Had ik niet achter jou gezocht.
Hoelang ben je gelovig geweest en welk geloof was dat?
Er zijn toch maar weinig mensen die niet ooit gelovig zijn geweest? Zoveel kinderen in de jaren 70 en 80 werden gehersenspoeld, geen idee in welke mate dat daarna is afgenomen.
Ik ben als kind christelijk opgevoed, elke zondag naar de kerk, godsdienst op school, godsdienst na school, alle ceremonies enz. Ouders die er vaak over bezig waren... Elke volwassene die ik kende geloofde in de christelijke god.
Ik weet echter nog dat ik als kind al heel de tijd vragen stelde en sceptisch was. Toen ik 6-7j ofzo was realiseerde ik me dat mijn ouders ooit zouden sterven, net als iedereen. 2 uur van wakker gelegen, je moeder die je komt troosten dat iedereen uiteindelijk bij Jezus in de hemel komt enz. Dat stelde me wel gerust, maar ik bleef vragen stellen waar mijn ouders geen antwoord op hadden. Bijbel voor kinderen gelezen tussen 7-9, ik vond het allemaal fantastische verhalen (vooral de illustraties) maar zag overal onlogische dingen waar mijn ouders ook geen antwoord op hadden.
Daarna had ik meer een houding van "ok dit boek staat vol onlogische zaken maar dat zullen wel gewoon menselijke fouten zijn, of je moet het niet letterlijk nemen." Ik bleef echter nog wel geloven in de christelijke god. Als tiener dan passief gelovig, nooit naar de kerk, totaal niet bezig met religie.
Als twintiger was ik al meer agnostisch dan gelovig, maar er echt niet mee bezig. Ik zag steeds meer dingen die voor mij haaks stonden op wat je zou verwachten als er een god is. Vervolgens deïst geworden. Daarna echt meer gaan lezen, wetenschap bestuderen, filosofie, atheist experience beginnen kijken. Kort daarna gaan realiseren dat er geen reden meer is om deïst te blijven en uiteindelijk rond 26-27 agnostisch atheïst geworden. Ter info ik ben nu 34.
Paar dingen die ik me ook ben gaan realiseren: geloven of niet geloven is niet altijd gecorreleerd aan IQ. Ik ken heel wat intelligente mensen die gelovig zijn, ik ken ook redelijk domme mensen die atheïst zijn. Ook leeftijd maakt niet zoveel uit. Het moment dat je dieper erover gaat nadenken is wat je echt doet veranderen. Dat kan als tiener, twintiger, dertiger, of later zijn. Niets te maken met IQ of wat dan ook.
Feit is dat als je als kind gehersenspoeld bent geweest, je er gewoon over het algemeen langer mee blijft zitten, of misschien wel nooit vanaf geraakt.