Politie speelt ’s nachts liever spelletjes…
Surveillanten bij wijze van ’grap’ naar Madurodam
Het is nog niet zo lang geleden dat bij de meeste politiebureaus in Nederland de Latijnse spreuk ’Vigilat Ut Quiescant’ in de gevel stond gebeiteld. Vrij vertaald betekent dit: ’Hij waakt opdat u kunt slapen’. Vandaag de dag kom je dit credo veel minder tegen en wie ’s nachts wel eens ontredderd voor de dichte deur van een politiebureau heeft gestaan, begrijpt dat. Veel politiebureaus zijn alleen overdag open, terwijl er ’s nachts wordt ’gewaakt’ door één politiepost die de hele regio waarneemt. En afgelopen week heb ik ontdekt dat je beter überhaupt niet kunt slapen als de politie wordt geacht over onze eigendommen en veiligheid te waken, want juist ’tijdens de voor de nachtrust bestemde uren’, zoals de politie dat altijd fraai formuleert, spookt de sterke arm zelf rare dingen uit. Veel burgers klagen vaak dat de politie er niet is als je ze nodig hebt en daar is sinds deze week bij de politie Zuid- Holland-Zuid in ieder geval een verklaring voor. Bij dit korps hield men er tot voor kort wel een heel merkwaardige beroepsopvatting op na in de nachtdienst.
Politiemensen van District I (Dordrecht en omgeving) deden met de collega’s van District II (Gorinchem en omgeving) wekenlang wedstrijdjes wie ’s nachts het verste uit het district durfde weg te rijden. Het bewijs van het lichtsverzuim moest telkens worden geleverd met een digitale foto, waarop de surveillance-auto liefst voor een landelijk bekende attractie moest staan.
En terwijl de inwoners van de Zwijndrechtsewaard en de Alblasserwaard ervan uitgingen dat de politie in een noodgeval binnen enkele minuten ter plekke kon zijn, scheurden de surveillanten met hun dienstauto’s over ’s lands snelwegen naar Madurodam in Den Haag, naar Artis in Amsterdam, maar ook naar een partytent in Rotterdam. Fotootje maken… gauw weer terug… lachen!
Dit was niet zo maar een incident, nee, de prestigestrijd tussen de twee districten was behoorlijk opgelopen en velen wisten ervan. Dat kon ook niet anders, want in de meldkamers van de betrokken districten is op beeldschermen door satellietzenders tot op de meter te zien waar elke surveillanceauto zich bevindt. En ja, als deze toont dat het voertuig in Amsterdam- Oost rijdt, kun je als agent moeilijk beweren dat dit een buitenwijk van Gorinchem is en je daar een buurtonderzoekje doet. Gevolg was dat Gorkumers die ’s nachts in hun buurt iets verdachts hadden gezien, kregen te horen dat ’alle wagens druk bezet’ waren… Je leven zal maar afhangen van de reactiesnelheid van de politie, die uit balorigheid even honderd kilometer of meer het district uitrijdt! Uit betrouwbare bronnen weet ik dat de Afsluitdijk nog op het programma stond en dat het ultieme reisdoel de Eiffeltoren in Parijs was. Men had al uitgerekend dat dit precies tijdens één nachtdienst op en neer kon worden gereden. Voor de surveillanten die dit zouden flikken, wachtte eeuwige roem in het district. De burgers van datzelfde district konden vooral wachten totdat zij een ons wogen…
Parijs is uiteindelijk niet gehaald omdat een van de surveillancewagens, die op weg was om het Artis-ritje van het andere district te overtreffen, op de hoofdstedelijke ringweg werd geflitst wegens een forse snelheidsovertreding. De prent daarvoor kwam bij een leidinggevende terecht en toen ging het balletje rollen. Afgelopen week confronteerde ik het korps Zuid-Holland-Zuid met deze feiten, waarop lichte paniek uitbrak. Kon ik misschien zeggen hoe ik daaraan kwam, werd mij door twee voorlichters expliciet gevraagd. Ik begreep zeker wel dat men dat héél graag wilde weten? Kennelijk vond men het feit dat er was gelekt erger dan het plichtsverzuim zelf. In een poging de schade te beperken werd er direct na mijn telefoontje een summier persbericht uitgegeven, waarin werd gemeld dat twee zondaars buiten functie waren gesteld en dat ’vooralsnog’ is vastgesteld dat de ’grensoverschrijdingen’ in totaal twee keer plaatsvonden. Ja, en vooralsnog’ is dat niet de waarheid! En, zo werd er aan toegevoegd: ’De politie Zuid-Holland-Zuid laat weten dat deze grensoverschrijdingen niet ten koste zijn gegaan van de dienstverlening, zo blijkt uit onderzoek’. Alsof dat achteraf is vast te stellen.
Boze tongen in het korps beweren nu dat de top de affaire liever onder de pet houdt, uit angst dat een paar zondebokken anders nog wat andere bommetjes – diefstal, dronkenschap, declaratiefraude door leidinggevenden – binnen het politiedistrict tot ontploffing zouden brengen. Maar ’vooralsnog’ zullen we het daar maar niet over hebben. Het is al erg genoeg dat als je ’s avonds een keer politie in de buurt ziet… ze er niks te zoeken hebben en ze aan het spelen zijn in plaats van aan het werk. En de politietop ondertussen maar klagen over een tekort aan manschappen…
Welterusten!
