Links bekent schuld
16.09.2008 10.33u - “Het is vooral een Marokkanenprobleem” verklaarde Job Cohen nadat ‘jongeren’ in Amsterdam een dokter en ambulancepersoneel hadden geïntimideerd en aangevallen. Van de feiten op zich keek haast niemand nog op, maar dat uitgerekend de rode burgemeester Job Cohen – de man van ‘de boel bij elkaar houden’ , theedrinken in de moskee en gesubsidieerde ramadanfeesjes – het plots nodig vond om de dingen bij naam te noemen, dat was schrikken.
Fleur Jurgens – bekend van haar ophefmakende boek “Het Marokkanendrama” – zoekt een verklaring voor de ommezwaai en de plotse linkse openheid. Een eerste reden is volgens haar dat het Marokkanendrama in Amsterdam (-West) nauwelijks nog te ontkennen is. “Nederlandse overheidsdienaren zijn in buurten waar veel Marokkanen wonen al tijden min of meer ongewenst”, schrijft Jurgens (HP/De Tijd, 12.09.08), die er naar goede gewoonte geen doekjes om windt. Brandweermannen, gezinstherapeuten, schuldhulpverleners, leraren, vroedvrouwen, leerplichtambtenaren en journalisten lopen bij de uitoefening van hun job gevaar.
En dan hebben we het nog niet over de politie… “Die kan bij de geringste calamiteit met deze heetgebakerde jongens niet eens in uniform de straat op, omdat er dan onmiddellijk ‘Parijse toestanden’ dreigen”, aldus de journaliste, die er nog aan toe voegt dat het “niet toevallig” is dat het politiewerk in sommige buurten werd uitbesteed aan ‘straatcoaches’ die moeten bemiddelen met “het tuig” of hun ouders.
Jurgens merkt op dat bij een groot deel van de Marokkaanse jeugd een diepe minachting leeft voor de Nederlandse samenleving. Die krijgt de schuld voor hun falen op school, voor hun drugsverslaving en een bestaan in de criminaliteit. Fleur Jurgens haalt zwaar uit naar de linkse kerk die dat slachtofferschap jarenlang heeft aangezwengeld. “De progressieven wilden deze Marokkaanse medeburgers immers zien als weerloze slachtoffers van een oneerlijke maatschappij.” De puinhoop van die pamperpolitiek is nauwelijks te overzien. Maar, misschien is er nog hoop…
Misschien zijn we wel in een nieuw tijdperk beland, waarin links de balans opmaakt en rekenschap moet afleggen over de fouten uit het verleden, hoopt Jurgens. “Ik kan me vergissen, maar misschien is deze pijnlijke mislukking (van de multiculturele samenleving) de reden waarom zelfs de theedrinkers van weleer het verdoezelen hebben opgegeven.” Wat er ook van moge zijn, in ons land denkt de linkse kerk nog lang niet aan een schuldbekentenis of andere koers, getuige de recente heksenjacht tegen Geert van Istendael.
(en zal altijd blijven 
)
