Luukiejj
Advanced Bodybuilder
- Lid sinds
- 23 jan 2013
- Berichten
- 789
- Waardering
- 61
- Lengte
- 1m89
- Massa
- 89kg
- Vetpercentage
- 12%
Hoi, hier is mijn verhaal en mijn redenen waarom ik ben begonnen met fitness en nog steeds ermee bezig ben.
Ik was altijd al heel dun, tot ik in groep 5 zat (8-9 jaar?), ik werd toen steeds dikker. Op mijn 15e stopte ik met voetbal, zodat ik op zaterdag kon werken. Mijn moeder zat al te klagen dat ik steeds dikker werd, en zo nu en dan woog ik mezelf. Ik dacht: als de weegschaal de 100kg aangeeft, ga ik op mijn voeding lette. Ik werd 100kg, 105, en pas bij de 110kg begon ik met sporten. Dit omdat de fysio mij had doorgestuurt naar een PT, omdat ik veel last had van mijn nek, en sporten moest dat verhelpen.
Tijdens het sporten voelde ik me gelukkig en lekkerder in mijn vel. Helaas was de training bij de PT maar weinig spieropbouwend, en veel cardio (iets waar ik een hekel aanheb). Ook duurde mijn contract met de PT maar 10 weken, en heb na week 3 mezelf ingeschreven bij een ander sportschool, omdat je bij de PT alleen mag sporten met de PT zelf erbij, en maar 2 keer in de wek. Mijn broer deed al een tijdje KT en liet me in de amdere sportschool wat oefeningen zien. Op dat moment was ik verkocht..
Ik ging 3 keer in de week, 4keer, 5keer, en nu 6keer in de week. Ik wou mijn broer overtreffeen, mijn vrienden, en de meeste in de sportschool. In de gym zijn maar weinig echt sterke mensen, en na 6 maanden daar te sporten, mag ik mezelf eindelijk 'Een van de sterkste' noemen. Hoewel dit niet mijn doel was, toch is het leuk om sterker te zijn dan de gemiddelde sporter in de gym, maar vergeleken met de meeste hier ben ik toch nog een zwakkeling.
Ik ben in 6 maanden van 110kg naar 95kg gegaan. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar een goed begin is het halve werk, toch? Ik denk dat mijn VP tussen de 18 en de 22% zit, en mijn streving is rond de 13%, zodat ik wat stretch kleding aankan zonder dat je die vetlapjes kan zien. Een sixpack zal al helemaal famtastisch zijn, maar dat gaat nog erg lang duren.
Foto's post ik over een tijdje misschien nog wel.
Ik was altijd al heel dun, tot ik in groep 5 zat (8-9 jaar?), ik werd toen steeds dikker. Op mijn 15e stopte ik met voetbal, zodat ik op zaterdag kon werken. Mijn moeder zat al te klagen dat ik steeds dikker werd, en zo nu en dan woog ik mezelf. Ik dacht: als de weegschaal de 100kg aangeeft, ga ik op mijn voeding lette. Ik werd 100kg, 105, en pas bij de 110kg begon ik met sporten. Dit omdat de fysio mij had doorgestuurt naar een PT, omdat ik veel last had van mijn nek, en sporten moest dat verhelpen.
Tijdens het sporten voelde ik me gelukkig en lekkerder in mijn vel. Helaas was de training bij de PT maar weinig spieropbouwend, en veel cardio (iets waar ik een hekel aanheb). Ook duurde mijn contract met de PT maar 10 weken, en heb na week 3 mezelf ingeschreven bij een ander sportschool, omdat je bij de PT alleen mag sporten met de PT zelf erbij, en maar 2 keer in de wek. Mijn broer deed al een tijdje KT en liet me in de amdere sportschool wat oefeningen zien. Op dat moment was ik verkocht..
Ik ging 3 keer in de week, 4keer, 5keer, en nu 6keer in de week. Ik wou mijn broer overtreffeen, mijn vrienden, en de meeste in de sportschool. In de gym zijn maar weinig echt sterke mensen, en na 6 maanden daar te sporten, mag ik mezelf eindelijk 'Een van de sterkste' noemen. Hoewel dit niet mijn doel was, toch is het leuk om sterker te zijn dan de gemiddelde sporter in de gym, maar vergeleken met de meeste hier ben ik toch nog een zwakkeling.
Ik ben in 6 maanden van 110kg naar 95kg gegaan. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar een goed begin is het halve werk, toch? Ik denk dat mijn VP tussen de 18 en de 22% zit, en mijn streving is rond de 13%, zodat ik wat stretch kleding aankan zonder dat je die vetlapjes kan zien. Een sixpack zal al helemaal famtastisch zijn, maar dat gaat nog erg lang duren.
Foto's post ik over een tijdje misschien nog wel.


zelfvertrouwen is al een stuk verbeterd, merk ook dat mijn kleding te groot is geworden.
)