- Lid sinds
- 2 feb 2004
- Berichten
- 5.204
- Waardering
- 499
- Lengte
- 1m82
- Massa
- 117kg
- Vetpercentage
Ach, mn beide ouders waren alcoholist. Hoeft op zich ook niet een probleem te zijn voor de omgeving. Dat ligt aan de geestelijke kracht van de verslaafde. Zwakkere zielen zullen inderdaad toestaan dat hun verslaving anderen last/schade berokkent. En helaas zijn er wel erg veel geestelijk zwakke mensen.Vince zei:Tja, het spijt me te moeten zeggen dat het niet over mezelf gaat maar over een heel erg naast familielid. En als het gedurende een hele tijd heel het gezinsleven overhoop haalt.. dan ga je wel anders kakelen.
Maar dan nog ligt de schuld niet bij de drugs. Sommige mensen kunnen zich niet gedragen achter het stuur van een auto. Zullen we auto's dan ook maar voor iedereen verbieden? Eigenlijk vindt ik drugs vergelijkbaar met wapens, en vooral dan de uitspraak: "guns don't kill people, PEOPLE kill people!". En zo is het maar net. Of wil jij liever in een samenleving leven waar alles wat potentieel voor sommige mensen schadelijk zou kunnen zijn verboden is? Dus geen legale noch illegale drugs, maar ook geen persoonsvervoer (ivm mogelijke ongelukken), fastfood (slecht voor je hart&aderen), huisdieren (risico op beten, allergieën, etc.), you name it. Volgens mij werken we langzamerhand wel toe naar een zulk dystopia, en dat beangstigt me mateloos.
Nou, een levenservaring was het zeker wel, eigenlijk. En nog een nuttige en (geloof het of niet) achteraf leuke ook. Maar de periode zelf was inderdaad minder. Niet eens echt slecht of zo, maar ook niet super.Hoe denk jij over je periode verslaving? Was dat dan zo aangenaam? Dacht het niet. En ga me niet vertellen dat het levenservaring is![]()
Het grote punt was, dat ik nooit andere mensen lastig heb gevallen met mijn verslaving. Zelfs mn familie wist van niets, terwijl ik toch een paar dagen per week thuis was. Het ergste vond ik nog wel, dat ik het verborgen moest houden. Later heb ik het mn vader wel verteld, trouwens. En zelfs achteraf gezien waren er volgens hem geen aanwijzingen.
En dat anderen er geen last van hadden, lag ook gewoon aan mentale kracht. Ik kwam op een punt aan waar ik moest kiezen: ofwel diep het criminele circuit in om genoeg geld te verdienen, of stoppen met gebruiken. Die morele keuze was voor mij heel simpel en ik ben dus van de ene op de andere dag gestopt.
Ik heb nergens gezegd dat zij het imago opkrikken. Maar wat wel zo is, is dat je, als je die kant ook kent, een veel objectiever oordeel kunt vellen dan datgene wat ons door de overheid voorgekauwd wordt. Twijfel altijd aan de informatie die je van de overheid krijgt, want de overheid probeert alleen zieltjes te winnen met slogans die zich toespitsen op de grootste gemene deler en hen bij verkiezingen de grootst mogelijke achterban beloven. [/paranoia]Maar waar ik het bijgod niet eens mee ben is dat 'sjieke zakenmannen die aan sport doen' het imago van drugs zouden opkrikken. Of het nou Jan met de pet is of directrice weet ik veel wie van welke multinational, het maakt allemaal geen zeik uit. Iedereen loopt risico, alleen doet ze het in hun broek om dat onder ogen te zien.
Drugs zijn niet alleen maar slecht. Iedereen die in een zo'n naïeve zwart/wit-statement gelooft heeft geen greintje realiteitszin. Natuurlijk zijn ze ook niet alleen maar goed en gezond. Drugs ZIJN. De waarde die iemand aan het begrip "drugs" toekent kan verschillen (en hoeft niet vast te liggen), maar die waarde kan per definitie slechts voor de persoon gelden. Wat een moeilijke manier is om te zeggen: "ieder zn ding.".



Dus volgens jou heeft sport WEL positieve effecten en drugs NIET. Als dat zo zou zijn, waarom geven mensen dan (soms erg veel) geld uit aan drugs? Aan iets waar geen positieve kanten zitten, ga ik geen rode cent besteden, hoor.
