in Armenië word op dit moment hartelijk gelachen om zoveel naiviteit
laat deze Armeense familie dan ook maar terugkomen,de beste man was zeer geliefd ,
werkte keihard ,2 kinderen die in Nederland zijn geboren en had berouw van zijn leugens
(2/3 van alle asielzoekers leggen leugenachtige verklaringen af tijdens hun asielprocedure)
wat hem jammer genoeg de das heeft omgedaan want zoals hij nu weet moet je tot
het bittere eind blijven liegen om te mogen blijven
Een kleine twee jaar geleden ging het net zo. Een broer, een zus en een dreigende uitzetting. Ze groeiden op in Nederland en hadden ouders uit Armenië. Scholieren lieten per protestbord weten dat hun klasgenootje moest blijven. Er was aandacht van de nationale televisie, en een burgemeester deed een dringend beroep op een staatssecretaris. Maar de rechter bepaalde anders, en eind december 2016 moesten Eva van zes en Suren van vier met hun vader en hoogzwangere moeder vertrekken uit Nederland. Hun oude woonplaats was Boxmeer en de nieuwe heette Jerevan.
Lasser
Hovsep had bijna zeventien jaar in Nederland gewoond. Hij was Armenië op zijn zestiende ontvlucht met een oom en een neef omdat ze met de dood werden bedreigd door een van de gewelddadige „maffia-groeperingen” die toen vrij spel hadden in het land, vertelt hij.
In Nederland ontmoette hij zijn half-Armeense vrouw Wardoehi, kreeg hij een vaste baan als lasser bij vleesverwerkingsbedrijf Marel Stork, betrok hij vanaf 2009 een hoekwoning in Boxmeer en werden Eva en Suren geboren.
Maar een jarenoude leugen bleef hem dwarszitten. Hij had de Nederlandse autoriteiten bij aankomst een valse naam opgegeven: zijn oom had hem geadviseerd te doen alsof ze vader en zoon waren. Hovsep wilde, als ingeburgerd man, „die kromme lijn rechttrekken”. Hij meldde zich omstreeks 2010 bij de gemeente om zijn persoonsgegevens te wijzigen, en gaf zo ongewild de aanzet tot het gedwongen vertrek van hemzelf en zijn gezin. De Immigratie- en Naturalisatiedienst trok zijn verblijfsvergunning in, en jaren van juridisch procederen volgden tot in 2016 het finale, rechterlijke besluit viel.