders zijn" vreemd is voor je omgeving, of storend is en men niet weet hoe er mee om te gaan, dan krijg je al gauw een stempel: "hij heeft ADHD", hij heeft diit, hij heeft dat.
Je bent gewoon wat anders. So what. Je kent je beperkingen en daar kan je aan werken als je vindt dat het nodig is. Hoeft niet altijd.

Sport is volgens mij één van de beste "behandelingstherapieen" tegen van alles en nog wat.

Doe je ding man. Sport, leg contacten, explore the world and life. En laat je in godsnaam niet vastpinnen op een zogezegde aandoening die dan bepaalde symptomen heeft en waar jij dan al dan niet bewust gaat naar leven. Vergeet de term, doe je ding.
Succes;
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #11
Dank u wel allemaal voor de positieve reacties, ik heb in mijn verleden een paar jaar aan wielrennen gedaan om daarna triathlon te doen (2jaar). Ik zoek altijd de extreme op, het is wit of zwart, daar ligt ook mijn sterkte in. Ik zwom toen gemiddeld 1:20 per 100 meter crawl. Was wel leuk maar kon nooit niet goed lopen met mijn scheve heup. Opgegeven en daarna dus ziek geworden...

Sporten is dus inderdaad heel belangrijk voor mij, Silinetio om nu pro te worden, start ik wat laat denk ik. Maar het is wel zo dat als ik voor iets ga, ik een enorme wilskracht heb. Wij kunnen heel diep gaan in één interesse... Het is nu aan mij om die kracht te benutten.

Ik zal binnenkort is een foto log houden, want mijn lichaam past zich redelijk goed aan aan mijn voeding, om de twee dagen een full body schema + 20m cardio, de dag ertussen doe ik 50m cardio. Dit allemaal in de vetverbranding zone.
 
Respect van mijn kant en ga door met waar je mee bezig bent!
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #13
Op 3 weken tijd van 85.6 naar 83.2 kilo en vetpercentage van 22 naar 19 :)
 
hysteria zei:
Op 3 weken tijd van 85.6 naar 83.2 kilo en vetpercentage van 22 naar 19 :)
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Tracht de extremen te vermijden. Dus niet extreem hard trainen, niet extreem hard cutten,... tracht je impulsiviteit onder controle te houden. Stel een "gemiddeld " vorderingsschema op en volg het.
 
Silentio zei:
true, asperger in het kwadraat afgaand op zijn post.
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Is niet erg hoor dat je zo kortzichtig bent; in de psychiatrie hebben ze daar vast wel een pilletje voor ;)

Kijk en luister even mee naar:
Hoogleraar psychotherapie prof. dr. Paul Verhaeghe,
auteur van het boek "Het einde van de psychotherapie
http://www.youtube.com/watch?v=Wl2y0DJxdiE

En ook even naar deze uitzending van Zembla;
In de uitzending van Vara Zembla van 18 april 2013
wordt gesproken met kinderen, ouders, leraren en psychiaters;
http://www.youtube.com/watch?v=DBvE_Kllt2M
 
Goed bezig! Probeer wel goed te letten op je lichamelijke grenzen zodat je zo lang mogelijk progressie kan maken ;)
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven