Sorry, had eerst over je post heengelezen. Effe een antwoord.
Je kunt deze niet los van elkaar zien. Je beweert dat we geprogrammeerd zijn, machines zijn ook geprogrammeerd, maar wel met een bepaald doel. Als jij zegt dat we slechts geprogrammeerd zijn om ons leven in stand te houden, dan doe je daarmee dus een uitspraak over de zin van het bestaan: dat ons bestaan zinloos is. Dat is iets anders dan dat de zin van het leven niet te achterhalen is.
Als ik zeg dat we geprogrammeerd zijn om oerinstincten te bevredigen bedoel ik dat niet letterlijk. Het enige wat ik kan vaststellen is dat ze er zijn en een verklaring hiervoor heb ik niet, niemand trouwens. Elke vorm van diepere zingeving zit op datzelfde onbekende terrein.
Filosofie en waardeoordeel horen nu eenmaal bij elkaar. Vanuit een bepaald denkkader kom je tot een waardeoordeel. Een filosoof zei eens: de enige reden tot filosofie is zelfmoord. Daarmee geef je ook al een waardeoordeel over het menselijk bestaan.
Een filosofie leidt altijd tot ethische consequenties.
Uhm, abstracte denkers, gematigde en extremistische empiristen, existentialisten, materialisten etc... Allemaal doen ze objectieve vaststellingen vanuit hun kader dat welliswaar gebaseerd is op bepaalde vooronderstellingen, ja. Deze vooronderstellingen hebben echter geen ruk met ethiek te maken. Je kan je visie op mens, wereld en metafysica perfect weergeven zonder een ethisch waardeoordeel, zoals een wetenschapper objectief een experiment zou optekenen.
Dit is zeker niet het geval. Coveys gedachtengoed is juist gebaseerd op wetenschappelijk materiaal. Volgens hem is een gelukkig bestaan gebaseerd op principes zoals rechtvaardigheid, trouw, eerlijkheid enz. Deze zijn net zo fundemanteel als de wet van de zwaartekracht, je kunt er rekening mee houden of niet maar ze bestaan. Je kunt ze niet veranderen, ontkennen, het zijn natuurwetten. Covey roept juist op tot een meer wetenschappelijke benadering; waarom zouden er wel wetmatigheden gelden in de natuur, en niet op geestelijk vlak. Een vorm van metafysica dus..
Kijk dat bedoel ik juist. Ik zou in geen 100 jaar weten waarom jij denkt dat zaken als eerlijkheid, trouw en rechtvaardigheid wetenschappelijk vast te stellen zijn. Het zijn subjectieve, menselijke denkconstructies die compleet geen wetenschappelijke waarde hebben. Om deze reden wordt het humanisme niet als een volwaardige stroming bekeken binnen de psychologie wat op zich al geen exacte wetenschap is. Dit moet je toch wel iets zeggen, toch.
Ik heb het ook niet over hoe we de zaken nu afhandelen, want dat doet iedereen op zijn eigen manier. Ik zeg ook niet dat er maar 1 manier is. Er zijn vele wegen die leiden naar Rome, maar er zijn er nog veel MEER die NIET naar Rome leiden. En de 'weg' die deze denker aangeeft is in elk geval niet de manier.
Wegen die naar Rome leiden? Wat is Rome? Een ideaalbeeld dat de rest van het Romeinse rijk had, iets waar ze in konden geloven, een zogenaamd perfecte wereld dat in werkelijkheid niets dan een circus was waar mensen een onmenselijke dood vonden in een arena ter vermaak van anderen. Panem et circenes, daar draait het om, ook in Rome. (Niet mijn idee, maar dat van Julius Caesar)
Dit is imo illustratief voor elke vorm van ideologisch denken.