Fitness Seller

Wat zou jij graag nog een keer doen? (niet krachtsport gerelateerd)

Het is voor mij geen donker thema dat zich in het onderbewuste afspeelt. Voor mij is het iets dat als enige in dit leven absoluut zeker is als onderdeel van het leven. Niet dat ik elke dag aan de dood denk maar ben bewust van mijn sterfelijkheid. Toen ik het accepteerde en vertaalde naar een voorwaarde tot een goed leven wilde ik ook een goede dood. Daar hoort voor mij niet een scenario bij van dierbaren niet langer herkennen, mijzelf bevuilen, onder kwijlen en waar medicatie het laatste beetje pijn moet verzachten.

De dood is tevens een krachtig hulpmiddel om te helpen bij grote beslissingen. Bijna alles (trots, schaamte, angsten etc.) valt namelijk weg bij het aangezicht van de dood waardoor datgene overblijft wat echt van belang is. Onthouden dat je gaat sterven is de beste manier om te voorkomen dat je denkt dat je iets te verliezen hebt.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #62
een hond hoeft geen dag taak te zijn , mits je plaats heb .maar ik heb daarintegen buren gehad die dachten dat een oud duitse herder best kon op een flatje :P
 
een hond hoeft geen dag taak te zijn , mits je plaats heb .maar ik heb daarintegen buren gehad die dachten dat een oud duitse herder best kon op een flatje :P

Nee maar een hond aanschaffen en dan vervolgens 40 uur per week weg zijn overdag.. is toch wel zielig.. zon beestje heeft ook gewoon aandacht nodig en moet worden uitgelaten.
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #64
Nee maar een hond aanschaffen en dan vervolgens 40 uur per week weg zijn overdag.. is toch wel zielig.. zon beestje heeft ook gewoon aandacht nodig en moet worden uitgelaten.

Precies dat.. helaas.. en het is niet zo dat we buiten werk dan alleen maar thuis zijn.. dus het kan gewoon niet :(
 
Het leven is in principe ook volstrekt zinloos en overbodig. Dat is de grap waar ons zelfbewustzijn een spel mee speelt. Natuurlijk als je kinderen hebt, ouders en andere familie waarmee je goed overweg kunt is dat waardevol. Er kunnen een hoop zaken waardevol zijn eof zodanig aanvoelen, alleen de herinneringen daaraan kunnen al hartverwarmend zijn. Maar in principe is het zinloos.
Niet zo nihilistisch :( Verminderen van (onnodig) lijden is zinvol, en als het even kan is het tegenovergestelde bereiken van onmeetbare waarde. Ook al zou het allemaal tijdelijk en subjectief zijn, dan heeft het toch waarde in het moment. Ons bewustzijn is minstens een mechanisme om daar keuzes in te proberen maken en geeft zo een morele verantwoordelijkheid voor het lijden van onszelf en andere levende wezens. Is daar nog een argument tegen in te brengen anders dan dat het allemaal nep zou kunnen zijn?

Zonder dat onderscheid zou niks levends zich kunnen voortbewegen en ik geloof dat het zelfs integraal onderdeel van fysieke realiteit is als een wijze waarop entropie van chaos naar order werkt. Maar dat is misschien wat creatieve associatie tussen filosofie en natuurkunde. :o

Dan is je leven in principe zinloos, hetgeen wat jij dan het belangrijkste vindt is slechts een hersenspinsel.
Of die subjectiviteit is een biologisch gedetermineerde uiting van je persoonlijke potentie in het leven waar je op jou manier zoveel mogelijk uit moet halen. Zal zich ongetwijfeld door de jaren heen ontwikkelen naar je ervaringen opdoet.


Wat ik nog eens wil doen is financieel onafhankelijk worden om m'n eigen plek in de wereld op te gaan zoeken. Laptop in de rugzak en doen wat ik wil.

Naar texas en wat soortgelijke plaatsen om te kijken hoe ik het leven daar vind.

Een woning bouwen op een plek met lekker weer en genoeg grond en natuur/tuin eromheen om geen last te hebben van andere beschaving. Misschien met wat off-grid self-sustaining dingen zoals zonnepanelen en een moestuintje. En dikke home gym schuur.

In de tuin daarvan slapen.

Settlen met een of meerdere lieve herdershonden of soortgelijks, die leren trainen. En met een of meer katten. En die allemaal een super goed leven kunnen geven. Moet nog uitzoeken hoe ik de keuze zou kunnen maken als het zo ver komt dat ze ingeslapen zouden moeten worden.

Een pistool, AR, en rifle bezitten en daar goede skills mee trainen. Van die tactische/militaire parcoursen doen lijkt me een toffe hobby.

Misschien nog eens een vechtsport of iets dergelijks gaan doen.

Nog wat Nietzsche en Jung lezen.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #70
je hebt overigens honden die zichzelf uitstekend bezig houden en gewoon minder aandacht vergen , mijn herder loopt de hele dag buiten in de tuin en in de werkplaats gaat vanzelf naar binnen als hij aandacht wil ( echte buitenhond ) en de hond van de vrouw en de kinderen kan het zelfde doen maar luiert de hele dag . Veel is afhankelijk van het karakter van de hond in kwestie :p.Mensen gaan vaak te ver , hebben de hond op de bank zitten en naast zich in bed liggen .
Ff terug on topic : zou ook nog graag een koloniale veranda bouwen helaas de tijd niet voor :P
 

Ik wil dat eigenlijk al heel mijn leven maar gezien de loop van mijn leven is daar nooit geld voor geweest. Vermoedelijk is dat binnen een paar jaar eindelijk mogelijk en als ik dat dan zou kopen, is dat dan een midlifecrisis of gewoon iets wat EINDELIJK mogelijk is?

Voor mij is een midlifecrisis plots je vrouw laten vallen voor een 20 jarig meisje of als je op je 45ste bijvoorbeeld plots zin krijgt in een sportwagen (terwijl dat vroeger nooit een issue geweest is).

Nu ja, de kans bestaat idd dat iedereen in mijn omgeving zal zeggen dat ik een midlifecrisis heb, terwijl ik eigenlijk gewoon een wens laat uitkomen die ik al sinds mijn tienerjaren heb :o
 
Ik wil dat eigenlijk al heel mijn leven maar gezien de loop van mijn leven is daar nooit geld voor geweest. Vermoedelijk is dat binnen een paar jaar eindelijk mogelijk en als ik dat dan zou kopen, is dat dan een midlifecrisis of gewoon iets wat EINDELIJK mogelijk is?

Voor mij is een midlifecrisis plots je vrouw laten vallen voor een 20 jarig meisje of als je op je 45ste bijvoorbeeld plots zin krijgt in een sportwagen (terwijl dat vroeger nooit een issue geweest is).

Nu ja, de kans bestaat idd dat iedereen in mijn omgeving zal zeggen dat ik een midlifecrisis heb, terwijl ik eigenlijk gewoon een wens laat uitkomen die ik al sinds mijn tienerjaren heb :o

Ik snap je helemaal, tis je gegund bro :thumbs:
 
Derksen:"Bijna alles (trots, schaamte, angsten etc.) valt namelijk weg bij het aangezicht van de dood waardoor datgene overblijft wat echt van belang is."
Dit is zo waar...

Toen ik oog in oog stond met de dood had ik honger. Nu weet ik wat het belangrijkste is in m'n leven :')
Ik wou dat ik jouw dood in de ogen had gekeken. Het enige dat ik toen nodig had was liefde...

Ben ik zo’n saaie lul, ben ik snel tevreden, of heb ik een geweldig leven? Ik zou zo 1,2,3 niets kunnen bedenken.
Same here!
 
Wat ik nog eens wil doen is financieel onafhankelijk worden om m'n eigen plek in de wereld op te gaan zoeken. Laptop in de rugzak en doen wat ik wil.

Naar texas en wat soortgelijke plaatsen om te kijken hoe ik het leven daar vind.

Een woning bouwen op een plek met lekker weer en genoeg grond en natuur/tuin eromheen om geen last te hebben van andere beschaving. Misschien met wat off-grid self-sustaining dingen zoals zonnepanelen en een moestuintje. En dikke home gym schuur.

In de tuin daarvan slapen.

Settlen met een of meerdere lieve herdershonden of soortgelijks, die leren trainen. En met een of meer katten. En die allemaal een super goed leven kunnen geven. Moet nog uitzoeken hoe ik de keuze zou kunnen maken als het zo ver komt dat ze ingeslapen zouden moeten worden.

Een pistool, AR, en rifle bezitten en daar goede skills mee trainen. Van die tactische/militaire parcoursen doen lijkt me een toffe hobby.

Misschien nog eens een vechtsport of iets dergelijks gaan doen.

Nog wat Nietzsche en Jung lezen.

Wordt het niet eens tijd dat je van de bank af komt?! :dunno:Dat zijn toch prima te realiseren doelen? Het leven is te kort...
 
Niet zo nihilistisch :( Verminderen van (onnodig) lijden is zinvol, en als het even kan is het tegenovergestelde bereiken van onmeetbare waarde. Ook al zou het allemaal tijdelijk en subjectief zijn, dan heeft het toch waarde in het moment. Ons bewustzijn is minstens een mechanisme om daar keuzes in te proberen maken en geeft zo een morele verantwoordelijkheid voor het lijden van onszelf en andere levende wezens. Is daar nog een argument tegen in te brengen anders dan dat het allemaal nep zou kunnen zijn?

Zonder dat onderscheid zou niks levends zich kunnen voortbewegen en ik geloof dat het zelfs integraal onderdeel van fysieke realiteit is als een wijze waarop entropie van chaos naar order werkt. Maar dat is misschien wat creatieve associatie tussen filosofie en natuurkunde. :o
Als iemand weleens vroeg wat "het nut van het leven" was omschreef ik het voorheen als volgt; de uitdaging van het leven is telkens in staat zijn grotere problemen de baas te kunnen zijn. Dat vind ik eigenlijk nog steeds. Hierin schuilt o.a. persoonlijke groei, ontwikkeling, sociale omgang, verantwoordelijkheden, grenzen enzovoorts.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #80
Als iemand weleens vroeg wat het nut van het leven was omschreef ik het voorheen als volgt; de uitdaging van het leven is telkens in staat zijn grotere problemen de baas te kunnen zijn. Dat vind ik eigenlijk nog steeds.



Same here! Ben ik het geheel mee eens , heb zelf de instelling : bevalt het niet doe er wat aan , en problemen zijn om opgelost te worden .
Hoe ik tegenwoordig werk is geboren uit noodzaak maar wil tevens nooit meer terug .
die situatie die je aanziet voor een curve bal van de pitcher des levens is vaak een zegening / verdiend in ruil voor vasthoudend zijn
 
Terug
Naar boven