- Lid sinds
- 3 jun 2012
- Berichten
- 975
- Waardering
- 66
- Lengte
- 1m73
Liefste dagboek
Toen ik tussen de 12 en 18 jaar oud was heb ik echt úren versleten met het spelen van allerlei videogames op allerhande consoles. Maar het ging verder dan dat. Games waren echt mijn passie: ik checkte dagelijks de gamessites op nieuwe (p)reviews (ook van spelletjes die mij niet interesseerden en consoles die ik niet bezat) en elke maand sprong ik een gat in de lucht als de nieuwe Power Unlimited in de rekken lag. In mijn schoolagenda stonden trouwens meer "niet te missen releasedates" dan huiswerkopgaves.
Ik had ook een enorm brede smaak wat games betreft: vrijwel ieder spelletje dat een behoorlijke score kreeg in de gamesbladen had ik wel gekocht, gehuurd of van een vriend geleend.
De laatste jaren merk ik echter dat die interesse enorm is afgenomen. Games boeien me nauwelijks nog en als ik me toch eens laat verleiden om een 9+ game zoals Gears of War oid in tweedehands te kopen, dan slaag ik er maar niet in om mijn speelsessies veel langer te laten duren dan twintig minuten. "Het is toch maar wat knopjes indrukken", denk ik dan.
De enige game waar ik eigenlijk echt nog naar uitkijk is de nieuwe GTA, hoewel ze toch niet te lang meer zullen moeten wachten om hem uit te brengen, willen ze mij er nog mee boeien. En dat Sleeping Dogs spel leek me ook nog plezant, tot ik te weten kwam dat het van de makers van True Crime was...
Cliffs: is het normaal dat games je minder boeien als je ouder wordt?
Toen ik tussen de 12 en 18 jaar oud was heb ik echt úren versleten met het spelen van allerlei videogames op allerhande consoles. Maar het ging verder dan dat. Games waren echt mijn passie: ik checkte dagelijks de gamessites op nieuwe (p)reviews (ook van spelletjes die mij niet interesseerden en consoles die ik niet bezat) en elke maand sprong ik een gat in de lucht als de nieuwe Power Unlimited in de rekken lag. In mijn schoolagenda stonden trouwens meer "niet te missen releasedates" dan huiswerkopgaves.
Ik had ook een enorm brede smaak wat games betreft: vrijwel ieder spelletje dat een behoorlijke score kreeg in de gamesbladen had ik wel gekocht, gehuurd of van een vriend geleend.
De laatste jaren merk ik echter dat die interesse enorm is afgenomen. Games boeien me nauwelijks nog en als ik me toch eens laat verleiden om een 9+ game zoals Gears of War oid in tweedehands te kopen, dan slaag ik er maar niet in om mijn speelsessies veel langer te laten duren dan twintig minuten. "Het is toch maar wat knopjes indrukken", denk ik dan.
De enige game waar ik eigenlijk echt nog naar uitkijk is de nieuwe GTA, hoewel ze toch niet te lang meer zullen moeten wachten om hem uit te brengen, willen ze mij er nog mee boeien. En dat Sleeping Dogs spel leek me ook nog plezant, tot ik te weten kwam dat het van de makers van True Crime was...
Cliffs: is het normaal dat games je minder boeien als je ouder wordt?


En wil gta 5 in de winkel zien liggen!! 
