AndroidHealthClinic

Sticky Het Pauper Topic


Als het niet de één is, is het dan de ander?

De volgende opmerking is niet aan jou gericht maar na het lezen van bovenstaand bericht kwam het volgende in mij op.. Waarom nemen we geluiden die binnen ons eigen denkraam passen eerder serieus en voelen deze eerder comfortabel (genoeg om te liken en delen) dan geluiden die niet minder waar hoeven zijn, maar aan de andere kant van het spectrum zitten? Als je het mij vraagt bewijst dat juist een punt zowel voor de mensen met "die andere mening" over Piet alsmede over de andere groep. Ik vind het een interessant mechanisme. Het debat is zo smal geworden dat er groepen worden ingedeeld op goed en minder goed (of gewoon k*t) op basis van een mening. Heb je een kleurtje maar voor Piet ben je een goede kleurling, ben je tegen dan ben je een klote kleurling. Die hier weinig te zoeken heeft en zijn of haar smoel moet houden. Enigszins gechargeerd maar ik lees al een tijdje mee op diverse "verzamelplaatsen" en er wordt echt zo gedacht c.q. geredeneerd door bepaalde lieden. Verbaas U niet, verwonder U slechts.
 
De volgende opmerking is niet aan jou gericht maar na het lezen van bovenstaand bericht kwam het volgende in mij op.. Waarom nemen we geluiden die binnen ons eigen denkraam passen eerder serieus en voelen deze eerder comfortabel (genoeg om te liken en delen) dan geluiden die niet minder waar hoeven zijn, maar aan de andere kant van het spectrum zitten? Als je het mij vraagt bewijst dat juist een punt voor de mensen met "die andere mening" over Piet. Ik vind het een interessant mechanisme. Het debat is zo smal geworden dat er groepen worden ingedeeld op goed en minder goed (of gewoon k*t) op basis van een mening. Heb je een kleurtje maar voor Piet ben je een goede kleurling, ben je tegen dan ben je een klote kleurling. Die hier weinig te zoeken heeft en zijn of haar smoel moet houden. Enigszins gechargeerd maar ik lees al een tijdje mee op diverse "verzamelplaatsen" en er wordt echt zo gedacht c.q. geredeneerd door bepaalde lieden.
Aangezien je mij citeert, iig bedankt voor de disclaimer. Over dit bericht, ik weet dat "prachtnegerin" zich in het verleden zowel op twitter als in andere media heeft uitgelaten over het feit dat zij jarenlang Zwarte Piet was, maar dat ze nu geen * Piet meer mag zijn, omdat ze te zwart is. Ik zou om de ironie kunnen lachen, als het niet intriest was.

Mensen van kleur die wel voor behoud van Zwarte Piet zijn, krijgen ook van de Activisten de nodige bagger over zich heen, dat zijn Bounties, of ze zijn nog niet losgekomen van het tot slaaf gemaakt zijn.

Op zich is er natuurlijk altijd de denkfout dat we aan meningen die onze verwachting bevestigen meer waarde toehechten. Als je de duurdere versie van iets wil hebben, dan komen alle argumenten waarom dat beter of mooier is of meer mee kan altijd beter binnen dan de argumenten dat je het toch niet ziet, want ingebouwd en dat de kans dat je binnen afzienbare tijd iets met die mogelijkheden gaat doen feitelijk gelijk is aan nihil.

In dit soort discussies heb ik vaak het idee dat het juist de minderheid binnen de minderheid is die extra de zwarte piet krijgt toegespeeld (pun intended, dûh!).

Laatst nog eea gelezen over atheisten of humanistische of niet gelovige moslims met een moslimachtergrond, liggen vaak nergens lekker in de groep. Vanuit de Moslimgemeenschap is afvalligheid een ding, familie ziet ook vaak als een soort verraad, links vindt al snel dat je als je erover naar buiten treedt dat je "extreem rechts" in de kaart speelt, zo zijn neutralen ook bang om die mensen te omarmen, want dat ligt toch gevoelig bij de moslims, en rechts is voorzichig, want als ze deze groep omarmen zijn ze al snel "islamofoob".

Degene die echt de lul zijn, juist de minderheid, binnen de minderheid, die verdienen in ieder geval ons respect en bescherming ook als we het niet met ze eens zijn.
 
Aangezien je mij citeert, iig bedankt voor de disclaimer. Over dit bericht, ik weet dat "prachtnegerin" zich in het verleden zowel op twitter als in andere media heeft uitgelaten over het feit dat zij jarenlang Zwarte Piet was, maar dat ze nu geen * Piet meer mag zijn, omdat ze te zwart is. Ik zou om de ironie kunnen lachen, als het niet intriest was.

Mensen van kleur die wel voor behoud van Zwarte Piet zijn, krijgen ook van de Activisten de nodige bagger over zich heen, dat zijn Bounties, of ze zijn nog niet losgekomen van het tot slaaf gemaakt zijn.

Op zich is er natuurlijk altijd de denkfout dat we aan meningen die onze verwachting bevestigen meer waarde toehechten. Als je de duurdere versie van iets wil hebben, dan komen alle argumenten waarom dat beter of mooier is of meer mee kan altijd beter binnen dan de argumenten dat je het toch niet ziet, want ingebouwd en dat de kans dat je binnen afzienbare tijd iets met die mogelijkheden gaat doen feitelijk gelijk is aan nihil.

In dit soort discussies heb ik vaak het idee dat het juist de minderheid binnen de minderheid is die extra de zwarte piet krijgt toegespeeld (pun intended, dûh!).

Laatst nog eea gelezen over atheisten of humanistische of niet gelovige moslims met een moslimachtergrond, liggen vaak nergens lekker in de groep. Vanuit de Moslimgemeenschap is afvalligheid een ding, familie ziet ook vaak als een soort verraad, links vindt al snel dat je als je erover naar buiten treedt dat je "extreem rechts" in de kaart speelt, zo zijn neutralen ook bang om die mensen te omarmen, want dat ligt toch gevoelig bij de moslims, en rechts is voorzichig, want als ze deze groep omarmen zijn ze al snel "islamofoob".

Degene die echt de lul zijn, juist de minderheid, binnen de minderheid, die verdienen in ieder geval ons respect en bescherming ook als we het niet met ze eens zijn.
Dank.
Mensen van kleur die wel voor behoud van Zwarte Piet zijn, krijgen ook van de Activisten de nodige bagger over zich heen, dat zijn Bounties, of ze zijn nog niet losgekomen van het tot slaaf gemaakt zijn.
Klopt. Binnen de donkere gemeenschap zijn er genoeg die alles dat minder donker is dan pikzwart afdoen als minder puur. De meest extremen verkopen de eigen kinderen (albino's). Dat gezegd hebbende is dat misschien wel binnen elk ras. De extremen vind je overal. In Azië wordt blank veelal als superieur gezien. Daar is een hele industrie erop gericht om jezelf te bleken, en eruit te zien als Westers. Waar ik al eerder naar wilde is het midden van de groep, zonder de extremen van de ene en andere kant. Op die extremen lijkt voornamelijk de focus op te zijn. De gematigden hoor je nauwelijks. Dat verkoopt natuurlijk ook minder goed maar door telkens die extremen te herhalen houd je de focus op strijd.
Je kunt ook denken om van die extremen af te zijn gaat de grootste groep, het midden, het met elkaar "oplossen" en op die manier hebben extremen minder om handen. Dan moet er uiteraard eerst consensus bestaan over dat er iets op te lossen valt.

Stel deze hele discussie had een heel ander vertrekpunt en daarmee andere invalshoek. Zou er iemand echt tegen een paar aanpassingen zijn? Ik kan het mij nauwelijks voorstellen. Het heeft m.i. eerder te maken met de strijd en geldingsdrang. En de krachten die daarbij zijn vrijgekomen.

Degene die echt de lul zijn, juist de minderheid, binnen de minderheid, die verdienen in ieder geval ons respect en bescherming ook als we het niet met ze eens zijn.
Klopt, over het gehele spectrum.
 
Laatst bewerkt:
Waarom nemen we geluiden die binnen ons eigen denkraam passen eerder serieus en voelen deze eerder comfortabel (genoeg om te liken en delen) dan geluiden die niet minder waar hoeven zijn, maar aan de andere kant van het spectrum zitten? Als je het mij vraagt bewijst dat juist een punt zowel voor de mensen met "die andere mening" over Piet alsmede over de andere groep. Ik vind het een interessant mechanisme.

Naar verwachting vooruit kunnen bewegen in het leven geeft positieve emoties. Afwijkingen op je pad geven negatieve emoties die je doen stoppen orienteren en nadenken over oplossingen. Komt ook overeen met hersenstructuur en activiteit.

Zo'n probleemtoestand uit zich in wil tot macht om het externe aan te passen aan verwachtingen of het onverwachte opnemen in het rationele en zo een interne oplossing vinden, zich ontwikkelen. Niet leuk en kost moeite.

Probleem zijn die de optie tot het opdwingen van hun wil verkiezen, dat herkennen en daar tegen opstaan zullen ook wel instincten/emoties voor zijn. Zeker op tribaal of religieus niveau. Combineert lekker met de tribale saamhorigheid, genetische aanleg, onderlinge herkenning daarin, etc.

Vraag is dan hoe bescherm je je tegen (politiek/cultureel) geweld and does the end justify the means?
 
Waar ik al eerder naar wilde is het midden van de groep, zonder de extremen van de ene en andere kant. Op die extremen lijkt voornamelijk de focus op te zijn. De gematigden hoor je nauwelijks. Dat verkoopt natuurlijk ook minder goed maar door telkens die extremen te herhalen houd je de focus op strijd.

Is dat op dit moment niet met alles zo? De klimaatdiscussie, het vluchtelingenprobleem, F1 op zandvoort, de politiek in het algemeen?
 
Als deze hele mislukte discussie iets betekent, is het wel o.a. dat groepen mensen die in eigen werelden bewegen meer met elkaar in aanraking zouden moeten komen en weerbaarder moeten worden tegen veranderingen. Wanneer mensen elkaar ontmoeten ontstaat er vaak meer begrip voor de situatie van elkaar. Hoe kunnen we zorgen dat maatschappelijk onbehagen afneemt? Heb het geloof ik hier al eerder geschreven, het gaat heel goed in dit deel van de wereld. Toch hebben velen de neiging om te zeuren en/of lijden aan klaagziekte en lijken we op de oude vrouw die met een dikke homp ham onder haar armen loopt en klaagt dat ze niets te vreten heeft. Waar komt dat vandaan? Wat doen we eraan? Kennelijk moet er iets gedaan worden aan vertrouwen en perspectief.

Is dat op dit moment niet met alles zo? De klimaatdiscussie, het vluchtelingenprobleem, F1 op zandvoort, de politiek in het algemeen?
Het is een verdienmodel.
 
Als deze hele mislukte discussie iets betekent, is het wel o.a. dat groepen mensen die in eigen werelden bewegen meer met elkaar in aanraking zouden moeten komen en weerbaarder moeten worden tegen veranderingen. Wanneer mensen elkaar ontmoeten ontstaat er vaak meer begrip voor de situatie van elkaar. Hoe kunnen we zorgen dat maatschappelijk onbehagen afneemt? Heb het geloof ik hier al eerder geschreven, het gaat heel goed in dit deel van de wereld. Toch hebben velen de neiging om te zeuren en/of lijden aan klaagziekte en lijken we op de oude vrouw die met een dikke homp ham onder haar armen loopt en klaagt dat ze niets te vreten heeft. Waar komt dat vandaan? Wat doen we eraan? Kennelijk moet er iets gedaan worden aan vertrouwen en perspectief.
Kan me prima verweren maar dat mag niet danwel win ik het niet van de staat die dan ingrijpt. Hou het dan maar bij klagen.

Mensen herkennen nou eenmaal overeenkomsten en verschillen in bevolkingsgroepen en handelen daar instinctief naar. Zal ook bewust of onbewust gewenst of ongewenst je contentheid beinvloeden.

Ongeacht of de ene groep zich netjes gedraagt of niet, zo niet wringt de frictie zich natuurlijk nog meer op.

Hoe ga je dat er uit krijgen; misschien door genoeg rassenmenging en geschiedenis herschrijven tot er geen groepen meer zijn, of door een groep laten winnen, of mensen die dat willen hun eigen plek gunnen.
 
Rassenmenging? Staat die dan ingrijpt? Geschiedenis herschrijven?

Ik heb het over samenleven. Wat jij schrijft gaat absoluut niet over tolerantie. Jij lijkt te vervallen in reflexen van strijd, tegenstellingen en overal het gevaar te zien c.q. verwachten.

Zo wil ik niet leven man.
 
Rassenmenging? Staat die dan ingrijpt? Geschiedenis herschrijven?

Ik heb het over samenleven. Wat jij schrijft gaat absoluut niet over tolerantie. Jij lijkt te vervallen in reflexen van strijd, tegenstellingen en overal het gevaar te zien c.q. verwachten.

Zo wil ik niet leven man.
Ik ook niet maar we hebben het er mee te doen. Het gevaar is ook overal. Ouders doen niet normaal tegen hun kinderen, buren maken het elkaar lastig, collegas en ondernemers manipuleren en buiten je uit, politici zijn corrupt, etc. Biologische verschillen maken het alleen maar moeilijker dat te pikken of vredig af te handelen.

Zie jij het minder somber in?
 

Wat heb je ook een gekken op deze wereld.
 
Zie jij het minder somber in?
Het kost enigszins moeite om niet achterover leunend al het ongefilterde slechte en polariserende nieuws op je in te laten werken en moedeloos te worden, maar het is zeker te doen. Door na te denken over hetgeen je wel enigszins invloed kunt uitoefenen, en te doen. Dat is dus zeer lokaal in en rond de eigen omgeving, relaties en meer. Door dingen te doen die je een positief gevoel laten ervaren.
 
Het kost enigszins moeite om niet achterover leunend al het ongefilterde slechte en polariserende nieuws op je in te laten werken en moedeloos te worden, maar het is zeker te doen.

Ik merk vooral dat ik het politiek en klimaat geneuzel beu ben geworden. Temeer omdat er toch nooit iets veranderd in ons makke Westen en vooral ook omdat er zoveel onrecht in voorkomt waar je machteloos bent en niets zelf aan kunt veranderen.
 
Ik merk vooral dat ik het politiek en klimaat geneuzel beu ben geworden. Temeer omdat er toch nooit iets veranderd in ons makke Westen en vooral ook omdat er zoveel onrecht in voorkomt waar je machteloos bent en niets zelf aan kunt veranderen.
Correct. Dus dan kan je simpel gesteld twee dingen doen, of eigenlijk drie.
1. meegezogen worden in het verdienmodel van de media en moedeloos worden, een vicieuze cirkel die tevens voor velen verslavend werkt
2. niet meer meedoen aan het verdienmodel, in plaats daarvan je eigen omgeving leuker maken en de overhand laten hebben
3. combi van 1 (met mate) & 2 (balans).

Wat is nou een groot verschil tussen nu en >20 jaar terug. Mate van nieuwsgaring, orde van ongefilterde nonsens, frequentie van nieuws en 1 muisklik verwijderd van allerlei meningen en tegenstellingen. Vroeger luisterde je misschien 2 x per dag het nieuws en kwam er nog eens een krant onder de ogen en dat was het zo'n beetje. Tegenwoordig komt vanuit alle gaten en hoeken "nieuws" binnen. Probeer daar maar eens niet door te worden beïnvloedt. Mensen waren minder op zichzelf en socialer dan nu, er was meer gemeenschapszin, een gedeelde moraal en gezamenlijke verantwoordelijkheid. Het is ergens toch pure armoede, al dat volk dat om de minuut op de telefoon spiekt of er nieuws c.q. nieuwe berichten zijn maar nauwelijks contact hebben met de omgeving. Totaal naar binnen gekeerd.
 
Laatst bewerkt:
Correct. Dus dan kan je simpel gesteld twee dingen doen, of eigenlijk drie.
1. meegezogen worden in het verdienmodel van de media en moedeloos worden, een vicieuze cirkel die tevens voor velen verslavend werkt
2. niet meer meedoen aan het verdienmodel, in plaats daarvan je eigen omgeving leuker maken en de overhand laten hebben
3. combi van 1 (met mate) & 2 (balans).

Wat is nou een groot verschil tussen nu en >20 jaar terug. Mate van nieuwsgaring, orde van ongefilterde nonsens, frequentie van nieuws en 1 muisklik verwijderd van allerlei meningen en tegenstellingen. Vroeger luisterde je misschien 2 x per dag het nieuws en kwam er nog eens een krant onder de ogen en dat was het zo'n beetje. Tegenwoordig komt vanuit alle gaten en hoeken "nieuws" binnen. Probeer daar maar eens niet door te worden beïnvloedt. Mensen waren minder op zichzelf en socialer dan nu, er was meer gemeenschapszin, een gedeelde moraal en gezamenlijke verantwoordelijkheid.

3. is het meest voor de hand liggend, maar niet voor iedereen even haalbaar. Ik vind het zelf ook lastig om de balans te vinden, want er is zat nieuws wat wel "waarde" heeft voor mij echter die kun je niet vinden zonder met die andere soorten geconfronteerd te worden. Je merkt dat je steeds sceptischer wordt en eigenlijk al niet eens meer de zin hebt om erover te discussiëren met het gehersenspoelde volk. Beetje hetzelfde als een discussie voeren over onze sport met iemand die alleen maar Ergogenics leest als bron van informatie waarop hij/zij zijn beeld vormt over onze sport. Ondanks dat het mij in het geheel niet zoveel doet, we hebben er namelijk geen invloed op en ik zelf al helemaal niet, dat kan ik makkelijk accepteren als feit, globaal gezien. Maar de individuele zaken waarmee ik geconfronteerd word, die maken soms toch best nog weleens boos, verdrietig of inderdaad zelfs moedeloos.

De tijd van individualisme viert hoogtij en ook nog eens een dat zonder bijzonder grote gebeurtenis(sen) [denk aan oorlog op grote schaal], niet meer te keren lijkt.
 
3. is het meest voor de hand liggend, maar niet voor iedereen even haalbaar. Ik vind het zelf ook lastig om de balans te vinden, want er is zat nieuws wat wel "waarde" heeft voor mij echter die kun je niet vinden zonder met die andere soorten geconfronteerd te worden. Je merkt dat je steeds sceptischer wordt en eigenlijk al niet eens meer de zin hebt om erover te discussiëren met het gehersenspoelde volk. Beetje hetzelfde als een discussie voeren over onze sport met iemand die alleen maar Ergogenics leest als bron van informatie waarop hij/zij zijn beeld vormt over onze sport. Ondanks dat het mij in het geheel niet zoveel doet, we hebben er namelijk geen invloed op en ik zelf al helemaal niet, dat kan ik makkelijk accepteren als feit, globaal gezien. Maar de individuele zaken waarmee ik geconfronteerd word, die maken soms toch best nog weleens boos, verdrietig of inderdaad zelfs moedeloos.

De tijd van individualisme viert hoogtij en ook nog eens een dat zonder bijzonder grote gebeurtenis(sen) [denk aan oorlog op grote schaal], niet meer te keren lijkt.
Zeker ook waar. Het individualisme viert idd hoogtij, ook het kijken naar elkaars verschillen onderstreept dat. Terwijl we met zijn allen meer overeenkomsten hebben, welke we vaak over het hoofd lijken te zien.
Een oorlog zou in principe op meerdere vlakken goed kunnen zijn. Naast al het negatieve uiteraard. Of een lekkere stevige hongerwinter.
 
De winter van 63 never forget.
 
Terug
Naar boven