Een politicus heeft de plicht te laten zien wat er niet deugt
Er is een Pakistaanse mijnheer gearresteerd die op weg was om Geert Wilders om te slachten. De redenering die ik vervolgens hoorde was: "Wilders wist dat hij met zijn cartoonwedstrijd geweld uitlokte. Als je dat beseft dan maak je misbruik van de vrijheid van meningsuiting."
Misbruik?
Wilders stelt deze cartoons juist ten toon om te laten zien dat iets wat wij het hoogste goed vinden in onze democratie, de vrijheid van meningsuiting, voor anderen een reden is om oorlog met ons te voeren, en op zijn minst onze parlementaire democratie een slag toe te brengen.
Hij stelt de onlogische krankzinnigheid van een religie aan de kaak.
En zoals blijkt lukt hem dat; duizenden Pakistani demonstreren tegen Wilders en tegen Nederland.
Wilders is een activist. Activisten gebruiken vaak buitenparlementaire middelen om een verandering tot stand te brengen. Nu hoor je wel: "We weten al hoe extreme moslims denken, waarom moet je ze dan toch expres beledigen?"
Een politicus heeft de plicht keer op keer te laten zien wat er niet deugt
Omdat het omgekeerde misschien een grotere belediging is: dat er buitenlandse politieke partijen zijn die ons hun normen en hun waarden met geweld willen opleggen en dat er zelfs in ons land mensen met ideeën leven die een aanslag op Wilders rechtvaardigen vanwege een tekening.
Toont Wilders niet aan dat hij het gelijk aan zijn kant heeft? Een politicus die al vijftien jaar elke dag met de dood wordt bedreigd en wiens situatie niet verandert, heeft de plicht keer op keer te laten zien wat er volgens hem niet deugt.
Het gaat bij die cartoonwedstrijd natuurlijk niet om die tekeningen, het gaat er om te laten zien hoe wij worden bedreigd als we de vrijheid van meningsuiting verliezen.
Maar ik ben niet blind voor de dilemma's. Welke krant zal de cartoon van de winnaar afdrukken?
En wat zou ik doen? Zou ik de levens van alle redacteuren in de waagschaal leggen door het afdrukken van zo'n tekening?
Na de moord op Van Gogh vond ik het juist, na herhaalde dreigementen, dat zijn film 'Submission' (script van Ayaan) niet in zijn geheel zou worden vertoond. We - als productiebedrijf - hadden namelijk ook rekening te houden met anderen op kantoor, zo'n dertig mensen, die niets met de film hadden te maken.
Van die beslissing heb ik geen spijt, maar ik lig er nog wel eens wakker van. Schuldgevoel trekt zich namelijk niets aan van moed of lafheid.
