Ah de investering was op zich nog steeds zeer rendabel. Ik heb bijna niks verloren ten opzichte van de nieuwprijs, en als ik het aantal maanden dat ik getraind heb deel door het verlies dat ik leed, dan heb ik zo goed als gratis getraind gedurende twee jaar.
---------- Toegevoegd om 23:09 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 23:03 ----------
Inderdaad Mr. Chick, ondanks dat we vaak niet op dezelfde golflengte zitten, ken je mijn persoonlijkheid relatief goed.
Het zou inderdaad kunnen dat ik binnen x maand de raad van de artsen in de wind sla, en de zware trainingen hervat en geen last meer ondervind.
Momenteel zijn de hoofdpijnen bijna zo erg als toen ik pijn aan de rug had. Ze zijn "incapacitating", geen idee hoe je dat zegt in het NEderlands.
Ik heb nu al een goede tien dagen slechts 2 a 3 uur geslapen per nacht, en als ik midden in de nacht wakker word, dan loop ik de muren op van de pijn. Alsof er messen in mijn ogen en linkerslaap worden gestoken. En dit gedurende 20 uur per dag. Nu gaat het effe goed, maar ik weet dat ik maar een klein "duwtje " nodig heb om weer een full grown attaque te krijgen. Warmte, opwinding, inspanning, het hoeft niet veel te zijn.
En ergens in mijn achterhoofd zal die 150 kilo bench blijven knagen en wie weet, komt die er ooit nog.
Ik heb al gekkere zaken gerealiseerd in mijn leven.
Voorlopig wil ik me concentreren op een herstel, zijnde geen hoofdpijnen meer, dan licht trainen om me voor te bereiden voor het doorkruisen van de Utah Woestijn, iets waar ik al mijn hele leven van droom.
We'll see... hoe ver ik geraak.
---------- Toegevoegd om 23:21 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 23:09 ----------
De eerste, was bij het autoongeval toen ik 5 was. Dit zorgde voor de gebroken ruggenwervel, schedeltrauma, scheur in bekken, en verklote linkerknie.
De ambulancier heeft me slechts terplekke snel gecheckt en me naar huis laten gaan.Maar als 5 jarige ben je blijkbaar redelijk veerkrachtig, maar hoe ik de weken daaropp heb gereageerd weet ik niet meer; PAs toen ik 15 en ouder werd, werd de pijn in de rug en knie steeds erger.
Nu, door de aanval in de bank te Brussel, heb ik blijkbaar een klap gekregen, alhoewel ik me enkel de messen kan herinneren. Ik had meer dan 17 snijwonden en had het geluk dat de messen eerder waren voor het "steken" dan voor het snijden. De wonden waren niet zo diep, al was het redelijk indrukwekkend, vooral toen ik thuiskwam. Ondanks het feit dat de artsen de wonden hadden verzorgd kwam ik thuis met heel veel bloed. Er is iemand hier, iemand van de moderators, die de foto's op mijn facebook account kan gezien hebben; Want we zijn "facebook"-vriendjes
Ik had sneden in het gezicht, hoofd, buik, maar ook binnenkant rechterdijbeen, en rechterknieschijf.
Het is pas weken later dat de hersendruk te hoog werd omdat ik toen stopte, toevallig, met medicatie die als neveneffect heeft de hersendruk (of beter, de zwelling van de hersenen) tegne te gaan. Dus door het stoppen van deze medicatie kwam de druk plots hard opzetten. En toen ik bij de huisarts ging en ze wat testen deed, stuurde ze me naar de spoed waar ze pas na een drietal uur doorhadden wat er aan de hand was.
Ik heb dan een drainage gehad omdat de druk boven de 40 werd, en dat kan tot een plotse dood leiden. Dus na de drainage werd het 31, wat nog te hoog is, maar voorlopig veilig genoeg is. IEdere week op controle en bijna iedere dag een telefonische consultatie met de behandelende geneesheer. De hoofdpijnen zouden binnen een paar weken verdwenen moeten zijn, als de hersenen de verloren ruimte opnieuw opvullen. Het zwaarste is dus momenteel het extreem gebrek aan slaap en de hoofdpijnen. Maar nogmaals, zelf de meest extreme hoofdpijn is een grapje naast de rugpijnen die ik jarenlang heb gehad;
Ik ben koppig genoeg om ook dit te boven te komen. I'll be back , sterker, gespierder, droger, sneller, dan ooit tevoren.
