,,De meeste van die jongens kwamen uit Congo, Rwanda of Burundi, het gebied rond de Grote Meren. Ze waren hier zonder ouders aangekomen. Hun tantes of nonkels die al in Brussel woonden, hadden geen enkele greep op hen. Ze hadden in Afrika de gruwelijkste dingen meegemaakt. Sommigen waren op de vlucht moeten slaan voor de legers met kindsoldaten, anderen waren zélf kindsoldaat geweest. Meedogenloos, zo kan ik hen het best omschrijven. Ze verveelden zich maar in Brussel, vergeleken met wat ze in Afrika dag in dag uit meemaakten, zo lijkt het. Ze konden en wilden zich niet aanpassen aan het leven hier en deden wat ze altijd hadden gedaan: vechten.''
