- Lid sinds
- 11 mei 2007
- Berichten
- 11.132
- Waardering
- 410
True. Maar ik blijf erbij dat we al een heel eind zouden opschieten door de soms groteske fysiotherapeutische onzin te schrappen. Dat geldt ook voor bepaalde - zo niet veel - aspecten van verpleegkunde en de artsenij.
Problematisch daarbij acht ik het feit dat fysiotherapie en verpleegkunde zich qua beroepsopleiding ophouden op het HBO niveau, dat gemiddeld een abonimabel inzicht in de wetenschap oplevert. Maar wél de wens uiten om 'onderzoek' te doen (dat noemt met dan 'toegepast onderzoek' of zo...). Waar gaat het mis?
Mee eens. Binnen de fysiotherapie zijn er wel een aantal master opleiding, sport/manueel/wetenschap/geriatrie/kinder/temperomandibulair.
Maar ook dit zijn opleidingen, op fysiotherapie wetenschap na die veelal praktijk gericht zijn. Maar daar wordt wel verandering in gebracht, maar dit soort reogranisatie kost gewoon tijd.
Het Belgisch model is wat mij betreft een stuk beter, waar fysiotherapie gewoon is opgetrokken naar WO niveau.


Schoenmaker blijf bij je leest. Wetenschappelijke kennis is onmisbaar in de praktijk. Ten eerste om optimale zorg te leveren, ten tweede om die zorg zo betaalbaar mogelijk te houden. Maar wetenschappelijke kennis kunnen gebruiken en het uitvoeren ervan zijn twee bijzonder verschillende werelden imo. Ook daarom zie ik minder heil in het 'stand te pede' opkrikken op WO niveau. Onderzoek is er genoeg om de komende vijf jaar iedere dag 8 uur per dag te lezen. Kom je in ieder geval door alle abstracts heen. Maar het komt niet terecht op de werkvloer (net als op WO niveau opgeleide mensen in de verpleegkunde en wellicht ook fysiotherapie). Dáár ligt imo de grote uitdaging voor HBO-zorgverleners. En een verplichting: waar ligt anders de legitimatie om HBO opgeleid (=duur!) personeel te willen hebben?