x2
Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Je kunt de woorden 'atheist' en 'gelovige' in je post gemakkelijk met elkaar verwisselen.Dat krijg je erg makkelijk aangezien veel gelovigen hun mening willen opdringen aan anderen en aangezien je daar als atheist niet aan mee doet zal dat ongetwijfeld irritatie bij hen opleveren.
Ook is het respect voor een gelovige tegenover een atheist vaak ver te zoeken. Een atheist moet heel voorzichtig uitleg geven om maar niet te beledigen terwijl een gelovige zich bij voorbaat al aangevallen voelt op het moment dat je zijn geloof ter discussie stelt.
Het filmpje van Dawkins vs O'Reilly zegt al genoeg over de mate waarin ze elkaar respecteren.
Je kunt de woorden 'atheist' en 'gelovige' in je post gemakkelijk met elkaar verwisselen.
Tenzij je uiteraard met van die klapmongolen discussieert die enkel atheist zijn omdat hun -voer random loved one in- aan kanker overleden is en daardoor tot de conclusie zijn gekomen dat er geen god bestaat
ik vind het wel een nuttige term, zeker als het gaat om het debat omtrent zaken als het bestaan van een god, het probleem met zeggen nee er is geen god is dat ik dan een bewijslast heb en sinds god is een niet te onderzoeken ongeïdentificeerd wezen is is dit onmogelijk. Ik zou mezelf dan ook omschrijven als een agnostische atheist.
behalve dat het bij atheisten niet om een mening gaat, maar wetenschapTenzij je uiteraard met van die klapmongolen discussieert die enkel atheist zijn omdat hun -voer random loved one in- aan kanker overleden is en daardoor tot de conclusie zijn gekomen dat er geen god bestaat
en daarbij, hoe kan je een gelovige respecteren, ze maken de wereld kapot en denken dat ze rechtvaardig bezig zijn, en zijn er nog trots op ook.
Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.Daarom vind ik de positie die een agnost inneemt vreemd. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een persoon niet voor zichzelf kan bepalen of het bestaan van God een optie is of niet. Maar dit is slechts mijn mening.
Het is belangrijk op te merken dat de positie van een agnost er een is met betrekking tot de kennis die we (al dan niet) kunnen bereiken over God. Dat is dus geen antwoord met betrekking tot wat een agnost gelooft. Een agnost kan bijvoorbeeld beweren dat een God per definitie niet waarneembaar is voor mensen en om die reden kan hij zonder geloof in God zijn; in dit geval overlapt hij dus met de zogenaamde zwakkere stromingen van atheïsme (die simpelweg zeggen "ik heb geen geloof in een God", een nuance met het sterkere "er is geen God"). Anderzijds kan hij —ondanks van mening zijnde dat God onwaarneembaar is— er toch in geloven; in dit geval is hij een "agnostische theïst". Een voorbeeld van een agnostische atheïst is Robert Flint, een voorbeeld van een agnostische theïst is Søren Kierkegaard.
Een andere vorm van het agnosticisme is het apatheïsme (een samentrekking van apathisch en theïsme): apatheïsten stellen zich de vraag over het bestaan der goden niet.
Soms maakt men nog een onderscheid tussen zwakke en sterke agnosten. Een zwakke agnost beweert niet te weten of God bestaat en een sterke agnost beweert dat het onmogelijk is te weten of God bestaat.
Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.
Ik vind het onzin om atheïsme en agnosticisme als aparte standpunten te zien. Het gaat in grote lijnen over twee verschillende zaken: geloven en weten.
Iemand op Wikipedia omschreef het op deze manier (ik volg deze uitleg):
Je kan er nu wel leuk over doen maar ik zat dinsdag in gesprek met vroegere klasgenoot die nu een moslim-fundi is geworden. Het kwam erop neer dat hij beweerde dat wanneer de realiteit niet aan de quran voldeet, het aan de shaitan lag die de realiteit veranderde, want de quran was zowiezo waar. Gezien in de quran staat dat atheisten dood moeten heb ik maar gezwegen.
Dit soort brainwashing moet eruit, gematigde gelovigen mogen van mijn part blijven, al is het probleem(wat ook in de god delusion staat) dat die gelovigen de fundamentalisten kracht geven.
God is bedacht als uitleg voor de dingen die niet uit te leggen waren, mensen willen namelijk overal een reden voor hebben. Net als dat de hemel is uitgevonden omdat het voor veel mensen niet te begrijpen is dat er ook niets kan zijn na de dood. Vind het zelf ook moeilijk voor te stellen dat als je dood gaat er gewoon niets meer is.
Uiteindelijk heb ik niets tegen gelovige mensen, ze doen maar waar ze zin in hebben. Zolang ze het geloof interpreteren zoals het bedoeld is, wat inhoud dat het meer een houvast is om een goed leven te leiden, is er niets mis mee. Helaas zijn er genoeg mensen die het geloof als reden gebruiken om elkaar uit te roeien.
Objectief kijkend denk ik dat de wereld beter af zou zijn zonder geloof.
.
.Er zijn ook weer gradaties daarin, ik ben atheïst in de zin dat ik alle religies zie als menselijke uitvindingen en bijgevolg automatisch alle zogenaamde goden die daaraan verbonden zijn. Die specifieke goden kunnen niet bestaan en dit is zo goed als wetenschappelijk aan te tonen. Maar dan er is zoiets als deïsme en dan bereik je de grenzen van wat de wetenschap kan aantonen. Ik ben dan agnostisch vanuit een zekere bescheidenheid als mens. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat er een god bestaat of dat daar een goede reden voor is, ik geloof dit namelijk niet, maar mijn onwetendheid is te groot om te pretenderen dat ik bijna absolute zekerheid heb over deze kwestie. Trouwens je moet eerst een definitie van deze zogenaamde 'god' hebben om een stelling erover te vormen. Wat als iemand stelt dat de god die hij als mogelijke schepper ziet een natuurlijk eeuwig verschijnsel is dat geen echte wil heeft maar gewoon een soort van onverklaarbare constante is dat alles in gang zet? Dat verandert de hele discussie.
