el smurfo
Huge Freak
- Lid sinds
- 14 sep 2006
- Berichten
- 7.728
- Waardering
- 481
- Lengte
- 1m78
- Massa
- 71kg
- Vetpercentage
- 11%
and back in the good old days...
ton je Nog EEn kleutertje was en de roDe power ranger de beste was..
toen je onder je voeten Kreeg omdat je broek nA een dag weeR vuil was door buiten te spelen en snoepjes de grootste rijkdoM op Aarde waren...
and back in the good old days...
toen je een tienertje was en internet nog niet bestond zodat je alle pornmovies in je hoofd zelf moest verzinnen,
Dat muziek je leven werd en je niet meer zonder kon...
dat je alle blikjes en papiertjes van de speelplaats moest opruimen omdat je te laat in de rij stond of met kouwgom in je mond zat ...
maar eigenlijk gaat het daar allemaal niet om en ben ik aan het afwijken
een jaar terug vond ik voor het eerst werk.. er zat nix anders op dan arbeider te worden en dus zocht ik naar grote bedrijven op fietsafstand waar er nog wat geld te rapen was.. en daar stond ze dan... volvo cars
na een van de beste toegangstests ooit afgelegd te hebben (misschien omdat ik 2 jaar daarvoor exact dezelfde test afgelegd had voor mijn vakantiejob
) volgde er direct een overloping van mijn testresultaten waar ze natuurlijk vol lof over sprak *stoef-stoef* op een heel aangename sfeer met vers zonlicht die mijn reusachtige hersenmassa frontaal verwarmde..
ik kreeg amper wat vragen en al helemaal geen moeilijke + mijn stiefpa werkte ook in het bedrijf. Echt ongelooflijk vlot hoe het daar allemaal ging, is eens iets anders dan volvo trucks waar ik afgewezen werd =o
Het ging echt vlot: toegangstesten doen, direct erna soort van sollicitatiegesprek maar je merkt er eigenlijk weinig van. Dan nog een medisch onderzoekje en eens hard knijpen in zo een ding om je kracht te testen (ik zat natuurlijk in het rode gedeelte, dacht even dat het glazen ruitje ging springen) Ze had nog mijn resultaten van die krachttest van 2 jaar terug en die was best zielig maar ik was natuurlijk al een brutal monster geworden want deed al 4 maand fitness Helaas zochten ze op dat moment niet echt mensen maar ze gingen me bellen moesten ze er toch nog nodig hebben. Ik dacht ja op een telefoontje zal ik niet snel moeten rekenen maar ze belden al heel snel en ik mocht dan ook beginnen.
anyway.. het werk zoog en was gigantisch zwaar!!! heb er fitness een paar maand voor moeten opgeven en werken was pure frustratie, stress en haat!!!
maar mijn gigantisch relativeringsvermogen vertelde me dat werken nooit leuk zou zijn en dat ik over een 4-tal jaar wel machine-operator zou zijn en dat het dan iets minder zwaar zou zijn.. ik zou immers volhouden!! power rangers never give up! sinds een half jaar geleden begon het echt te beteren.. Misschien kwam ik in het werkritme.. ook hadden we meer technische problemen op het werk waardoor ik vaak iets minder hard moest werken maar ondertussen ging het slechter met volvo wegens het verdwijnen van een model. Vele interimmers werden ontslagen wegens herstructurering maar ik en nog iemand bleven gespaard van ons team. Ik zowiezo omdat mijn stiefpa daar werkte (what do i love vriendjespolitiek) en nog iemand omdat ze anders iemand te weinig hadden voor onze zwaarste post en die leer je niet snel even aan iemand anders. Anyway na bijna een jaar (sinds 23 april) werk ik daar dus en ik ben het levensritme echt enorm gewoon geworden. Ik hou van de sfeer op het werk.. eigenlijk zag ik het wel zitten mijn hele leven bij volvo cars te werken.. tot een paar weken geleden bekend werd dat de lijnsnelheid ging verlagen en dat er posten en dus ook mensen gingen verdwijnen.. ik dacht ik zit wel safe want ondertussen zaten er nog 3 mensen in ons team die er later dan nog bijgekomen zijn + mijn stiefpa werkt er + ik ben nog NOOIT te laat gekomen, ben al komen werken met een manke poot terwijl ik een briefje had voor de rest van de week thuis te blijven, probeer mijn werk altijd zo goed mogelijk te doen en dan plots vanuit het niets kreeg ik gisteren te horen dat ik ontslagen werd en dat volgende week mijn laatste week zal zijn.. *shock-shock* dat is dan de beloning die ik krijg na bijna een jaar...
alle interimmers moesten weg uit gans de fabriek behalve degenen die langer dan 18 maand werken.. Het is mij nu wel duidelijk dat hard werken en een goed bedrijfsprofiel niets opleverd. Mensen die er langer werken maar hun werk minder goed doen, te laat komen, weetikveel.. die verdienen het dan wel om te mogen blijven. Het is wel tof dat velen mij steunen en zeggen dat ze liever anderen hadden zien vertrekken maarjah.. hier sta ik dan.. werkloos en een jaar van mijn leven verspilt..
zo dit wou ik even kwijt
ton je Nog EEn kleutertje was en de roDe power ranger de beste was..
toen je onder je voeten Kreeg omdat je broek nA een dag weeR vuil was door buiten te spelen en snoepjes de grootste rijkdoM op Aarde waren...
and back in the good old days...
toen je een tienertje was en internet nog niet bestond zodat je alle pornmovies in je hoofd zelf moest verzinnen,
Dat muziek je leven werd en je niet meer zonder kon...
dat je alle blikjes en papiertjes van de speelplaats moest opruimen omdat je te laat in de rij stond of met kouwgom in je mond zat ...
maar eigenlijk gaat het daar allemaal niet om en ben ik aan het afwijken
een jaar terug vond ik voor het eerst werk.. er zat nix anders op dan arbeider te worden en dus zocht ik naar grote bedrijven op fietsafstand waar er nog wat geld te rapen was.. en daar stond ze dan... volvo cars
na een van de beste toegangstests ooit afgelegd te hebben (misschien omdat ik 2 jaar daarvoor exact dezelfde test afgelegd had voor mijn vakantiejob
) volgde er direct een overloping van mijn testresultaten waar ze natuurlijk vol lof over sprak *stoef-stoef* op een heel aangename sfeer met vers zonlicht die mijn reusachtige hersenmassa frontaal verwarmde..ik kreeg amper wat vragen en al helemaal geen moeilijke + mijn stiefpa werkte ook in het bedrijf. Echt ongelooflijk vlot hoe het daar allemaal ging, is eens iets anders dan volvo trucks waar ik afgewezen werd =o
Het ging echt vlot: toegangstesten doen, direct erna soort van sollicitatiegesprek maar je merkt er eigenlijk weinig van. Dan nog een medisch onderzoekje en eens hard knijpen in zo een ding om je kracht te testen (ik zat natuurlijk in het rode gedeelte, dacht even dat het glazen ruitje ging springen
) Ze had nog mijn resultaten van die krachttest van 2 jaar terug en die was best zielig maar ik was natuurlijk al een brutal monster geworden want deed al 4 maand fitness Helaas zochten ze op dat moment niet echt mensen maar ze gingen me bellen moesten ze er toch nog nodig hebben. Ik dacht ja op een telefoontje zal ik niet snel moeten rekenen maar ze belden al heel snel en ik mocht dan ook beginnen. anyway.. het werk zoog en was gigantisch zwaar!!! heb er fitness een paar maand voor moeten opgeven en werken was pure frustratie, stress en haat!!!
maar mijn gigantisch relativeringsvermogen vertelde me dat werken nooit leuk zou zijn en dat ik over een 4-tal jaar wel machine-operator zou zijn en dat het dan iets minder zwaar zou zijn.. ik zou immers volhouden!! power rangers never give up! sinds een half jaar geleden begon het echt te beteren.. Misschien kwam ik in het werkritme.. ook hadden we meer technische problemen op het werk waardoor ik vaak iets minder hard moest werken maar ondertussen ging het slechter met volvo wegens het verdwijnen van een model. Vele interimmers werden ontslagen wegens herstructurering maar ik en nog iemand bleven gespaard van ons team. Ik zowiezo omdat mijn stiefpa daar werkte (what do i love vriendjespolitiek
) en nog iemand omdat ze anders iemand te weinig hadden voor onze zwaarste post en die leer je niet snel even aan iemand anders. Anyway na bijna een jaar (sinds 23 april) werk ik daar dus en ik ben het levensritme echt enorm gewoon geworden. Ik hou van de sfeer op het werk.. eigenlijk zag ik het wel zitten mijn hele leven bij volvo cars te werken.. tot een paar weken geleden bekend werd dat de lijnsnelheid ging verlagen en dat er posten en dus ook mensen gingen verdwijnen.. ik dacht ik zit wel safe want ondertussen zaten er nog 3 mensen in ons team die er later dan nog bijgekomen zijn + mijn stiefpa werkt er + ik ben nog NOOIT te laat gekomen, ben al komen werken met een manke poot terwijl ik een briefje had voor de rest van de week thuis te blijven, probeer mijn werk altijd zo goed mogelijk te doen en dan plots vanuit het niets kreeg ik gisteren te horen dat ik ontslagen werd en dat volgende week mijn laatste week zal zijn.. *shock-shock* dat is dan de beloning die ik krijg na bijna een jaar... alle interimmers moesten weg uit gans de fabriek behalve degenen die langer dan 18 maand werken.. Het is mij nu wel duidelijk dat hard werken en een goed bedrijfsprofiel niets opleverd. Mensen die er langer werken maar hun werk minder goed doen, te laat komen, weetikveel.. die verdienen het dan wel om te mogen blijven. Het is wel tof dat velen mij steunen en zeggen dat ze liever anderen hadden zien vertrekken maarjah.. hier sta ik dan.. werkloos en een jaar van mijn leven verspilt..
zo dit wou ik even kwijt
Laatst bewerkt:
Heel veel succes met het vinden van een nieuwe baan. Een ding scheelt, je bent nog jong, dus tijd zat om ergens anders een carrière op te bouwen 
de gewone lijn heeft 13,50€.
