- Lid sinds
- 21 okt 2004
- Berichten
- 3.457
- Waardering
- 3
En zo is het maar net. Daar is hij weer lieve mensen, jullie favoriete oom.
Bijna een jaar is verstreken. Zon na maan en maan na zon passeerden mijn zicht en met een diepe zucht denk ik terug aan de laatste avond.. dat ene moment dat het goud der goden na intramusculaire injectie mijn bloedbaan tot zich nam.
In het leven van een ieder zijn er momenten waarin je de nabije toekomst glashelder voor je ziet, zonder enige twijfel weet je wat er moet gebeuren, en gaat gebeuren. Als wederkerend bodybuilder in hart en nieren loop je dan een sportschool binnen, en proef je van de geur, van het gevoel.
De dumbbells, schijven en stangen glinsteren in het licht van de felle lampen, en het pure zweet van een enkeling druppelt tussen de twee pilaren van het squatrek langs zijn quadriceps. Zoals het leefde in jou, op die laatste dag. Zo zal het altijd leven in het amfitheater der gladiatoren van nu. De sportschool.
Je bent nieuw en de omstanders merken je op. Je gedaante veroont nog altijd dat van iemand die eens anders was. Een vechter, een strijder, een vernietiger der gemiddeldheid. Hij die verder ging. Maar dit keer in een meer bescheidener vorm. Met een bedekte fysiek reik je uit naar de eerste dumbbells. Op zoek naar de pomp, de band tussen lichaam en geest. En je begint je tempel voor te bereiden.
Je komt thuis. Je opent de koelkast en schaamt je, maar de kennis is nog aanwezig. In een oogopslag zie je de cijfers. De calorieen, koolhydraten, vetten en eiwitten. Het plan is er. Het moet alleen het papier nog raken. Het arsenaal wordt verzameld voordat het beest ter strijde trekt. De voeding, de supplementatie..
En dan komt het moment. Je kijkt naar de hemel op een heldere zomerdag en strekt je armen naar de Goden. En roept.. ANABOLICA
- - - - -
Ik train nu langzaam maar zeker alweer enige tijd, en maak verdacht veel (echter duidelijk natuurlijke
) vooruitgang. Voor de trouwe DBB'ers die mij nog kennen en nog enige herinnering hebben aan mijn kuurverleden en doseringen..
Jullie begrijpen dat de stap naar de darkside weer moet worden gemaakt, en graag hoor ik jullie meningen over de doseringen in een situatie als deze. Beginnen we weer laag? En met wat? En waarom? Of waarom niet? Als ik zeg 500mg test, dan zeggen jullie 'dat zet geen zoden aan de dijk', of juist wel?
Verlicht mij met jullie eeuwige wijsheid.
Ave!
ECLIPSE
Bijna een jaar is verstreken. Zon na maan en maan na zon passeerden mijn zicht en met een diepe zucht denk ik terug aan de laatste avond.. dat ene moment dat het goud der goden na intramusculaire injectie mijn bloedbaan tot zich nam.
In het leven van een ieder zijn er momenten waarin je de nabije toekomst glashelder voor je ziet, zonder enige twijfel weet je wat er moet gebeuren, en gaat gebeuren. Als wederkerend bodybuilder in hart en nieren loop je dan een sportschool binnen, en proef je van de geur, van het gevoel.
De dumbbells, schijven en stangen glinsteren in het licht van de felle lampen, en het pure zweet van een enkeling druppelt tussen de twee pilaren van het squatrek langs zijn quadriceps. Zoals het leefde in jou, op die laatste dag. Zo zal het altijd leven in het amfitheater der gladiatoren van nu. De sportschool.
Je bent nieuw en de omstanders merken je op. Je gedaante veroont nog altijd dat van iemand die eens anders was. Een vechter, een strijder, een vernietiger der gemiddeldheid. Hij die verder ging. Maar dit keer in een meer bescheidener vorm. Met een bedekte fysiek reik je uit naar de eerste dumbbells. Op zoek naar de pomp, de band tussen lichaam en geest. En je begint je tempel voor te bereiden.
Je komt thuis. Je opent de koelkast en schaamt je, maar de kennis is nog aanwezig. In een oogopslag zie je de cijfers. De calorieen, koolhydraten, vetten en eiwitten. Het plan is er. Het moet alleen het papier nog raken. Het arsenaal wordt verzameld voordat het beest ter strijde trekt. De voeding, de supplementatie..
En dan komt het moment. Je kijkt naar de hemel op een heldere zomerdag en strekt je armen naar de Goden. En roept.. ANABOLICA
- - - - -
Ik train nu langzaam maar zeker alweer enige tijd, en maak verdacht veel (echter duidelijk natuurlijke
) vooruitgang. Voor de trouwe DBB'ers die mij nog kennen en nog enige herinnering hebben aan mijn kuurverleden en doseringen.. Jullie begrijpen dat de stap naar de darkside weer moet worden gemaakt, en graag hoor ik jullie meningen over de doseringen in een situatie als deze. Beginnen we weer laag? En met wat? En waarom? Of waarom niet? Als ik zeg 500mg test, dan zeggen jullie 'dat zet geen zoden aan de dijk', of juist wel?
Verlicht mij met jullie eeuwige wijsheid.
Ave!
ECLIPSE
