Er is een verschil in de definitie van het woord God.
God in onze zin is een oppermachtige, alomvattende en tijdloze entiteit. Goden in het Boeddhisme zijn wezens met bepaalde eigenschappen. Ze zijn nog steeds stervelijk (niet in de menselijke zin)...vergankelijk is misschien beter en hebben hele menselijke trekken. Goden hebben niet, zoals bij ons, de macht over creatie, redding of beoordeling.
In het Boeddhisme zin Goden net zo beperkt als mensen. Ze hebben, net als mensen en dieren de macht en kracht om de wereld aan zich te onderwerpen en te veranderen...en als wezen hebben ze meer rkacht dan de anderen. Maar ze zijn niet oppermachtig en ze zijn onderhevig aan de zelfde lijdens cirkel (samsara) als alle andere wezens.
De Boeddha is dat wezen ( en er zijn er meerdere...er is niet maar een Boeddha) dat verlichting bereikt...het ontstijgen aan de emotie, de waan van deze subjectieve realiteit en dus nirvana bereikt.
Het Boeddhisme is in principe een religie zonder God in de zin van creator. Godsverering is niet iets wat in het Boeddhisme nou hoog op de ranglijst staat. Het Boeddhisme gaat uit van het individue zelf die zichzelf verlicht. Dat wil niet zeggen dat het spirituele en dus zich laten gidsen door een ander een rol speelt. Jezus wordt bijvoorbeeld gezien als een Boeddha door sommige stromingen.
De Boeddha is geen god...het is een gids in je eigen weg naar verlichting. Zijn weg is niet noodzakelijkerwijs de jouwe. Maar de Boeddha geeft een focus.
Het Boeddhisme houdt zich in principe niet bezig met hoe de wereld is ontstaan en waarom. het maakt in het Boeddhisme ook eigenlijk geen reet uit hoe of wat...maar wel wat voor een effect dat op de individuele geest heeft. De waarheid kan namelijk niet gekend worden omdat we te subjectief zijn om de echte waarheid te kennen.
Er zijn natuurlijk in het Boeddhisme wel gedachten over, de mooiste is eigenlijk wel de opening van de Dahmmapadda;
"We zijn wat we denken en met onze gedachten creeren wij de wereld"
In de Boeddhistische visie is de wereld onstaan in ons bewustzijn omdat de wereld die wij waarnemen wordt beinvloed door onze perceptie van die wereld. De mens is niet in staat om de echte waarheid te kennen voordat verlichting is bereikt....en als verlichting is bereikt doet de echte waarheid er niet meer toe.
Er zijn vele stromingen in het Boeddhisme die er soms wat andere invulling aangeven. Zo is er een stroming die gelooft dat de Goden de wereld laten functioneren als een soort arbeiders....
Omdat er meerdere rijken zijn. Zielen hebben een fysieke expressie als mens, dier, god, titaan...geest. En tussen die werelden rijst de ziel heen en weer in een oneindige weg van samsara. Totdat de ziel verlichting bereikt.
Maar als er meer mensen bijkomen dan kan het zijn dat er Goden en titanen negatieve karma hebben opgebouwd, of geesten en verdoemde zielen positieve karma hebben opgebouwd.
er zijn zelfs stromingen die zeggen dat er soms gewoon nieuwe zielen kunnen ontstaan of dat bestaande zielen zich splitsen.
ja. En als je eerst mens was dan heb je het eigenlijk heel erg verdoet
Overigens is het woord ziel niet het juiste woord....beter is entiteit of levenskracht ofzo...maar het geeft een beetje aan wat ik bedoel.
en zolang jij dankbaar bent voor het eten dat je hebt ontvangen en medelijden hebt met het wezen dat je eet...ben je vrij van negatieve karma.
