MuscleMeat

'Atheïsten worden vervolgd en benadeeld'

Dat krijg je erg makkelijk aangezien veel gelovigen hun mening willen opdringen aan anderen en aangezien je daar als atheist niet aan mee doet zal dat ongetwijfeld irritatie bij hen opleveren.

Ook is het respect voor een gelovige tegenover een atheist vaak ver te zoeken. Een atheist moet heel voorzichtig uitleg geven om maar niet te beledigen terwijl een gelovige zich bij voorbaat al aangevallen voelt op het moment dat je zijn geloof ter discussie stelt.

Het filmpje van Dawkins vs O'Reilly zegt al genoeg over de mate waarin ze elkaar respecteren.
Je kunt de woorden 'atheist' en 'gelovige' in je post gemakkelijk met elkaar verwisselen.
 
Je kunt de woorden 'atheist' en 'gelovige' in je post gemakkelijk met elkaar verwisselen.

behalve dat het bij atheisten niet om een mening gaat, maar wetenschap:) Tenzij je uiteraard met van die klapmongolen discussieert die enkel atheist zijn omdat hun -voer random loved one in- aan kanker overleden is en daardoor tot de conclusie zijn gekomen dat er geen god bestaat:eyes:

en daarbij, hoe kan je een gelovige respecteren, ze maken de wereld kapot en denken dat ze rechtvaardig bezig zijn, en zijn er nog trots op ook.
 
ik vind het wel een nuttige term, zeker als het gaat om het debat omtrent zaken als het bestaan van een god, het probleem met zeggen nee er is geen god is dat ik dan een bewijslast heb en sinds god is een niet te onderzoeken ongeïdentificeerd wezen is is dit onmogelijk. Ik zou mezelf dan ook omschrijven als een agnostische atheist.

Religie is voor velen meer een gevoelskwestie dan een feitenkwestie. Een atheist ontkent het bestaan van God omdat hij het gevoel heeft dat een dergelijk iets onmogelijk kan bestaan en onderbouwt dit mogelijk wetenschappelijk.
Een gelovige ervaart die 'klik' wel. Voor hen is het bestaan van God niet vreemder dan het feit dat 2+2 het getal 4 oplevert.

Daarom vind ik de positie die een agnost inneemt vreemd. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een persoon niet voor zichzelf kan bepalen of het bestaan van God een optie is of niet. Maar dit is slechts mijn mening.
 
behalve dat het bij atheisten niet om een mening gaat, maar wetenschap:) Tenzij je uiteraard met van die klapmongolen discussieert die enkel atheist zijn omdat hun -voer random loved one in- aan kanker overleden is en daardoor tot de conclusie zijn gekomen dat er geen god bestaat:eyes:

en daarbij, hoe kan je een gelovige respecteren, ze maken de wereld kapot en denken dat ze rechtvaardig bezig zijn, en zijn er nog trots op ook.

Ik heb veel respect voor Christenen in de tijd dat men nog écht geloofde.

De organiserende kracht van het Christendom was onmisbaar in de globale veroveringen van 1500-1900 en vormde de bakermat voor de samenleving en grote welvaart die we vandaag de dag hebben.
Deze mensen, die uit Europa explodeerden en zich over de wereld verspreidden, droegen de Bijbel onder hun arm en namen hun religie vele malen serieuzer dan de gemiddelde moderne Christen. Die specifieke periode is, voor mij althans, het voorbeeld van religie op haar mooist.

Ik vind het prima als iemand vandaag de dag een bepaald geloof aanhangt, maar rechten ontlenen aan je geloof zou niet moeten kunnen. Tijden zijn nu eenmaal veranderd.
 
Daarom vind ik de positie die een agnost inneemt vreemd. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een persoon niet voor zichzelf kan bepalen of het bestaan van God een optie is of niet. Maar dit is slechts mijn mening.
Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.

Ik vind het onzin om atheïsme en agnosticisme als aparte standpunten te zien. Het gaat in grote lijnen over twee verschillende zaken: geloven en weten.

Iemand op Wikipedia omschreef het op deze manier (ik volg deze uitleg):

Het is belangrijk op te merken dat de positie van een agnost er een is met betrekking tot de kennis die we (al dan niet) kunnen bereiken over God. Dat is dus geen antwoord met betrekking tot wat een agnost gelooft. Een agnost kan bijvoorbeeld beweren dat een God per definitie niet waarneembaar is voor mensen en om die reden kan hij zonder geloof in God zijn; in dit geval overlapt hij dus met de zogenaamde zwakkere stromingen van atheïsme (die simpelweg zeggen "ik heb geen geloof in een God", een nuance met het sterkere "er is geen God"). Anderzijds kan hij —ondanks van mening zijnde dat God onwaarneembaar is— er toch in geloven; in dit geval is hij een "agnostische theïst". Een voorbeeld van een agnostische atheïst is Robert Flint, een voorbeeld van een agnostische theïst is Søren Kierkegaard.

Een andere vorm van het agnosticisme is het apatheïsme (een samentrekking van apathisch en theïsme): apatheïsten stellen zich de vraag over het bestaan der goden niet.

Soms maakt men nog een onderscheid tussen zwakke en sterke agnosten. Een zwakke agnost beweert niet te weten of God bestaat en een sterke agnost beweert dat het onmogelijk is te weten of God bestaat.
 
Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.

Ik vind het onzin om atheïsme en agnosticisme als aparte standpunten te zien. Het gaat in grote lijnen over twee verschillende zaken: geloven en weten.

Iemand op Wikipedia omschreef het op deze manier (ik volg deze uitleg):

God is bedacht als uitleg voor de dingen die niet uit te leggen waren, mensen willen namelijk overal een reden voor hebben. Net als dat de hemel is uitgevonden omdat het voor veel mensen niet te begrijpen is dat er ook niets kan zijn na de dood. Vind het zelf ook moeilijk voor te stellen dat als je dood gaat er gewoon niets meer is.

Uiteindelijk heb ik niets tegen gelovige mensen, ze doen maar waar ze zin in hebben. Zolang ze het geloof interpreteren zoals het bedoeld is, wat inhoud dat het meer een houvast is om een goed leven te leiden, is er niets mis mee. Helaas zijn er genoeg mensen die het geloof als reden gebruiken om elkaar uit te roeien.

Objectief kijkend denk ik dat de wereld beter af zou zijn zonder geloof.
 
Ik zie geloof meer als een systeem om mensen dom te houden en te controleren.
 
Je kan er nu wel leuk over doen maar ik zat dinsdag in gesprek met vroegere klasgenoot die nu een moslim-fundi is geworden. Het kwam erop neer dat hij beweerde dat wanneer de realiteit niet aan de quran voldeet, het aan de shaitan lag die de realiteit veranderde, want de quran was zowiezo waar. Gezien in de quran staat dat atheisten dood moeten heb ik maar gezwegen.

Dit soort brainwashing moet eruit, gematigde gelovigen mogen van mijn part blijven, al is het probleem(wat ook in de god delusion staat) dat die gelovigen de fundamentalisten kracht geven.

Ik geloof niet meer in zo iets als gematigde gelovigen,in religie verband ten minste.
Als het puntje bij paaltje komt is het denkpatroon niet zo verschillend als de fundi's,enkel getemperd om te functioneren in de maatschappij als uithangbord vr die religie.
 
God is bedacht als uitleg voor de dingen die niet uit te leggen waren, mensen willen namelijk overal een reden voor hebben. Net als dat de hemel is uitgevonden omdat het voor veel mensen niet te begrijpen is dat er ook niets kan zijn na de dood. Vind het zelf ook moeilijk voor te stellen dat als je dood gaat er gewoon niets meer is.

Uiteindelijk heb ik niets tegen gelovige mensen, ze doen maar waar ze zin in hebben. Zolang ze het geloof interpreteren zoals het bedoeld is, wat inhoud dat het meer een houvast is om een goed leven te leiden, is er niets mis mee. Helaas zijn er genoeg mensen die het geloof als reden gebruiken om elkaar uit te roeien.

Objectief kijkend denk ik dat de wereld beter af zou zijn zonder geloof.

Daarom kan ik wel 100% zeggen dat de god uit religieuze groepen niet bestaat. Die god houdt zich met bijzonder pietluttige dingen bezig op een nogal verdacht menselijke manier.
En trouwens hun geschriften,neem nu de bijbel ofzo,in principe staat daar dat god maar 1 ding "zelf" heeft geschreven,de tabletten 10 geboden,de rest is gewoon hearsay van stervelingen :roflol:.

Buiten dat zinloos uitroeien stoor ik me aan het opdringen van hun wereldbeeld en de vrijheid van anderen te beperken.
En het halstarrig tegenhouden van progressie.

Valt dit weg,dan is het voornamelijk een boekenclub met een beperkt thema-literatuur met wat rituelen of tradities:D.
Heb niets tegen hobbies.

Alvast benieuwt hoe het in egypte gaat aflopen,gaan ze een vb. worden voor die andere islamitische landen.Stay tuned.
 
Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.

Er is echter geen enkele religie gebouwd op een constante maar altijd op goden. Het Hindoeïsme komt dan nog het dichtst bij een scheppende kracht i.p.v. een goddelijke schepper, de Parama Parusha. Maar de meeste hindoes hangen toch gewoon 1 god uit hun religie aan. Het Boeddishme in pure vorm buiten beschouwing gelaten omdat daar geen sprake is van een religie.

Degenen die uitgaan van een soort van alles verbindende kracht zijn over het algemeen wetenschappers. Deze kunnen natuurlijk ook religieus zijn aangelegd maar hun idee van een verbindende kracht die mogelijk ook zorgt voor het ontstaan van het heelal of andere universa is nou niet iets waardoor je enige vorm van agnosticisme zou tentoonspreiden.

Goden zijn een menselijke uitvinding, juist de waarschijnlijkheid in leven houden dat er ook maar iets goddelijks zou bestaan als kracht of wezen lijkt me eerder een vorm van de arrogantie van de mens zelf. Een allesverbindende kracht is niet goddelijk en voor zover deze er al is dan is de mens zeker geen gepland product van die kracht geweest.

Wat jij neerzet als mogelijke kracht komt in de buurt van het ietsisme ook al is de kapstok daar wel dat de mens dan ook een soort goddelijke lotsbestemming heeft.

Ik geloof zelf wel dat er een allesverbindende kracht kan zijn maar dat de mens daar in principe geen rol in speelt. Als die kracht bestaat en dus natuurkundig bewezen kan worden dan is het een wetenschappelijk fenomeen en heeft het niks te maken met het geloof in goddelijke krachten.

Of we die allesverbindende kracht ooit zullen vinden ligt vooral aan onze onwetendheid als mens maar het vinden van zo'n kracht maakt ons als mens in ieder geval nog niet tot goddelijk.
 
God zijn de formules van de natuurkundige wetten die ervoor zorgen dat alles is zoals het is. Dze wetten zijn immers ook almachtig en niet te veranderen.
 
Mensen die atheïsten buiten spel zetten door de " atheïsme is ook een geloof " er in t gooien... Atheïsme is net zo goed een religie, als dag UIT een kanaal op je tv is
 
Terug
Naar boven