Column Topic

[Derksen]

www.facebook.com/tarekfatah/posts/10156166281385012

 

[mat]

Ikzelf heb definitief mijn geïdealiseerde kijk op het Midden-Oosten en de moslimwereld begraven. Dat heeft moeite gekost. Als mens van goede wil heb ik decennialang empathisch gekeken naar die manier van leven en denken. Ik heb - onbewust misschien - alle tekenen miskend die er waren, die ik nochtans moet hebben genoteerd tijdens mijn vele reizen in de Arabische wereld. De onvrijheid van vrouwen, de harde dominantie van mannen, het oog om oog, tand om tand, het onwrikbare geloof in zogenaamd heilige boeken, het afwijzen van wetenschap. Met schaamte moet ik erkennen dat mijn blik versluierd werd door nood aan exotisme, ginder en hier.

Zeer lang heb ik gedacht dat een osmose van twee culturen vooruitgang brengt, maar wat ik heb gezien en ervaren is een groeiende eilandvorming. Lang wilde ik niet geloven dat we evolueerden naar ijsbergen die elkaar kil zouden voorbij drijven in de nacht van de geschiedenis. Erger nog, dat we met de rug naar elkaar zouden gaan staan, overtuigd van het eigen gelijk. Of nog erger: dat het zou ontaarden in een oorlog die brutaal gebruikmaakt van wat eigen is aan de westerse maatschappij van de eenentwintigste eeuw, de grenzeloze communicatie tussen mensen. Een oorlog die religie, waarvan men alle heil beweert te verwachten, verbindt met het meest crapuleuze misdaadmilieu.

Dit was geen 31 december als alle andere. Ik kijk naar boodschappen van vrienden die vanuit hun eigen veilige cocon positieve nieuwjaarswensen de wereld in sturen. Hoe overtuigd zijn ze van hun eigen kracht en weerbaarheid? Voor mij lijkt het op fluiten in het donker.

Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid. Het mogen geen loze woorden zijn. Daarom wil ik me blijven inspannen om de dialoog met vrienden die anders denken dan ik over het leven, die een god nodig hebben, te blijven aangaan. In wederzijdsheid weliswaar. Liefde en respect moeten van beide kanten komen.
http://www.demorgen.be/opinie/dit-is-geen-vrolijke-nieuwjaarsbrief-b5820420/

Klik om te verkleinen...

 

[Moraalridder]

Ongezien was het, tientallen vrouwen die in een mensenmassa van duizenden door groepjes van tientallen daders werden bestolen, aangevallen, aangerand en verkracht. Men roept om sensibilisering en preventie bij migranten, vluchtelingen, potentiële daders van 'andere' culturen. Er wordt paniekerig geschreeuwd over de verloedering van onze Verlichte Waarden en de slinkende veiligheid van 'onze' vrouwen.

Ik vraag mij af waarom honderd verkrachtingen per dag in ons land niet dezelfde hoeveelheid verontwaardiging oproepen. Ik vraag mij af waarom de politiek en de bevolking nog nooit massaal op het idee kwamen om jongens en mannen actief te sensibiliseren. Dit terwijl we weten dat de overgrote meerderheid seksueel grensoverschrijdend gedrag gepleegd wordt door vrienden, buren, partners, ouders, nonkels, bazen, leraren, hulpverleners, collega's en andere bekenden.

Ik vraag mij af waarom de reacties van vaak blank, Vlaams eigen volk op de serie verkrachtingen in het Gentse Citadelpark overliepen van stellingen over hoe de meisjes in kwestie maar niet in hun eentje daar moesten lopen 's nachts, of zich wat zedelijker moesten kleden.

Ik vraag mij af waarom ik van eigen volk moet horen dat ik 'spijt hebben van een onenightstand' niet moet afdoen als verkrachting.

Klik om te verkleinen...

http://www.demorgen.be/opinie/eigen-volk-eerst-denk-ik-na-keulen-b973e4a5/

 

[mat]

Ik ook toen ik dat stuk las in de krant

Nee serieus, respect voor een feministe die 'al honderden keren aangerand is'...

 

[mat]

Minister van Sociale Zaken Maggie De Block (Open Vld) is bereid binnen haar eigen departement middelen vrij te maken om voor de jeugdpsychiatrie deze zomer al maatregelen te nemen en meer crisisopvangbedden te creëren. Dat moet mee voorkomen dat opnieuw jongeren met ernstige psychiatrische problemen bij gebrek aan een geschikte opvangplaats de nacht in een politiecel moeten doorbrengen, zoals onlangs gebeurde.

Klik om te verkleinen...

Crisisopvang jeugdpsychiatrie draait vierkant: twee keer per dag geen oplossing voor probleemjongeren.

In één jaar tijd schoot de crisisopvang bijna 700 keer tekort voor probleemjongeren. Omdat de plaatsen in de reguliere opvang vol zitten, worden ze steeds vaker van instelling naar instelling gestuurd zonder echt geholpen te worden.

Klik om te verkleinen...

god***domme, dit zag je toch gewoon aankomen. Er is wél een plaatsgebrek binnen de jeugdzorg, en zeker in jeugdpsychiatrie. Hoe kan je dat nu ontkennen?

Als je een klein beetje nadenkt, werkt het zelfs contraproductief om extra in te zetten op crisisopvang zonder je capaciteit uit te breiden. Die plaatsen worden net gecreëerd door een bed vrij te maken in de reguliere opvang waardoor de capaciteit voor 'gewone' begeleidingen daalt. Betekent langere wachtlijsten, betekent meer situaties waarin het misloopt voor er effectief een begeleiding kan opstarten, dus nóg meer crisissituaties en nog meer mensen die uit de boot vallen voor gewone begeleiding.

r**ards. Echt.

 

[mat]

Moet je voortaan 18 zijn om sigaretten te kopen? Niet als het van Maggie De Block (53) afhangt. "Als je met 16 oud genoeg bent voor seks, ben je dan te jong om sigaretten te kopen? Allez allez. Op 16 ben je volwassen", zegt De Block in gesprek met Het Laatste Nieuws.

Niet twijfelen, zegt de Hoge Gezondheidsraad: optrekken, die leeftijd, naar 18. De Block: "Als arts zou ik wellicht hetzelfde advies geven. Maar als minister moet je niet altijd alles willen opleggen of verbieden in naam van dat ene doel: mensen met alle mogelijke middelen van de sigaret af houden. Jongeren van 16, voor mij als liberale politica zijn dat volwassen mensen die je de vrijheid moet gunnen om hun eigen keuze te maken, ook als is het de verkeerde. De arts in mij zal hen vooraf waarschuwen voor het gevaar. De minister in mij zal hen achteraf helpen om af te kicken indien nodig."

Klik om te verkleinen...

wat

Blokkie begint echt raar te doen.

 

[Arminius]

Jezus, wat een idiote argumenten.

Als je er zo bijloopt als minister van volksgezondheid, dan ben je sowieso niet geloofwaardig. Blijkbaar zuigt (een beetje) technocratie ook, al laat ze zich duidelijk leiden door ideologie.

 

[Stephen Graham]

Dikke vuile stinkhoer

 

[mat]

Dikke vuile stinkhoer

Klik om te verkleinen...

mooi samengevat

 

[Arminius]

"Op 16 ben je volwassen"

Nu al een klassieker.

 

[jrvi84fi]

-

 

[mat]

Dit is het fascisme 2.0-virus. Kom achteraf niet zeggen dat we het niet wisten.
Marc Van Ranst

[...]
Laat het duidelijk zijn: we dreigen in Europa af te glijden naar neofascistische toestanden, ook al schreeuwen de primussen inter pares van de afglijders uiteraard van alle daken dat het niet waar is, dat diegenen die hiervoor waarschuwen naïeve linkiewinkies en oikofobe eigen-volk-eerst-verraders zijn die niet hebben opgelet tijdens de lessen geschiedenis en beter schoenmaker bij hun eigen leest zouden gebleven zijn, dat het allemaal schromelijk en schandelijk overdreven is, en dat het allemaal de schuld is van de sossen.
[...]
http://www.demorgen.be/buitenland/d...-niet-zeggen-dat-we-het-niet-wisten-bf422817/

Klik om te verkleinen...

Zit die vent ook op dbb of zo?

 

[Arminius]

En dat schrijft de beste man dan in een marxistische krant. Een ideoloog die als het ware waarschuwt voor andere ideologieën, dat is origineel.

*facepalm*

 

[mat]

Durf kinderen met een onveilige thuisomgeving sneller uit huis te plaatsen.

Lorin Parys is Vlaams Parlementslid voor N-VA en auteur van De vergeetput. Opgroeien in de bijzondere jeugdzorg.

Natuurlijk klopt het dat een gezonde hechting de basis van alles is. Dat lukt niet als je in drieëndertig voorzieningen hebt gezeten of zestig begeleiders hebt gehad, zoals jongeren die ik ken meemaakten. Maar wanneer we kinderen in gevaar niet uit huis plaatsen omdat ze in ons jeugdhulpsysteem die hechting niet kunnen krijgen, dan is het alternatief niet om kinderen in onveilige omgevingen te laten opgroeien, maar om ons systeem aan te passen.

"We hebben van de terugkeer van een kind naar zijn biologische ouders onterecht een heilig huisje gemaakt. In de VS noemen ze onze aanpak slappe Europese romantiek. Iedereen ziet dat we te ver zijn gegaan." Die uitspraak komt niet van mij, maar van Peter Adriaenssens, pediater en voorzitter van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling. Ik schreef ze op in mijn boek De vergeetput.

De reden dat die slinger zo is doorgeslagen, is geworteld in de geschiedenis. Met de nieuwe wet op de jeugdbescherming van 1965 kon er niet enkel strafrechtelijk, maar ook preventief worden opgetreden tegen kinderen en ouders. En dat gebeurde ook. Tot diep in de jaren 80 was het paradigma dat kinderen bij problemen zo snel mogelijk uit hun thuisomgeving moesten worden gehaald en ouders ontzet uit het ouderlijk gezag. Maar na verloop van tijd bleek dat in de praktijk vooral arme kinderen verlaten werden verklaard, niet omwille van verwaarlozing, maar omdat hun ouders arm waren.

Die vaststelling heeft geleid tot een collectief schuldbesef en de afschaffing van de wet op de verlatenverklaring in 1999. Met als resultaat dat we nu overdrijven in de andere richting. De rechten van de ouders halen het nu te vaak van het belang van het kind. We moeten terug naar de gulden middenweg. Hier is hoe die er kan uitzien: snellere interventies, meer pleegzorg en meer langetermijnzekerheid voor kinderen.

Als thuisbegeleiding faalt, moeten we sneller durven beslissen om uit huis te plaatsen. Dat doen we best door een kind onder te brengen in een andere, warme, familiale omgeving, waar het zich kan hechten. De regels schrijven nu al voor dat pleegzorg de eerste te overwegen optie is bij uithuisplaatsing voor jonge kinderen. Maar in de praktijk kan dat pas als er genoeg kandidaat-pleegouders zijn. Daar wordt aan gewerkt.

Daarnaast moeten we veel meer langetermijnduidelijkheid creëren voor kinderen. De regels spreken nu wel van 'perspectief biedende' - lees op lange termijn - pleegzorg, maar in werkelijkheid plaatsen rechters kinderen meestal maar voor een jaar. De wettelijke maximumtermijn is drie jaar.

Een overstap naar het Nederlands model kan hier soelaas bieden. Hebben de ouders niet de mogelijkheden om hun kind op te voeden, dan moeten zowel pleegkind als ouders duidelijkheid krijgen dat het kind lange tijd of zelfs permanent in het pleeggezin blijft, met een rol voor de ouders. Want soms is het overal beter dan thuis.

http://www.demorgen.be/opinie/-durf...geving-sneller-uit-huis-te-plaatsen-bae31786/

Klik om te verkleinen...

Ah, Parys moet elk jaar wel eens reclame maken voor zijn boek als er iets rond kindermishandeling in de media komt. Zijn partij zat trouwens zelf in de regering die het boeltje van integrale jeugdhulp gemaakt heeft en komt nu met voorstellen die in het verleden afgeschoten werden door nva. Dat is ironisch genoeg net één van de redenen waarom jongeren binnen de jeugdzorg soms 33 instellingen zien. Pleegzorg past natuurlijk beter in zijn 'ondernemingskraampje' dan een zorgsector die grote kosten met zich meebrengt... Duidelijk dat hij geen praktijkervaring heeft door hetgeen wat hij over thuisbegeleiding zegt. Was het maar zo simpel.

Dan nog wat Adriaenssens zijn woorden verdraaien om onderbouwd over te komen. Die bedoelde vooral dat je in extreme gevallen inderdaad niet te bang mag zijn om de banden met ouders door te knippen. De overige 99% maakt wél kans om vroeg of laat terug te keren naar huis, naar die primaire hechtingsfiguren. Dat moet altijd de eerste doelstelling blijven omdat (ook volgens Adriaenssens onder andere lol) een breuk met die personen nefast blijkt voor verdere ontwikkeling.

Instellingen willen dat net voorkomen en het contact tussen jongere en opvoedingsfiguren stimuleren en planmatig aanpakken, die relatieve afstand tussen jongeren en leefgroepopvoeders zorgt ervoor dat die omgeving 'veilig' kan aanvoelen voor kinderen met een hechtingsproblematiek, de loyaliteit van kinderen naar ouders toe kan ervoor zorgen dat ze onhandelbaar worden wanneer een terugkeer naar huis uitgesloten wordt... Laat net dát de valkuilen zijn van een pleegplaatsing. Hij heeft het over 'de gulden middenweg'; welke oplossing is er radicaler, denk je?

Lees Adrianssens eens deftig en volledig in plaats van een zinnetje te pikken dat in je kraam past. Pleegplaatsing heeft zijn voor- en nadelen, net zoals plaatsing in een voorziening... Hechting heeft met 101 zaken te maken en is niet zwart-wit. Lectuur genoeg ook over hechting binnen voorzieningen, zelfs van je-weet-wel-wie

groetjes mat

 

[mat]

Van dezelfde man;

We hebben in Vlaanderen immers een integrale jeugdhulp uitgewerkt, waarbij we de muren tussen de verschillende vormen van hulpverlening hebben gesloopt.

Klik om te verkleinen...

 

[Stephen Graham]

Ebru Umar opgepakt in Turkije

 

[mat]

Las het vanmorgen. Eerst de kliklijn in Nederland, nu dit. Begint echt gortig te worden.

 

[Stephen Graham]

[Afbeelding niet meer beschikbaar]

 

[mat]

Lieve familie, vrienden en collega’s,
26 april 2016 om 08:30 door Ebru Umar


Allereerst: SORRY dat ik jullie allemaal, zonder uitzondering af en toe wegdruk en dat jullie tig keer moeten terugbellen om me aan de lijn te krijgen. Uiteraard doe ik dat niet omdat ik jullie niet wil spreken maar omdat ik ook nog iets officieels moet doen of al aan de telefoon ben. De status: ik ben opgepakt in Turkije, ik mag het land niet uit en volgens mijn advocaat wordt er een zaak tegen mij voorbereid met als onderwerp belediging van het staatshoofd.

Ik heb zeven dagen om het uitreisverbod op te heffen. Daar wordt aan gewerkt maar laten we eerlijk zijn: dat gaat natuurlijk niet gebeuren.

Nog voordat die zeven dagen voorbij zijn, zal ik weer opgepakt worden, deze keer met een andere oorzaak. Weet ik, weet de advocaat, weet elke Turk (én Nederlander) maar mijn ouders zitten in de ontkenningsfase. Ik trouwens ook hoor, dat is het enige wat je kunt doen om niet in te storten. Ik eet ijsjes, fantaseer over Turkse plastisch chirurgen (daarover een andere keer) en dit allemaal terwijl thuis volksstammen bezig zijn met een inbraak afhandelen, mijn beveiliging regelen, mijn thuiskomst bewerkstelligen – gewoon, met mij zeg maar. Ik kán niet anders dan ijsjes eten, van nadenken en alles laten doordringen zou ik instorten.

Voordat ik het laatste zeg wat ik nog absoluut kwijt wil, eerst het volgende:

WAANZINNIG BEDANKT familie, vrienden en collega’s, WAANZINNIG BEDANKT. Ondanks dat ik jullie zonder uitzondering wegdruk zetten jullie je met man en macht in om mij thuis te krijgen. Ik kan wel janken van dankbaarheid – en doe ik ook hoor, no worries. WAANZINNIG BEDANKT.

Maar dan tot slot het volgende: gefeliciteerd nageboorte van een mislukte gastarbeidersgeneratie. GEFELICITEERD. Ik denk dat jullie ouders, die huis en haard verlaten hebben om jullie een thuis in vrijheid en veiligheid te bieden, trots zijn op jullie. Jullie ouders die jarenlang hun familie gemist hebben, onder erbarmelijke omstandigheden geleefd en gewerkt hebben zodat jullie, hun kinderen het beter zouden krijgen in het leven dan zij. GEFELICITEERD met jullie totaal mislukte Nederlanderschap. GEFELICITEERD met jullie loyaliteit aan een stel berggeiten uit Turkije, geitenn**kers zo je wilt, die jullie volgen zodra ze oproepen tot NSB-gedrag. Enig idee wat een NSB’er was? O wacht nee, die lessen over de Tweede Wereldoorlog zijn geschrapt he? Ja, dank voor het weg met ons.

Ik feliciteer jullie Nederturken met je NSB-gedrag. Jullie zijn de reden dat ik vastzit in Turkije. Jullie zijn de reden waarom mijn huis in Amsterdam nu verzegeld is. Jullie zijn de reden waarom ik dagelijks Mark Rutte, Lodewijk Asscher en Bert Koenders aan de lijn heb. Jullie zijn de reden waarom alle hoofdredacteuren voor wie ik werk overuren draaien om mij naar Nederland te krijgen. Zij werken, zodat jullie Nederland kunnen beroven van alle vrijheden waar ook jullie ouders een leven aan gewijd hebben.

GEFELICITEERD.

Groeten uit zonnig Turkije trouwens.

Klik om te verkleinen...

http://www.metronieuws.nl/columns/2016/04/lieve-familie-vrienden-en-collegas

 

[Vonk]

Koekje van eigen (turks) deeg?