The Awakening
Het felle licht van de bureaulamp zorgt voor een twinkeling in het druppeltje olie dat vechtend het puntje van de naald omhelst.. Met een knipoog vertel ik haar dat ze niet weet wat ze mist.. Al haar vriendjes en vriendinnetjes dwarrelen reeds in de intramusculaire diepten van mijn quadriceps.. Zij hadden een groter doel voor ogen - Mij. Wijze keuze. Ze valt en spreid zich uit over het tafelblad. Zonde.
Het moment van de waarheid.. Met enige aarzeling haal ik de met stift beschreven sticker van mijn weegschaal af. '130kg' maakt plaats voor wat minder.. Toch lach ik met een vleugje arrogantie. Zwaar ademend plaats ik de woorden in een volgorde die ze betekenis geeft: "dat is 12kg winst in minder dan een maand vriend".
Met een dosering gelijk aan die van mijn tweede kuur jaren geleden, is dit een onverwacht, bijna onwerkelijk goed resultaat. Het kan dus wél. Misschien is het de insuline, misschien niet. Misschien strekt deze groeispurt zich niet verder dan mijn oude gewicht, misschien ook wel. Maar voor nu is er niets dan tevredenheid.
Mijn trainingen zijn nog relatief licht, maar geconcentreerd, gefocusd. Mijn voeding loopt met de klok gelijk, is schoon en veel. Te veel had ik maanden geleden gedacht, maar mijn vetpercentage daalt langzaam maar zeker.. en anders kan ik de T3 gemakkelijk verhogen, zelfs verdubbelen zonder problemen.
Iedere dag is er meetbare vooruitgang, en dit niveau van controle voelt goed. De spiegel doet me afvragen waar dit heen gaat, alhoewel ik zwaarder ben geweest, herken ik deze fysiek niet. Ik kijk in mijn ogen, door dat extra laagje dat voor het geoefende oog meer zegt dan welke bloedtest dan ook heen, en herken mezelf in de verte. Gelukkig, ik ben er nog, en ik ga verder..