MuscleMeat

Waarom mensen steeds dikker worden, komt niet alleen door een gebrek aan zelfbeheersing

Ik ga em kijken, interessant!
 
Ik heb de uitzending helemaal gezien, en ben het niet eens de titel. Het heeft alles te maken met een gebrek aan zelfbeheersing.

Wat uit het onderzoek naar voren komt is dat mensen met bepaalde genen veel minder verzadigd gevoel kennen. Daar zal het nog moeilijker zijn om zelfbeheersing op te brengen. Dus ja, het zwaarder, maar het hangt wel degelijk samen met wilskracht. Als die mensen geopereerd worden vallen ze opeens wel af, simpelweg omdat ze minder eten. Als ze veel zelfbeheersing hebben, zouden ze dat ook kunnen zonder operatie.
 
Corp zei:
Ik heb de uitzending helemaal gezien, en ben het niet eens de titel. Het heeft alles te maken met een gebrek aan zelfbeheersing.

Wat uit het onderzoek naar voren komt is dat mensen met bepaalde genen veel minder verzadigd gevoel kennen. Daar zal het nog moeilijker zijn om zelfbeheersing op te brengen. Dus ja, het zwaarder, maar het hangt wel degelijk samen met wilskracht. Als die mensen geopereerd worden vallen ze opeens wel af, simpelweg omdat ze minder eten. Als ze veel zelfbeheersing hebben, zouden ze dat ook kunnen zonder operatie.
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Hoe hebben ze dit getest? Hebben ze rekening gehouden met hoe die personen zijn opgebracht, bv door dikke ouders en ipv van slechte gewoonten het nu over de boeg gooien van 'door genen minder verzadigd'?
 
insanityy zei:
Hoe hebben ze dit getest? Hebben ze rekening gehouden met hoe die personen zijn opgebracht, bv door dikke ouders en ipv van slechte gewoonten het nu over de boeg gooien van 'door genen minder verzadigd'?
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...


Ze hebben dit een een wetenschappelijke omgeving getest. Ontbijten, bloed prikken en hormonen meten. Daarna mogen de proefkonijnen een dag niet eten, dat wisten ze niet van te voren. Dan wordt bloed weer afgenomen en hormonen weer gemeten.

Ze meten het honger-hormoon, en een verzadigingshormoon. Uit testen komt duidelijk een verschil naar voren tussen obese en niet obese mensen. De obese mensen hadden, in tegenstelling tot wat je misschien zou verwacht geen hoge hongerhormoonwaarde. Deze waarde was bij de niet-obese mensen nadat ze een dag niet gegeten hadden veel hoger! Maar het verzadigingshormoon bij obese mensen is constant laag, waardoor ze niet snel het gevoel te hebben vol te zitten.
 
Corp zei:
Ze hebben dit een een wetenschappelijke omgeving getest. Ontbijten, bloed prikken en hormonen meten. Daarna mogen de proefkonijnen een dag niet eten, dat wisten ze niet van te voren. Dan wordt bloed weer afgenomen en hormonen weer gemeten.

Ze meten het honger-hormoon, en een verzadigingshormoon. Uit testen komt duidelijk een verschil naar voren tussen obese en niet obese mensen. De obese mensen hadden, in tegenstelling tot wat je misschien zou verwacht geen hoge hongerhormoonwaarde. Deze waarde was bij de niet-obese mensen nadat ze een dag niet gegeten hadden veel hoger! Maar het verzadigingshormoon bij obese mensen is constant laag, waardoor ze niet snel het gevoel te hebben vol te zitten.
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Ok, dat bewijst imo niets. Ik ben van de mening dat mensen een product zijn van hun omgeving, genen spelen een rol maar worden in veel situaties overschat. Bv, zijn ze minder verzadigd juist omdat ze obese zijn (door gewoonten en opbrenging qua eten) of omdat het vanuit de genen vanaf de geboorte wordt meegegeven? Ik persoonlijk denk het eerste.
 
Het is gemakkelijk om te zeggen dat met voldoende wilskracht je geen overgewicht hoeft te krijgen. Het klopt dat wilskracht een belangrijke rol speelt. Niet alleen op het gebied van lichaamsgewicht. Mensen die wilskrachtig zijn hebben ook meer vrienden, drinken minder, presteren beter op school, etc.

Aan de andere kant zijn er verschillen tussen mensen in de mate waarin ze wilskrachtig zijn. Wat ze wel met elkaar gemeen hebben is dat de wilskracht niet onuitputtelijk is. De wilskracht wordt daarom ook weleens vergeleken met een spier, die op een gegeven moment vermoeid raakt.
Door steeds meer verleidingen in onze omgeving wordt de wilskracht sterk op de proef gesteld. Een gedeelte zal op een gegeven moment zwichten. In hoeverre valt dat de persoon zelf te verwijten? Het is dan ook geen kwestie van wilskracht alleen.
 
Puur eetgewoonte.
Niets anders.

Maar met het stijgende aantal mensen met overgewicht wordt je sowieso geconfronteerd met een contracultuur.
Het is een winstgevende doelpubliek.
Dus zo'n cultuur vormgeven/in stand houden, voorzien van allerhande excuses maakt het makkelijk om ze allerhande behandelingen/producten aan te smeren.
 
Is er eigenlijk wel een ziekte waar je dik van wordt zonder dat je er iets aan kan doen?

Volgens mij zijn er alleen ziektes die je metabolisme een beetje aanpassen, maar daar kan je rekening mee houden met eten lijkt me.
 
Ik vermoed dat ook processed foods en de uitholling van voedsel die daarbij komen kijken.

Tegenwoordig is het heel normaal ook om als stoere puber je lunch van huis weg te gooien en bij de Albert Heijn twee blikjes energydrink te kopen met een croissant en een donut erbij. Dat is dan je lunch...

Verder doen de grote voedselbedrijven als Unilever/Nestlé er van alles aan om je voedsel aan te smeren dat in de verste verte vaak niet meer op echt (clean) voedsel lijkt. Maismeel, smaakversterkers (E621), glucose-fructosestroop en overal een grote hoeveelheid suiker doorheen. Mensen worden er verslaafd aan en blijven dooreten. Ook is overal dit soort voedsel eenvoudig en voor weinig geld te verkrijgen; op stations, in winkels, kantines etc. Lekkere geuren lokken je er zo naartoe en het hongergevoel wordt gestimuleerd.

Koken moet bovendien gemakkelijk en snel, er is geen aandacht meer voor bij veel mensen helaas (je kent het wel, drukdrukdruk). Ik sta dagelijks gewoon keurig gerechten from scratch te maken terwijl een ander een bak bami in de magnetron smijt... Tsja. Er is vast een genetisch deel, maar ook werken voedselproducenten en winkeliers er gretig aan mee.
 
PepperPotts zei:
Ik vermoed dat ook processed foods en de uitholling van voedsel die daarbij komen kijken.

Tegenwoordig is het heel normaal ook om als stoere puber je lunch van huis weg te gooien en bij de Albert Heijn twee blikjes energydrink te kopen met een croissant en een donut erbij. Dat is dan je lunch...

Verder doen de grote voedselbedrijven als Unilever/Nestlé er van alles aan om je voedsel aan te smeren dat in de verste verte vaak niet meer op echt (clean) voedsel lijkt. Maismeel, smaakversterkers (E621), glucose-fructosestroop en overal een grote hoeveelheid suiker doorheen. Mensen worden er verslaafd aan en blijven dooreten. Ook is overal dit soort voedsel eenvoudig en voor weinig geld te verkrijgen; op stations, in winkels, kantines etc. Lekkere geuren lokken je er zo naartoe en het hongergevoel wordt gestimuleerd.

Koken moet bovendien gemakkelijk en snel, er is geen aandacht meer voor bij veel mensen helaas (je kent het wel, drukdrukdruk). Ik sta dagelijks gewoon keurig gerechten from scratch te maken terwijl een ander een bak bami in de magnetron smijt... Tsja. Er is vast een genetisch deel, maar ook werken voedselproducenten en winkeliers er gretig aan mee.
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Absoluut. Ik at altijd netjes mijn brood met kipfilet op en iedereen zijn eten maar weggooien. Doet mijn zusje ook regelmatig: "Ja, maar ik ging naar de c1000 en had toen geen trek meer.", waarop ik reageer dat ze het potverdomme op moet eten voordat ze naar de c1000 gaat :mad::o.

edit: ik heb ook wel eens gehad dat ik zelf naar de c1000 ging en mijn brood ook even niet meer weg kreeg of het gewoon vergat. Zat ik 's avonds om 11 uur alsnog mijn brood mijn b**kes in te schuiven.
 
Ik kreeg in de regel gewoon geen geld mee naar school, want dat had ik daar toch niet nodig. Een keer per maand (!) mocht ik dat, om een saucijzenbroodje oid te kopen. Dat was dus maar eens per maand. Verder gewoon eten wat de pot schaftte en netjes brood (hoewel ik dat nu amper meer eet) mee naar school. Gewoon altijd opgevoed met dat soort dingen met mate te nemen. Scheelt ook een hoop, nooit dik geweest.
 
Availability.
 
Allemaal de schuld van de Islam (en van Killy).
 
Kevinson zei:
Is er eigenlijk wel een ziekte waar je dik van wordt zonder dat je er iets aan kan doen?

Volgens mij zijn er alleen ziektes die je metabolisme een beetje aanpassen, maar daar kan je rekening mee houden met eten lijkt me.
Klik om te vergroten...
Klik om te verkleinen...

Nou je kan wel een aandoening hebben waarbij je geen leptine aanmaakt, en dan ben je hongerig.

Altijd.


Heel erg hongerig.

Die kinderen doen heel veel voor voedsel.

En ze zijn enorm dik. En als ze leptine krijgen worden ze dun.

Maar wat veel dikke mensen ook hebben is minder gevoelige leptinereceptoren en dan ben je de lul, want daar is niet echt reparatie mogelijk.

Die onzin over wilskracht is belachelijk. Ik woog een aantal jaar terug 107 kilo, en ben in 1.5 jaar tijd 30 kilo afgevallen.

Ik heb altijd honger, more or less. Wilskracht mn kont, Als jij altijd hongerig kan zijn zonder ook meer te eten, dan ben je niet echt hongerig. Wat denk je, dat je met je "wilskracht" even je overlevingssysteem gaat overrulen? Wilskracht is ook niets meer dan signalen in de hersenen, hell, wilskracht is zelfs genetisch.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven