- Lid sinds
- 21 okt 2004
- Berichten
- 3.457
- Waardering
- 3
40 hours, the first time, getting back up
23-09-06
Kennis over je eigen lichaam komt met de jaren, je leert wat wel en niet werkt voor jou, je leert dingen aanvoelen, je leert je grenzen kennen en verleggen, en je weet wanneer het tijd is om een stapje terug te doen. Het was woensdagavond, ik had mijn sporttas in mijn hand, met dezelfde inhoud als altijd, een riem, klemmen, kniebandage, een meetlint dat nog nooit gebruikt is, een mengbeker met 3 scheppen vitargo, een mengbeker met 3 scheppen whey, een mengbeker met 3 scheppen NO XPLODE, en sinds kort ook een 100IU insulinenaald die gevuld is tot het mooie ronde getal 10. Maar ik zette mijn tas neer, en ging op mijn rug op bed liggen.. Vandaag niet. En boy was I right..
De nacht die hierop volgde verliep moeizaam.. om het uur zo'n beetje werd ik wakker en het voelde alsof er twee grote metalen platen tegen de weerszijden van mn hoofd drukten.. De ongeveer 40 uur die hierop volgden bracht ik grotendeels door in bed. Slapen.. slapen.. slapen.. en veel hoofdpijn. Griepje ofzo. Ironisch hoe ik nog geen week hiervoor in mijn log schrijf dat ik zo goed als nooit meer ziek ben, en een gemiddelde griep geen kans meer maakt. Maar ik heb mijn rust gepakt en ben goed hersteld. Het weekend heb ik mijn voeding weer opgepakt en de hele week was weer als vanouds, wat verkouden.. keelpijn.. je kent het wel. De insuline heb ik tot gisteren niet meer aangeraakt, zelfde voor de oxy en t3. Wel gewoon test/eq door blijven injecteren.
Voor de oplettende dbb'er.. enige tijd terug heb ik een post geplaatst waarin ik aangaf een vreemde zwelling in mijn been te voelen, die zit er dus nog steeds en ik besloot naar mijn arts te gaan (welke op de hoogte is van mijn buitenschoolse activiteiten
) ik gaf aan daar al een vrij lange periode te injecteren. Waarschijnlijk littekenweefsel, maar toch maar een bloedonderzoek gedaan, dat erg goed uit heeft gepakt. Zelfs mijn leverwaarden zijn prima in orde, en mijn algehele bloedbeeld is ook top. Niet slecht he voor een doorgewinterde gebruiker... 
(Over een week of twee ga ik nog even terug voor controle, want ik wil natuurlijk wel graag weten of het 100% zeker littekenweefsel is) Na de paar dagen rust ervaarde ik een ongelovelijke pomp, en een flinke krachttoename, welke ook gisteren nog sterk aanwezig was. Ik oog droger en voel me voller en zie er ook zo uit. Ook voor de buitenwereld lijkt er toch iets spannends te gebeuren, ondanks dat ze al wel wat gewend zijn Goed nieuws dus allemaal.
Mijn eerste (zelf-)injectie in de glutes was me wel een ervaring.. Staand ging niet echt lekker dus ik besloot te gaan liggen.. Daar lag ik dan op bed met in mijn linkerhand een naald met 4ml vloeistof, licht onhandig gedraaid, en met weinig zicht op het hele handeltje daar beneden.. Met een beetje trillende hand aspireren (ben gewend alles met 2 handen te doen tijdens de injectie) Lucht.. gelukkig maar.. En daar gaan we dan.. laaaangggzaaaaaammmm.. Door het onhandig gedraaid liggen was het nou niet bepaald prettig om langzaam te injecteren, maar toen de boel er in zat was het toch wel weer een opluchting
Ik moet maar eens wat meer strekoefeningen gaan doen denk ik
Verder heb ik niet naar mijn gewicht gekeken, maar ik verwacht zelf nog geen enorme gewichtstoename, mijn ogen zijn tevreden met wat ze zien, en ik ben gelukkig met weinig tot geen schade hersteld en ga weer vrolijk verder.
Dag vriendjes, dag vriendinnetjes.. tot de volgende keer maar weer!
23-09-06
Kennis over je eigen lichaam komt met de jaren, je leert wat wel en niet werkt voor jou, je leert dingen aanvoelen, je leert je grenzen kennen en verleggen, en je weet wanneer het tijd is om een stapje terug te doen. Het was woensdagavond, ik had mijn sporttas in mijn hand, met dezelfde inhoud als altijd, een riem, klemmen, kniebandage, een meetlint dat nog nooit gebruikt is, een mengbeker met 3 scheppen vitargo, een mengbeker met 3 scheppen whey, een mengbeker met 3 scheppen NO XPLODE, en sinds kort ook een 100IU insulinenaald die gevuld is tot het mooie ronde getal 10. Maar ik zette mijn tas neer, en ging op mijn rug op bed liggen.. Vandaag niet. En boy was I right..
De nacht die hierop volgde verliep moeizaam.. om het uur zo'n beetje werd ik wakker en het voelde alsof er twee grote metalen platen tegen de weerszijden van mn hoofd drukten.. De ongeveer 40 uur die hierop volgden bracht ik grotendeels door in bed. Slapen.. slapen.. slapen.. en veel hoofdpijn. Griepje ofzo. Ironisch hoe ik nog geen week hiervoor in mijn log schrijf dat ik zo goed als nooit meer ziek ben, en een gemiddelde griep geen kans meer maakt. Maar ik heb mijn rust gepakt en ben goed hersteld. Het weekend heb ik mijn voeding weer opgepakt en de hele week was weer als vanouds, wat verkouden.. keelpijn.. je kent het wel. De insuline heb ik tot gisteren niet meer aangeraakt, zelfde voor de oxy en t3. Wel gewoon test/eq door blijven injecteren.
Voor de oplettende dbb'er.. enige tijd terug heb ik een post geplaatst waarin ik aangaf een vreemde zwelling in mijn been te voelen, die zit er dus nog steeds en ik besloot naar mijn arts te gaan (welke op de hoogte is van mijn buitenschoolse activiteiten
) ik gaf aan daar al een vrij lange periode te injecteren. Waarschijnlijk littekenweefsel, maar toch maar een bloedonderzoek gedaan, dat erg goed uit heeft gepakt. Zelfs mijn leverwaarden zijn prima in orde, en mijn algehele bloedbeeld is ook top. Niet slecht he voor een doorgewinterde gebruiker... (Over een week of twee ga ik nog even terug voor controle, want ik wil natuurlijk wel graag weten of het 100% zeker littekenweefsel is) Na de paar dagen rust ervaarde ik een ongelovelijke pomp, en een flinke krachttoename, welke ook gisteren nog sterk aanwezig was. Ik oog droger en voel me voller en zie er ook zo uit. Ook voor de buitenwereld lijkt er toch iets spannends te gebeuren, ondanks dat ze al wel wat gewend zijn Goed nieuws dus allemaal. Mijn eerste (zelf-)injectie in de glutes was me wel een ervaring.. Staand ging niet echt lekker dus ik besloot te gaan liggen.. Daar lag ik dan op bed met in mijn linkerhand een naald met 4ml vloeistof, licht onhandig gedraaid, en met weinig zicht op het hele handeltje daar beneden.. Met een beetje trillende hand aspireren (ben gewend alles met 2 handen te doen tijdens de injectie) Lucht.. gelukkig maar.. En daar gaan we dan.. laaaangggzaaaaaammmm.. Door het onhandig gedraaid liggen was het nou niet bepaald prettig om langzaam te injecteren, maar toen de boel er in zat was het toch wel weer een opluchting
Ik moet maar eens wat meer strekoefeningen gaan doen denk ik Verder heb ik niet naar mijn gewicht gekeken, maar ik verwacht zelf nog geen enorme gewichtstoename, mijn ogen zijn tevreden met wat ze zien, en ik ben gelukkig met weinig tot geen schade hersteld en ga weer vrolijk verder.
Dag vriendjes, dag vriendinnetjes.. tot de volgende keer maar weer!
thx
