Mijn visie:
Heel lang geleden zag Europa er heeeeeeel anders uit als tegenwoordig.
Er waren nog geen landgrenzen, laat staan een Europese unie met honderden overbetaalde bureaucratische zakkenvullers in dienst.
Europa werd bevolkt door een heleboel verschillende stammen en volken. Je had de Saksen, Germanen, Franken, Amsterdammers en ga zo maar door. Ze hadden 1 gemeenschappelijke hobby, namelijk elkaar de hersens in slaan. Na verloop van tijd werden bepaalde stammen steeds machtiger en kregen ze steeds meer grondgebied. Sommige van die stamhoofden dachten toen bij zichzelf, weet je wat, we doen eens gek, vanaf nu is dit mijn land. Zo! Van mijn! Zo ontstonden langzaam maar zeker eerste landen en de stammen evolueerden tot heuse beschavingen met alles d’r op en d’r aan. Dacht je dat al die landen elkaar toen maar eens met rust lieten? Echt niet! Het knokken ging in hoog tempo door. De Romeinen veroverden half europa (behalve een klein dorpje in Frankrijk), toen de Romeinen tot de geschiedenis behoorden vielen de Fransen Engeland binnen en vice versa. Nederland had het aan de stok met de Spanjaarden, de Belgen vonden de patat uit, en Duitsland maakte tot 2 keer toe ruzie met de hele wereld. Overigens hebben de Belgen in W.O. 1 werkelijk gevochten als leeuwen (zonder dat de kwaliteit van de patat eronder leed!).
Nadat de Duitsers voor de tweede keer de oren werd gewassen is het redelijk rustig gebleven in Europa. Maar die stabiliteit is zwaarbevochten en er is flink wat tijd overheen gegaan (3000 jaar ofzo?).
Zo rond 1600 (ik kan er een jaar of 200 naast zitten maar dat zijn slechts details) bedachten wat Europeanen dat er niet zoveel grond meer over was om voor te knokken, het meeste was al verdeeld en werd stevig verdedigd. Dus een stel slimmeriken sprongen in wat zeilschepen en gingen eens op zoek of er buiten europa nog wat te claimen viel. Uiteraard gingen de net uitgevonden buskruit geweren ook mee, je weet immers maar nooit.
Op een gegeven moment vonden ze Afrika. De inwoners hadden een vreemd kleurtje en ze spraken een vreemd taaltje. Maar het belangrijkste was dat ze het buskruit nog niet hadden uitgevonden en dat ze qua beschavingsontwikkeling flink wat achterliepen. Kwam dat effe goed uit. Onderhandelen ging met die taalbarrière toch al heel slecht dus waarom niet gewoon die buskruit geweren gebruiken waarvoor ze gemaakt zijn: onderhandelingsprocessen versoepelen (Bush past dezelfde methode nog steeds toe, helaas niet met buskruit geweren). In het kort komt het er op neer dat scheepsladingen met Europeanen naar Afrika gingen, zichzelf een goed stuk land uitzochten en vervolgens heel hard riepen Van Ons! En als die rare Afrikanen wat te mekkeren hadden dan maakten ze kennis met het buskruit geweer, simpel.
De Afrikanen werden dus gedwongen zich aan te passen aan een beschaving waar ze nog lang niet klaar voor waren. En dat niet alleen, de Europeanen zorgden ervoor dat de Afrikanen zich wel aanpasten aan hun beschaving maar ze zorgden er ook voor dat de Afrikanen niet te intensief deelnamen aan hun beschaving, want voordat je het weet denken ze dat ze ook wat te zeggen hebben. Na een poosje hadden nogal wat Afrikanen er flink genoeg van dat ze wel plichten maar geen rechten hadden, en die zeiden er dus wat van.
Sommige Europeanen schrokken daar zo van dat ze het land verlieten en achterlieten aan een stel Afrikanen die werkelijk geen flauw idee hadden hoe ze hun teruggewonnen land draaiende moesten houden in de globale rat-race. En daarom is het een zooitje in Afrika. Afrikanen verschillen op de huidskleur na geen spat van Europeanen, ze snappen alleen geen moer van de moderne westerse beschaving en er is geen westerling die ze het fatsoendelijk uitlegt.
Een andere oorzaak van de chaos in Afrika is de strijd om de bodemschatten zoals zeldzame metalen, diamant en olie. En waar gaan al die bodemschatten naar toe? Juist, het westen.
Moraal van dit stevig gechargeerde verhaal: het westen heeft een verantwoordelijkheid t.o.v. Afrika.
Hoever die verantwoordelijkheid zou moeten gaan weet ik niet, maar we kunnen Afrika niet zomaar de rug toekeren met de mededeling “ze hebben het allemaal aan zichzelf te danken”. Want ze hebben het niet allemaal aan zichzelf te danken.
Edit: de Hutu’s vs de Tutsi’s, is dat net zoiets als de Amsterdammers vs de Rotterdammers?