Meer mensen die te kampen kregen met chronische zieken maar toch blijven trainen?!

[stalone]

**** de ziektes en ben een BEAST en laat zien dat niks je uit het leven kan slaan!

Mooie woorden Chubby Hunter!

 

[killpoes]

//////////////////////////////////

 

[Zahariac]

Hier ook 1 met een chronische ziekte. Reumatoïde Artritis.

Kreeg overigens vanochtend van de reumatoloog te horen waar ik al jaren bang voor was, de eerste echte vergroeiingen. Mijn SI gewricht links is voor 50% dichtgegroeid, dat wil zeggen dus aan elkaar. Rechts is dat 30%.

Dit is een plek waar ik al heel lang last van heb. En nu is dus ook uiteindelijk op foto's te zien waar deze pijn vandaan komt.

Resultaat van 2 jaar geen medicatie gebruikt te hebben vanwege een kinderwens. Gelukkig is die wel bijna vervuld (nog 8 weken!).

Ben nu kneiterhard aan het sleuren met de ijzers en ik merk dat de uitvoeringen van mijn oefeningen wel goed zijn. Ik heb er geen last van tijdens de training!

 

[Dnies]

In mei diagnose HMS(bindweefselafwijking) gekregen. 4 maanden gerevalideerd en alles opnieuw moeten leren. Nu sinds oktober klaar met revalideren en zelf begonnen met krachttraining. Volgens de artsen kon ik nooit meer sporten, alleen kleine stukjes wandelen en fysiotherapie. De mensen die naar hun arts luisteren ipv naar hun lichaam zitten nu in een rolstoel door HMS ziekte. Sinds ik krachttraining doe merk ik dat ik met sprongen vooruit ga, maar moet wel altijd opletten. Ik zit zo met een blessure. Maar dat gaat me vanaf nu niet meer tegenhouden. Ik ben erachter dat je lichaam versterken juist goed is. Mijn droom was om het leger in te gaan in de pantserinfanterie. Uhm ja oke, die droom kan ik inderdaad niet waarmaken. Maar ik laat me verder niet tegenhouden door deze scheit ziekte. Als ik wil parachute springen, doe ik dat. Als ik een x gek wil doen, doe ik dat. Ik leef pas met uitdagingen in me leven, so **** it. En respect voor de rest hier die zich ook NIET laten kennen

 

[stalone]

In mei diagnose HMS(bindweefselafwijking) gekregen. 4 maanden gerevalideerd en alles opnieuw moeten leren. Nu sinds oktober klaar met revalideren en zelf begonnen met krachttraining. Volgens de artsen kon ik nooit meer sporten, alleen kleine stukjes wandelen en fysiotherapie. De mensen die naar hun arts luisteren ipv naar hun lichaam zitten nu in een rolstoel door HMS ziekte. Sinds ik krachttraining doe merk ik dat ik met sprongen vooruit ga, maar moet wel altijd opletten. Ik zit zo met een blessure. Maar dat gaat me vanaf nu niet meer tegenhouden. Ik ben erachter dat je lichaam versterken juist goed is. Mijn droom was om het leger in te gaan in de pantserinfanterie. Uhm ja oke, die droom kan ik inderdaad niet waarmaken. Maar ik laat me verder niet tegenhouden door deze scheit ziekte. Als ik wil parachute springen, doe ik dat. Als ik een x gek wil doen, doe ik dat. Ik leef pas met uitdagingen in me leven, so **** it. En respect voor de rest hier die zich ook NIET laten kennen

Klik om te verkleinen...

Wat is het toekomst beeld voor jou?kan dit ook jaren stilstaan of..?

Grtz Joost

 

[philippezzz7]

Effe een comment voor yasmine die beweert dat tramadol verslavend is en dat het een invloed heeft op het denken en je gemoed (zoals je het zelf noemde het is drugs) ben da is gaan vragen aan de dokter en liet me weten dat er gewenning ontstaat wat niet hetzelfde is als een verslaving het is eerder een noodzaak om je leven wat kwalitatiever door te brengen, iemand die een ziekte heeft en dagelijks bepaalde meds moet nemen om te kunnen blijven leven is geen junk he, anders kan je water en eten ook drugs noemen omdat dit een dagelijkse must is, ik denk dat je toch niet zo snel moet afkomen met zulke dingen, als hulpverleenster voor
drugsverlaafde moet je eerst weten een bepaalde groep mensen hebben dat nodig en andere misbruikzn
misbruiken bepaalde meds

 

[Dnies]

Wat is het toekomst beeld voor jou?kan dit ook jaren stilstaan of..?

Grtz Joost

Klik om te verkleinen...

Dat is per persoon verschillend. Het kan inderdaad stil blijven staan. Bij mij ging het jaren goed, tot vorig jaar. Kon niks meer, alleen maar liggen en stukjes lopen. Ik had me blijkbaar zonder dat ik het in de gaten had overbelast, waarschijnlijk van het 60 uur per week werken. Sinds ik thuis ben komen te zitten en ik dus nog maar weinig kon, ging het alleen maar bergafwaarts. Heb zelfs in een rolstoel gezeten aantal weken. Gelukkig heb ik mede door mijn revalidatie een hoop geleerd. En hoop ik het nu stabiel te houden en misschien zelfs wat te verbeteren. En artsen denken vaak alleen maar theoretisch. Maar ieder lichaam is anders, en als ik te lang niks doe ga ik dus achteruit. Veel beweging met mate is daarom erg belangrijk voor mij. En het versterken van mijn spieren om luxaties te voorkomen.