Fitness Seller

Advocaat Enait loopt boos weg uit Pauw en Witteman

  • Topic Starter Topic Starter
  • #101
Ik bedoel er meer mee dat er in Nederland al sinds de 13de eeuw joodse gemeenschappen wonen oftewel al stuk langer dan moslim gemeenschappen in Nederland.


We waren ook zo aardig voor die joden destijds tot zo ongeveer niet zo heel lang geleden.


Onze joodse tradities, right.
 
Ik bedoel er meer mee dat er in Nederland al sinds de 13de eeuw joodse gemeenschappen wonen oftewel al stuk langer dan moslim gemeenschappen in Nederland.

Ik heb het dan over o.a. de kapjes enz. die gedragen worden.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen Moslims etc. zolang ze mij maar niet lastig vallen.

Ik heb commentaar op de NL overheid, die niet duidelijk is wat ze willen.
mensen uit niet Europese landen laten integreren kan niet op de manier van de laatste 20 jaar.

Of integreren of een Multiculturele samenleving accepteren beide zoals nu gaat niet, en veroorzaakt spanningen.

Ieder binnen zijn geloof moet extremisten aanpakken, en dat is wat nu ook niet gebeurt.
 
Las van de week een column over deze karikatuur. Moest er wel om lachen

Makkelijk beledigd
Uitgegeven: 17 december 2009 08:19
Laatst gewijzigd: 17 december 2009 08:18
Het lijkt me dodelijk vermoeiend om Mohamed Enait te zijn, de advocaat die vorige week wegliep uit een uitzending van Pauw en Witteman. Jezelf de hele dag beledigd voelen, ga er maar aan staan. Door Nico Dijkshoorn.


© ANP
Dat begint al meteen na het wakker worden. Het wekkertje gaat.
Enait slaapt rechtop, omdat andere mensen dat liggend doen. Liggend slapen vindt hij “een westers-materialistische horizontale provocatie.”

Hij werpt een blik op de wekker en is al onderweg, met het schuim om zijn baard, naar de klantenservice van De Blokker om de hoek.

Witmanwekkers
“Wat voor kleur heeft de grote wijzer? Precies, wit. En de kleine wijzer? Die is donker ja. U verkoopt willens en wetens witmanwekkers.''
''Deze wekker is ontworpen door een autoriteitsnazi die het ontwaken van moslims op een agressief monopolistische wijze probeert te manipuleren. Deze witmanwekker is ontworpen in een traditie die uw Hollandse, met bloed overgoten, koloniale rol in het nabije verleden verraadt.''
''En waarom klinkt er een belletje als de wekker afgaat. Waarom hoor ik Allah niet als deze wekker afgaat? Waarom een belletje, een beredeneerd westers geluid dat staat voor auditieve onderdrukking van de in Nederland wakker wordende moslim.''
''Waarom staat deze wekker op drie pootjes? Is dat een witmanwesterse verwijzing naar een oud-christelijk gebruik om mij, andersgelovige, een ledemaat naar keuze van het lichaam te slaan met een witmanzwaard?

Bonnetje
Zou Jeroen Pauw in De Blokker werken, hij zou, ondertussen een tijdschrift doorbladerend, om het bonnetje vragen, Enait meteen weer razend. “Dat bonnetje was wit. Ik heb het ritueel verbrand. Het was een suggestief-agressief witmansbonnetje.”
Zo moet dat de hele dag doorgaan, dat kan niet anders. Geen mens laat zich makkelijker beledigen dan Enait. Brood halen bij de bakker. De bekende vraag. “Wilt u het gesneden”
Enait er meteen met gestrekt been in. “Ja, natuurlijk. Of bedoelt u dat ik het juist ongesneden moet meenemen omdat ik thuis toch genoeg messen heb liggen? Wat u nu doet is mij qua broodkoopbeleving willens en wetens neerzetten als een meel- en graan fundamentalist.''
''U misbruikt uw broodbak-specialisme om mij verkooptechnisch te stigmatiseren als een broodsubversief. Ja, witmansbakkersbediende, ik wil mijn brood gesneden, en wilt u het in mijn mutsje doen?”

Onbedoeld komisch
Dat is wat Enait zo onweerstaanbaar en ongetwijfeld onbedoeld komisch maakt. Zijn geforceerd linguïstische taalwondertjes als hij zichzelf verdedigt tegen een vermeende belediging. Dat kan de hele dag doorgaan.
Bijvoorbeeld als hij bij een tankstation even snel een zak dropsleutels voor onderweg haalt. “Of ik nog heb getankt? U bedoelt bij deze vooruitgeschoven post van het westers conservatief imperialistisch denken, deze gedoemde plek waar het olie-imperialisme zijn geïmpregneerde fascistische gezicht laat zien, daar waar het zwarte witmansgoud tegen woekerprijzen in de met bloedgeld afbetaalde automobielen van evenzovele aanhangers van de gemotoriseerde satan vloeit?”

Jammer
Ik vind het jammer dat hij vorige week is weggelopen. Ik had hem Paul Witteman zo graag horen beledigen.
“Meneer Witteman, mag ik u vanuit een existentieel geboorte-bewustzijn vragen waarom u halsstarrig en tegelijk provocerend, uw naam nog steeds niet hebt laten veranderen in Allah Zwartman? Of bent uw te veel gehecht geraakt aan deze door uw witte moeder, voorhoedevechtster van de witte-namen nazi’s, aan u geschonken onderdrukkingsachternaam?''
''Witteman, het is al erg genoeg dat u er een bent. U provoceert mij vanuit een klassiek christelijke naamgevingsgedachte. Waarom heet u nog steeds geen Wattemak? Dat kost maar 2 letters! Ik ben weg hier!”
© NU.nl/Nico Dijkshoorn
 
Laatst bewerkt:
Dijkshoorn is wel vermakelijk ja, die columns in de VI zijn ook altijd goed.
 
Die Pauw was heel verkeerd bezig. Hij hoort zich als een journalist te gedragen: nieuwsgierig, objectief en bovenal onpartijdig. Wat doet hij? Hij doet een aantal dingen niet:
1. Hij luistert niet naar zijn gast, hij heeft al vaak gezegd dat het geen 'hoofddoek' is.
2. Hij aapt zijn gast na door hem na te doen hoe hij de profeet noemt
3. Hij noemt zijn gast: 'vriend' wat erg kleinerend is
4. Hij zegt op een sarcastische toon: "gefeliciteerd"

En die discussie over het wel of niet opstaan in een rechtbank ben ik spuugzat. We leven in een land waar we over de kleinste dingen ons kunnen ergeren. Ik noem een aantal:
1. sterrenmeisje
2. zeilmeisje
3. omkappen van boom van Anne Frank
4. wel of niet opstaan in rechtbank

De belangrijke politieke dingen:
Criminaltiteit, werkloosheid, gezondheidszorg, AOW etc daar wordt lekker aan voorbij gegaan door ons geerger aan onzinnige dingen.
 
Journalistiek is sowieso nooit neutraal meer, die tijden zijn voorbij. Je kan de interviewer verwijten wat je wil, de manier waarop die extremist ermee omging was veelzeggend. Hij kon winnen of verliezen en hij heeft verloren.
 
Journalistiek is sowieso nooit neutraal meer, die tijden zijn voorbij. Je kan de interviewer verwijten wat je wil, de manier waarop die extremist ermee omging was veelzeggend. Hij kon winnen of verliezen en hij heeft verloren.

Imo heeft hij gewonnen in die discussie. Dat komt niet zozeer door zijn goede discussieskills maar door de armoedige journalistieke kwaliteiten van die "Pauw".
 
Die Pauw was heel verkeerd bezig. Hij hoort zich als een journalist te gedragen: nieuwsgierig, objectief en bovenal onpartijdig. Wat doet hij? Hij doet een aantal dingen niet:
1. Hij luistert niet naar zijn gast, hij heeft al vaak gezegd dat het geen 'hoofddoek' is.
2. Hij aapt zijn gast na door hem na te doen hoe hij de profeet noemt
3. Hij noemt zijn gast: 'vriend' wat erg kleinerend is
4. Hij zegt op een sarcastische toon: "gefeliciteerd"

Die kerel kan anders ook niet normaal antwoorden op een simpele vraag, dan leidt het al gauw nergens naartoe als hij alleen maar rare verhaaltjes gebruikt om te antwoorden op simpele vragen.
 
Laatst bewerkt:
Vindt het maar een vreemde vent die volgens mij erg onzeker is diep van binnen. Al die grote woorden die hij steeds gebruikt volgens mij snapt hij de helft ervan zelf niet.

laatst was hij ook op tv te zien op de zender het gesprek met een andere advocaat en ik vond hem erg zwak overkomen.
 
Hij wordt wel goed tot moes gepraat door die hoofddoeker. Wat een balletje die presentator, diegene die zich gedeisd zou moeten houden is hij, niet de moslim die bestempeld wordt.
 
elke keer als die man op tv komt loopt hij te zeiken en te kankeren.

Hij wil gewoon altijd confrontaties, nova, P&W etc en denkt altijd dat hij en zijn achterlijke geloof het ijkpunt van alles is. En baseert feiten op een fabeltjes boek van duizenden jaren. Geloof heb je niet nodig als je een stabiel persoon bent.

triest mannetje :mad:
 
Laatst bewerkt:
Altijd al een sneue aandachtzoekende barbapappa gevonden. Niet dat hij niet soms een punt heeft, maar hij zoekt het vaak veels en veels te ver en buiten die ene keer, gaat het vaak toch eigenlijk over werkelijk niets.. Ik was blij dat hij die uitzending opstapte. Ergerde mij dood aan het opzettelijk moeilijk taalgebruik om zo jezelf te persifleren als iemand met veel kennis. Jammer.
 
Terug
Naar boven