Marky
Monstrous Giant
- Lid sinds
- 27 jun 2003
- Berichten
- 12.706
- Waardering
- 333
Ik moet hier gewoon om lachen. Hoe je de voortstuwing van de tijd indeelt en kiest maakt uiteindelijk je gemoedstoestand.
Je kunt wel met allerlei methodes proberen om je stemming te stemmen, dat kan een paar jaar goed gaan, misschien wel langer. Maar uiteindelijk bepaalt de voldoening die je uit het leven haalt hoe je neureologische systeem antwoord.
Als je bijvoorbeeld het diepste verlangen hebt om 's zomers groot/droog op het strand te lopen met je vrouwtje, in een leuk waggie aan komen rijden en daarna samen huiswaarts te keren in een groot ruimtelijk huis weet je dat je lange termijn doelen moet stellen en dus met zekerheid aan een opbouw moet werken die uiteindelijk die gezochte vrijheid opleverd.
Dan moet je je afvragen welk wijze van AS gebruik je enthousiasme voor BB ook op lange termijn waarborgt. (En of het uberhaupt z'n inwijding moet gaan krijgen) Teveel rushen veroorzaakt euforie maar uiteindelijk val je terug op je eigen zetel, en is er een kennendheid van die starters 'drive' verdwenen en moet je noodgedwongen op zoek naar iets anders. Systematisch alles bijzetten op elk vlak werkt veel efficienter, en bovendien geniet je ook meer van het werken aan het levensprocess zelf. In plaats van afwachtend zijn op het einddoel, met een euforische houding die van z'n doel afwijkt omdat het meent alles wel te kunnen dragen en zich te veroorloven naarmate de tijd zich voorzet.
Wat de maatschappij/moderniteit je hedendaags aanbiedt op het vlak van levensbeschouwelijke bijstand (incl. alle farmaceutische bullcrap en kruidvat middeltjes) is allemaal korte termijn werk van enkele jaren, in feite ben je bezig met etappes. Gestimuleerd door de visie van zij die niet anders weten, en niet het gevoel bezitten altijd nog iets in het vooruitzicht te hebben waarover nog geleerd kan worden.
Scheid ijdelheid van zelfwaarde, anders wordt je motor alleen maar warmer maar blijft het hoofd ingevroren.
Je kunt wel met allerlei methodes proberen om je stemming te stemmen, dat kan een paar jaar goed gaan, misschien wel langer. Maar uiteindelijk bepaalt de voldoening die je uit het leven haalt hoe je neureologische systeem antwoord.
Als je bijvoorbeeld het diepste verlangen hebt om 's zomers groot/droog op het strand te lopen met je vrouwtje, in een leuk waggie aan komen rijden en daarna samen huiswaarts te keren in een groot ruimtelijk huis weet je dat je lange termijn doelen moet stellen en dus met zekerheid aan een opbouw moet werken die uiteindelijk die gezochte vrijheid opleverd.
Dan moet je je afvragen welk wijze van AS gebruik je enthousiasme voor BB ook op lange termijn waarborgt. (En of het uberhaupt z'n inwijding moet gaan krijgen) Teveel rushen veroorzaakt euforie maar uiteindelijk val je terug op je eigen zetel, en is er een kennendheid van die starters 'drive' verdwenen en moet je noodgedwongen op zoek naar iets anders. Systematisch alles bijzetten op elk vlak werkt veel efficienter, en bovendien geniet je ook meer van het werken aan het levensprocess zelf. In plaats van afwachtend zijn op het einddoel, met een euforische houding die van z'n doel afwijkt omdat het meent alles wel te kunnen dragen en zich te veroorloven naarmate de tijd zich voorzet.
Wat de maatschappij/moderniteit je hedendaags aanbiedt op het vlak van levensbeschouwelijke bijstand (incl. alle farmaceutische bullcrap en kruidvat middeltjes) is allemaal korte termijn werk van enkele jaren, in feite ben je bezig met etappes. Gestimuleerd door de visie van zij die niet anders weten, en niet het gevoel bezitten altijd nog iets in het vooruitzicht te hebben waarover nog geleerd kan worden.
Scheid ijdelheid van zelfwaarde, anders wordt je motor alleen maar warmer maar blijft het hoofd ingevroren.

. Zoek gewoon een oplossing want op den duur wordt je gek, echt gewoon gek. Dus zoek een uitweg en snel voor het je opvreet
. Ja zo zit het wel ongeveer. Ze is gewoon nog altijd een gevoelige snaar in m'n dagelijks leven en ook als ik haar dus iedere keer zie. Ik doe niet debiel ofzo. Ik praat er wel tegen maar het vriendschappelijk gedoe kan nooit meer terugkomen 


