Fitness Seller

Dit moet ik even kwijt...

gecondoleert sniper, en wat beginnerbb zegt is waar je moet er niet teveel bij nadenken gewoon genieten van elke dag. :)
 
Ik lees zojuist op de schoolsite dat er vanochtend/gisteren een leraar is overleden aan een hartinfarct. Hij was pas 52 jaar.
Het erge is dat ik hem Donderdag nog zag lopen, ik kende de leraar niet echt maar heb een aantal keren een vuluur van deze leraar gehad. Maar zoals ik al zei; Donderdag zag ik hem nog lopen, en een paar dagen later is het gebeurd.
Ongelooflijk. Natuurlijk ken ik hem niet persoonlijk maar aangezien hij wel een aantal vuluren aan ons gegeven heeft weet ik wie het is.

Dit moest ik even kwijt... :(

hij zal wel aan de anabolen hebben gezeten :eek:

gecondoleerd !
 
Wat een bullshit...Leer maar vast met het idee leven...**** dat, daar ga je toch niet nu al aan denken man.
Zeg ook niet dat je zielig in een hoekje in de foetushouding moet wegkruipen maar ik denk er weldegelijk over na. Denk maar aan dingen als donorformulier invullen, testamenten, een 'bucketlist' of een overlijdensrisicoverzekering. Of toch even net dat extra bezoekje per jaar aan opa & oma als je die nog heb.

Dat is het leven, ik schuif auotmatisch naarmate de tijd verstrekt van peuter, naar kleuter, naar puber, naar vriendin,-/vrouw,-/,-moeder,-/oma,- van .. en dat is met de leuke en de minder leuke dingen. Geniet gewoon van de kleine dingen, want ooit als je op een hoge leeftijd komt. Breekt er een tijd aan dat jij misschien wel de enige 'overblijver' bent van het gezin dat ooit zo groot was.

Omdat ik pleegkind ben en het papierwerk rondom mijn bestaan wat gecompliceerder ligt dan bij anderen, heb ik zeker het hele papierwerk rond rondom die zaken. Het is fair dat je hier aan denkt, zometeen regel je niets of heb je nooit echt de dingen gedaan.. en dan zit je familie ermee, imo redelijk egoistisch. Kijk maar eens naar het kostenplaatje van zo'n grafsteen e.d.

.. maar je kop kinderachtig ontwetend in het zand willen steken kan iig voor jou ook een goede oplossing zijn... just my two cents..
 
Laatst bewerkt:
Zo zie je maar weer hoe weinig een mensenleven waard is voor het leven en de kosmos waar we in leven. In principe moet zoiets niet gebeuren, maar als ie sterft moet het toch zijn dat het moest gebeuren, anders ging ie niet gestorven zijn.. Het beste is positief blijven en er natuurlijk niet teveel bij stilstaan, elke dag dat je leeft is een dag meer.
 
als je het al zo erg vind als er iemand dood gaat die je maar een paar keer hebt gezien moet ik er niet aan denken hoe erg je het gaat vinden als er echt een naaste van je het hoekje omgaat:p

maarja thats life, everybody's gotta die sometime;)
 
Je bent nog jong en ik vind dat je ontdaanheid je siert.

Ik ben het met SJ2 eens dat de dood best eens wat vaker onze gedachten mag passeren. Niet in de laatste plaats omdat de huidige generatie ouderen en wij over een jaartje of 40-50 behoorlijk lang gaan doen over het verval en de daaropvolgende dood. De dood is onze maatschappij op een andere manier gaan beheersen en het zou ons sieren daar bij stil te staan.
 
52 jaar ? goed gedaan ! daar teken ik voor.
 
is dat nu zo een ramp elke dag sterven er 10000 de mensen die ik niet ken,of ken van tv ga ik niet over wakker liggen hoor,mensen komen en mensen gaan,iedereen streft ooit wel eens.als het iemand is die je nauwelijks kent GET OVER IT,anders kan je wel elke dag staan janken als je naar het nieuws ziet
 
is dat nu zo een ramp elke dag sterven er 10000 de mensen die ik niet ken,of ken van tv ga ik niet over wakker liggen hoor,mensen komen en mensen gaan,iedereen streft ooit wel eens.als het iemand is die je nauwelijks kent GET OVER IT,anders kan je wel elke dag staan janken als je naar het nieuws ziet

Hoe kan je dat nou vergelijken met iemand die hij in levende lijven heeft gezien, met wie hij misschien een praatje heeft gemaakt of wat dan ook. Beetje scheve vergelijking niet?:rolleyes:
 
Hoe kan je dat nou vergelijken met iemand die hij in levende lijven heeft gezien, met wie hij misschien een praatje heeft gemaakt of wat dan ook. Beetje scheve vergelijking niet?:rolleyes:
weet niet sterven hoort nu eenmaal bij het leven e,niet te min dat ik ook ga staan janken moest mijn moeder overlijden hoor,maar toch toen mijn vader overlijden was trok ik het me niet echt aan en heb er ook vaak praatje met gemaakt hoor maar kende hem nu eenmaal niet echt zo goed en was er nooit echt voor mij,mss daarmee dat ik er nu eenmaal zo over denk:rolleyes:
 
weet niet sterven hoort nu eenmaal bij het leven e,niet te min dat ik ook ga staan janken moest mijn moeder overlijden hoor,maar toch toen mijn vader overlijden was trok ik het me niet echt aan en heb er ook vaak praatje met gemaakt hoor maar kende hem nu eenmaal niet echt zo goed en was er nooit echt voor mij,mss daarmee dat ik er nu eenmaal zo over denk:rolleyes:

Hmm ik snap het, nja het ligt ook aan jezelf. Sniper is blijkbaar een beetje een sentimenteel persoon. Niets mis mee overigens:)
 
Ik lees zojuist op de schoolsite dat er vanochtend/gisteren een leraar is overleden aan een hartinfarct. Hij was pas 52 jaar.
Het erge is dat ik hem Donderdag nog zag lopen, ik kende de leraar niet echt maar heb een aantal keren een vuluur van deze leraar gehad. Maar zoals ik al zei; Donderdag zag ik hem nog lopen, en een paar dagen later is het gebeurd.
Ongelooflijk. Natuurlijk ken ik hem niet persoonlijk maar aangezien hij wel een aantal vuluren aan ons gegeven heeft weet ik wie het is.

Dit moest ik even kwijt... :(

Wacht maar tot er vrienden en familieleden afsterven.......
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #34
Yup, I know.
En ik ben inderdaad redelijk 'gevoelig' .
 
Heb zoiets ook gehad op mijn school. De leerkracht viel dood neer tijdens een spelletje badminton. Het enige spijtige aan de zaak is dat hij twee kleine kinderen naliet en vrouw, maar een 15 minuten later dacht ik al, nah that's life for ya. Het is spijtig dat zo'n zaken gebeuren, maar het is zoals men zegt, iedereen gaat toch dood. Gewoon de momenten koesteren die je had, hebt en nog zal krijgen. Want het kan altijd gedaan zijn

Ps: de man was 39
 
Kreeg vandaag ook een overlijdenskaartje in de bus van de buurvrouw die gestorven is. Maar wat moet je er verder mee als je die amper kent, sterven doen we toch wel allemaal niet? Was trouwens ook ongeveer die leeftijd, maar dat vind ik al niet jong meer.

Eerste maal dat ik naar een begrafenis moest was ik 11 en was er een meisje van onze school van 7 gestorven aan leukemie, dat is jong en k*t. Anderen voorbij de 50 mogen allang blij zijn als ze plots sterven en niet aftakelen aan kanker ofzo.
 
pech dat het je leerkracht niet was, anders had je nu lekker studie :D
 
Dood is altijd k*t natuurlijk, zeker voor de naaste mensen..
 
gecondoleerd. :( vorige week is heeft een oude schoolvriendin van mij een auto-ongeluk gehad. Haar vriend (de bestuurder) heeft het overleeft maar het meisje en een andere jongen zijn overleden :( 19 en 23 jaar, echt vreselijk! Iedereen gaat idd dood ookal zou je soms willen van niet.

Jij ziet er best sexy op op die foto :eek:

(of is dit niet het juiste topic om te flirten?)

:D
 
Terug
Naar boven