MuscleMeat

Roid rages ! Feit of fabel ?

Je praat te makkelijk en alleen van horen zeggen. Ik merkte het zelf niet echt, en werd er later op gewezen. Ook niet meer deze dosis gebruikt nadien.
Zoals ik eerder in het topic al zei is het persoonsafhankelijk en wat je gebruikt !
qua alcohol drink ik niet, maar vroeger op de bouw wel, en was ik aardig aangeschoten na week werken en vrijdagmiddag 2 beugels. terwijl ik een collega mee had die om 6u in de ochtend al 2 beugels op had en zoop in pauze ook. Hij had dus weinig last van 2 beugels op vrijdagmiddag :D
Ik blast en cruise al even... praat uit eigen ervaring en ervaring die mensen delen wanneer ze beweren last te hebben van de AAS. Veel mensen geven AAS de schuld van hun eigen problemen. Zo te lezen ben je verslaving gevoelig. Begrijp me niet verkeerd.

Mensen kunnen last krijgen van vanalles. Maar dit is vaak onderliggend en heeft vaak een andere oorzaak. Wanneer je geen maat kan houden, roken/ eten enz is de kans dat je doorslaat met AAS erg groot.

Meeste mensen die AAS gebruiken of willen gebruiken mankeren al wat psychisch omdat niemand voor zijn lol injecties zet. Of je hier in doorslaat heeft niet perse te maken met de AAS of de hoeveelheid van AAS . Het is bodybuilding en niet bodywrecking . Gezondheid fysiek en psychische gaat voor alles, zonder kan je niet aan bodybuilding doen. Ken jezelf en je lichaam of leer deze kennen door eigen ervaring. Iedereen begint met bodybuilding en AAS om jezelf te verbeteren en vaak vanuit een minderwaardigheid complex. Dit is de eerste stap. Leer jezelf kennen met wat werkt voor jou voeding, training en AAS. Je krijgt tools van andere en hun ervaring maar alleen de persoon zelf kan uitvinden wat echt werkt. De meeste mensen die gebruiken verdiepen zich niet en met alle gevolgen van dien, willen dat andere de beslissingen maken en als er dan iets opdoet kunnen ze andere de schuld geven. De meeste willen 1 kuur voor de zomer en verwachten een magisch antwoord voor jaren lang verwaarlozing van hun lichaam.

Basiskit AAS:

- Bloedtesten
- Bloeddrukmeter
- Sateratiemeter
- Insulinemeter
- Bloeddoneren ( indien nodig)

Bodybuilding is een leefstijl, een filosofie het is niet iets wat je even doet voor vrouwen of minderwaardigheidcomplex. Dit is de eerste stap, daarna zijn er mensen die opgeven en mensen die zichzelf vinden in deze leefstijl.

Maar goed begin te lijken op een preek, ik zal stoppen.
 
Leuk dat je een ouwe zak van 54 en 40j ervaring uitleg wilt geven, maar een ander heeft er wel wat aan.
 
Leeftijd heeft er weinig mee te maken blijven leren en ontwikkelen is het belangrijkste.
 
Leeftijd heeft er weinig mee te maken blijven leren en ontwikkelen is het belangrijkste.
Ik ben al aantal jaar aan het afbouwen, gebruik al vanaf mijn 28e. als je meer berichten van mij leest weet je of ik ervan geleerd heb, ga het niet allemaal telkens herhalen voor elk nieuw forumlid.
 
Ik ben al aantal jaar aan het afbouwen, gebruik al vanaf mijn 28e. als je meer berichten van mij leest weet je of ik ervan geleerd heb, ga het niet allemaal telkens herhalen voor elk nieuw forumlid.
Voel je niet aangevallen en ik vraag je niet jezelf te verklaren. Ik bedoelde het meer in het algemeen.

Ik ben ook al lang lid maar ook aantal keer weg geweest. Grappig is wel dat mijn naam nog steeds beschikbaar was.

Ik ben 38 en gebruik sinds mijn 23ste.
 
Het lijkt te maken te hebben met de progesterone receptor. Nandrolone heeft een 20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking. Bij personen met een te laag progesterone kan hun sex drive en stemming verbeteren met nandrolone. Is het progesterone al optimaal dan gaat een verdere versterking hiervan dezelfde symptomen geven als een te laag. Vandaar de zogenaamde Deca d*ck. Zie het als een omgekeerde U.

Trenbolone heeft een 70% affiniteit voor de progesterone receptor met een antagonistische werking en werkt dus het tegengestelde met mogelijk angstige en depressieve kenmerken. Bovendien hecht het zich ook aan de glucocorticoid en mineralocorticoid receptor. Bij deze laatste wordt magnesium sterk gereduceerd in het lichaam waardoor het de stemming ernstig beïnvloed alsook je nachtrust.

Zoals gezegd heeft het veel te maken waar je je bevind op de omgekeerde U bij de start. Dit is sterk individueel en verklaart waarom iedereen anders is hierin.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #27
Het lijkt te maken te hebben met de progesterone receptor. Nandrolone heeft een 20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking. Bij personen met een te laag progesterone kan hun sex drive en stemming verbeteren met nandrolone. Is het progesterone al optimaal dan gaat een verdere versterking hiervan dezelfde symptomen geven als een te laag. Vandaar de zogenaamde Deca d*ck. Zie het als een omgekeerde U.

Trenbolone heeft een 70% affiniteit voor de progesterone receptor met een antagonistische werking en werkt dus het tegengestelde met mogelijk angstige en depressieve kenmerken. Bovendien hecht het zich ook aan de glucocorticoid en mineralocorticoid receptor. Bij deze laatste wordt magnesium sterk gereduceerd in het lichaam waardoor het de stemming ernstig beïnvloed alsook je nachtrust.

Zoals gezegd heeft het veel te maken waar je je bevind op de omgekeerde U bij de start. Dit is sterk individueel en verklaart waarom iedereen anders is hierin.
Het stukje rondom de receptor had ik inderdaad al gelezen eerder, dat is ook waarom farmacie de bijwerkingen van menig middel proberen te beperken als ik het goed heb toch ? Die reageren erg sterk op medicijnen zoals een AAS ook een degelijk medicijn is …
 
Het lijkt te maken te hebben met de progesterone receptor. Nandrolone heeft een 20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking. Bij personen met een te laag progesterone kan hun sex drive en stemming verbeteren met nandrolone. Is het progesterone al optimaal dan gaat een verdere versterking hiervan dezelfde symptomen geven als een te laag. Vandaar de zogenaamde Deca d*ck. Zie het als een omgekeerde U.

Trenbolone heeft een 70% affiniteit voor de progesterone receptor met een antagonistische werking en werkt dus het tegengestelde met mogelijk angstige en depressieve kenmerken. Bovendien hecht het zich ook aan de glucocorticoid en mineralocorticoid receptor. Bij deze laatste wordt magnesium sterk gereduceerd in het lichaam waardoor het de stemming ernstig beïnvloed alsook je nachtrust.

Zoals gezegd heeft het veel te maken waar je je bevind op de omgekeerde U bij de start. Dit is sterk individueel en verklaart waarom iedereen anders is hierin.
Op welke assay baseer je deze getallen? En affiniteit voor die receptor t.o.v. van...?
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #29
Op welke assay baseer je deze getallen? En affiniteit voor die receptor t.o.v. van...?
Ik heb het boek van Diederik gelezen wat Peter net zeg ik zal dat eventueel wel kunnen op zoeken op daar nog het een en ander in staat
 
Op welke assay baseer je deze getallen? En affiniteit voor die receptor t.o.v. van...?
Affiniteit tegenover progesterone. In het boek anabolics van William Llewellyn werd hier al melding van gemaakt. Hier vind je een lijst met de verschillende anabolen en hun affiniteit.

In deze video met Ryan Root(Biochemicus) word dit besproken.

 
Affiniteit tegenover progesterone. In het boek anabolics van William Llewellyn werd hier al melding van gemaakt. Hier vind je een lijst met de verschillende anabolen en hun affiniteit.

In deze video met Ryan Root(Biochemicus) word dit besproken.


Je schrijft "20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking", terwijl de studies waarnaar gerefereerd wordt op de Wikipedia-pagina allemaal relatieve bindingsstudies zijn. Het meeste hiervan komt van Ojasoo en Raynaud - die ik overigens ook in m'n eerste (en laatste) boek citeer. Een relatieve bindingsaffiniteit zegt niets over een agonistische dan wel antagonistische werking, het geeft slechts de affiniteit weer. Waar je eigenlijk naar moet kijken zijn bioassays die kijken naar de transactivatie (en die bijgevolg dus wel iets kunnen zeggen over een agonistische werking). Wat je dus wilt weten is de relatieve potentie om de receptor te activeren t.o.v. een referentieligand. Dan is deze voor nandrolon slechts 0,5% en voor trenbolon 2,6% (zie: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19286037/). (ORG-2058 is wat potenter dan progesteron in activatie van de PR, maar niet 40x). Notabene toont trenbolon hierin geen GR-transactivatie.
1709755561654.png - 617795

Affiniteit (en relatieve potentie) voor de PR zijn wat minder interessant om te weten bij AAS. Een fysiologische progesteronconcentratie is grofweg 0,5 nmol/L. Bij AAS-gebruik zit je daar sowieso een enorm veelvoud boven. Het maakt dan weinig uit of de relatieve potentie 70, 20 of zelfs maar 1% is. Je wilt dus vooral weten wat de RTA is: als je er genoeg ligand tegenaan gooit, kan het dan de progesteronreceptor optimaal activeren (i.e. kan het fungeren als volwaardig agonist)? Het antwoord daarop is: nee, niet helemaal voor nandrolon, en ja, wel helemaal voor trenbolon.

De verdere extrapolaties die mensen hieruit trekken naar symptomen vind ik wel fascinerend.
 
Je schrijft "20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking", terwijl de studies waarnaar gerefereerd wordt op de Wikipedia-pagina allemaal relatieve bindingsstudies zijn. Het meeste hiervan komt van Ojasoo en Raynaud - die ik overigens ook in m'n eerste (en laatste) boek citeer. Een relatieve bindingsaffiniteit zegt niets over een agonistische dan wel antagonistische werking, het geeft slechts de affiniteit weer. Waar je eigenlijk naar moet kijken zijn bioassays die kijken naar de transactivatie (en die bijgevolg dus wel iets kunnen zeggen over een agonistische werking). Wat je dus wilt weten is de relatieve potentie om de receptor te activeren t.o.v. een referentieligand. Dan is deze voor nandrolon slechts 0,5% en voor trenbolon 2,6% (zie: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19286037/). (ORG-2058 is wat potenter dan progesteron in activatie van de PR, maar niet 40x). Notabene toont trenbolon hierin geen GR-transactivatie.
1709755561654.png - 617795

Affiniteit (en relatieve potentie) voor de PR zijn wat minder interessant om te weten bij AAS. Een fysiologische progesteronconcentratie is grofweg 0,5 nmol/L. Bij AAS-gebruik zit je daar sowieso een enorm veelvoud boven. Het maakt dan weinig uit of de relatieve potentie 70, 20 of zelfs maar 1% is. Je wilt dus vooral weten wat de RTA is: als je er genoeg ligand tegenaan gooit, kan het dan de progesteronreceptor optimaal activeren (i.e. kan het fungeren als volwaardig agonist)? Het antwoord daarop is: nee, niet helemaal voor nandrolon, en ja, wel helemaal voor trenbolon.

De verdere extrapolaties die mensen hieruit trekken naar symptomen vind ik wel fascinerend.
Wat ik uit de video begrijp (zie 15:15) is dat trenbolone een mogelijke passief antagonist is. Hij blokkeert de progesterone receptor waardoor progesterone zijn werk niet meer kan doen. Toegegeven het is allemaal theorie. Wat nandrolone betreft, op wikipedia (niet dat ik daar zo'n fan van ben) staat duidelijk. In addition to its AR agonistic activity, unlike many other anabolic steroids, nandrolone is also a potent progestogen.[24] Dus moet er toch een stevige agonistische werking zijn. Ryan Root gebruikt het ook in zijn kliniek als alternatief voor progesterone.
 
Wat ik uit de video begrijp (zie 15:15) is dat trenbolone een mogelijke passief antagonist is. Hij blokkeert de progesterone receptor waardoor progesterone zijn werk niet meer kan doen.
Ik ben hier redelijk thuis in, maar de term passief in deze context ben ik nog nooit tegengekomen. Wat zou het verschil moeten zijn tussen een antagonist en een passief antagonist? De definitie van een receptorantagonist (soms ook wel neutraal antagonist genoemd) is simpelweg eraan binden waardoor zowel agonisten als inverse agonisten niet kunnen binden en dus geen effect kunnen uitoefenen. Het is in elk geval geen (neutraal) antagonist: bovengenoemd bioassay laat transactivatie zien én bij een voldoende hoge concentratie kan het maximaal de progesteronreceptor activeren. Met andere woorden: het kan fungeren als volwaardig agonist. Dit sluit overigens niet uit dat het, net als bijv. tamoxifen, afhankelijk van de cellulaire context als antagonist of agonist kan werken (dan zou je gekscherend van een 'SPRM' kunnen spreken, analoog aan de naamgeving van een SERM).

Toegegeven het is allemaal theorie. Wat nandrolone betreft, op wikipedia (niet dat ik daar zo'n fan van ben) staat duidelijk. In addition to its AR agonistic activity, unlike many other anabolic steroids, nandrolone is also a potent progestogen.[24] Dus moet er toch een stevige agonistische werking zijn.
Referentie 24 verwijst naar de volgende review paper: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16112947/

Hierin staat slechts de volgende passage over nandrolon:
1709762650317.png - 617803

Ik kan hierin niet terugvinden dat het een potent progestageen zou zijn.

Ryan Root gebruikt het ook in zijn kliniek als alternatief voor progesterone.
Hij gebruikt nandrolon als alternatief voor progesteron? Enorm viriliserend, nooit onderzocht hiervoor en er zijn tal van progestagenen die je kunt voorschrijven die wél zijn onderzocht.
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #35
Je schrijft "20% affiniteit voor deze receptor met een agonistische werking", terwijl de studies waarnaar gerefereerd wordt op de Wikipedia-pagina allemaal relatieve bindingsstudies zijn. Het meeste hiervan komt van Ojasoo en Raynaud - die ik overigens ook in m'n eerste (en laatste) boek citeer. Een relatieve bindingsaffiniteit zegt niets over een agonistische dan wel antagonistische werking, het geeft slechts de affiniteit weer. Waar je eigenlijk naar moet kijken zijn bioassays die kijken naar de transactivatie (en die bijgevolg dus wel iets kunnen zeggen over een agonistische werking). Wat je dus wilt weten is de relatieve potentie om de receptor te activeren t.o.v. een referentieligand. Dan is deze voor nandrolon slechts 0,5% en voor trenbolon 2,6% (zie: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19286037/). (ORG-2058 is wat potenter dan progesteron in activatie van de PR, maar niet 40x). Notabene toont trenbolon hierin geen GR-transactivatie.
1709755561654.png - 617795

Affiniteit (en relatieve potentie) voor de PR zijn wat minder interessant om te weten bij AAS. Een fysiologische progesteronconcentratie is grofweg 0,5 nmol/L. Bij AAS-gebruik zit je daar sowieso een enorm veelvoud boven. Het maakt dan weinig uit of de relatieve potentie 70, 20 of zelfs maar 1% is. Je wilt dus vooral weten wat de RTA is: als je er genoeg ligand tegenaan gooit, kan het dan de progesteronreceptor optimaal activeren (i.e. kan het fungeren als volwaardig agonist)? Het antwoord daarop is: nee, niet helemaal voor nandrolon, en ja, wel helemaal voor trenbolon.

De verdere extrapolaties die mensen hieruit trekken naar symptomen vind ik wel fascinerend.
Sorry ik bedoelde uw boek haha niet van diederik ik was in de war excuses lange dag op werk
 
Terug
Naar boven