Wie regelmatig van noord naar zuid over de A50 rijdt, kruist onherroepelijk de
Bible Belt tussen Meppel en Apeldoorn met natuurlijk het ons alom bekende Staphorst. Wie vervolgens een beetje op het verkeer om hem heen let, zal merken dat er een ongekend hoeveelheid veevervoer plaatsvindt. Het is een komen en gaan van plofkippen, te jonge obesitasvarkens en masculiene mestrunderen richting slachterij. Nederland is namelijk leidend in de productie van de kiloknaller. Met een beetje rekenwerk kom je al snel op zo’n 6 miljard kilootjes dood vlees per jaar. Omgerekend naar een gemiddelde mensen
bodyindex is dat 80 miljoen mensenlichamen.
Op zich een knap stukje werk, waarbij we ons gelukkig mogen wanen dat de Duitsers hun logistiek in de oorlog nooit Europees hebben moeten aanbesteden bij deze
vrome, hardwerkende sector.
Bio-industrie is namelijk bovenal een christelijke
business. Op zich een vreemd gegeven. Je zou het schaamteloos exploiteren van het dier ideologisch eerder verwachten bij: liberalen met hun concurrentiedogma’s en winstbejag, humanisten die de mens centraal stellen, atheïsten die toch geen verantwoording aan hogere machten hebben af te leggen of bij het egocentrisme van de vrijdenker. Daar vind je immers geen hoogdravendheid over de bescherming van het leven.
Maar niks van dit alles.
De bio-industrie is een zaak van CDA, Christenunie en SGP. Van onze christenbroeders. De hoeders van onze normen en waarden. Zij die de waarheid kennen. En ik wil het dit keer niet hebben over te veel dieren in te kleine ruimtes en ander dierenleed, maar over de voortplantingsrituelen die ten grondslag liggen aan deze industrie.
Bio-industrie is namelijk keiharde porno van mens met dier; steriel, respectloos en vunzig. Want u moet niet denken dat in deze sector de ene dierencoïtuse na het opsniffen van een bronstig geurtje nog wel eens de andere ontmoet.
Coïtus is in deze sector een zaak van kunstmatige inseminatie, abortussen, embryoselectie en selectie bij de poort. Zwakke dieren worden direct afgemaakt. Sperma wordt, zonder te verspillen, opgevangen met kunstvagina’s. Het masculiene dier dat geacht wordt de beste (opbrengst) nakomelingen te brengen is geoorloofd een overgeparfumeerd stuk bont met zaadopvang te berijden. Nederland heeft tientallen KI-stations die niets anders doen dan sperma opvangen, te onderzoeken en te selecteren voor onze gelovige medemens. Je verzint het niet. Uiteindelijk heeft Mengele zijn gelijk bewezen.
Hieronder volgen een aantal links om het geheel iets te verlevendigen.
De [Link niet meer beschikbaar]
Varkencoïtus
Koeiencoïtus
De apparatuur
Misschien iets voor
TellSell?
Stierencoïtus
[Link niet meer beschikbaar]
En dan vervolgens de brutaliteit hebben om principieel te ageren tegen embryoselectie bij dragers van het borstkankergen!! Er wordt in de bio-industrie geaborteerd bij het leven en selectie is de normaalste zaak!
En dan bedoelen we geen selectie op christelijke waarden zoals onvruchtbaarheid op de zondag of bijbelkennis, maar selectie op ziektes, vetgehalte, tietenomvang, groeisnelheid en gewicht. Oftewel: ‘Hoe kan ik tegen zo laag mogelijke kosten zoveel mogelijk kilo’s uit mijn dier trekken.’ Geld dus.
Een goed voorbeeld hiervan is de [Link niet meer beschikbaar], die geselecteerd is op het ontbreken van de natuurlijke spiergroeiremmer. Het beest is zo gespierd geworden, dat jongen niet meer op een natuurlijke manier geboren kunnen worden. Het geboortekanaal is te klein voor zoveel vlees.
Mjammy! Krijgt u al honger? Ooit iemand uit het christelijke kamp gehoord over eventuele morele, ethische bezwaren bij het fokken van de Dikbil? Ik dacht het niet. Ethiek is leuk, maar het mag niks kosten.
Liters viriel zaad gaat door hun gelovige handen, dat vervolgens met een
fist**** bij een koe geïnjecteerd wordt. De
spreadsheets houden keurig bij wanneer welk zeug of koe geïnsemineerd moet worden. Na de kerkgang nog even de vriezer in om een heidens diertje te pakken. Even ontdooien, schudden en mmmmm. Dit, terwijl ze het bloedverlies van hun eigen werpezel niet willen kennen en het liefst verbergen achter een grote vilten rok.
De Christen als de grote goddelijke bevruchter, schepper van al wat leeft op aarde. Hij zit onwetend en schaamteloos op zijn troon aan Gods schepping te sleutelen en heeft hier moreel en ethisch geen enkel probleem mee. Niks godswil, de boer zijn wil! Hij is zelf god geworden.
En dat gaat mijn hoofd niet in.
Hoe kun je aan de ene kant in Gods schepping geloven en aan de andere kant ongegeneerd geld verdienen aan biologische manipulatie? Hoe werkt dat in de hersenen, wanneer zo’n man na het avondgebed met een kwak onder de arm door de stal naar zijn dikbil loopt? Waarom gaan er geen belletjes rinkelen van ‘hier klopt iets niet’?
En nu komen we op het kern van het betoog.
Gelovigen kunnen op een ongelofelijke manier dingen scheiden. Goed en slecht. Gelovig of ongelovig. Homo of gezond. Dood of levend. Mens of dier. Er is nooit een tussenweg en er is altijd duidelijkheid. Om te geloven moet je namelijk blind zijn, dingen niet (willen) zien en bovenal nooit twijfelen.
Gelovigen zijn meesters in selectie en als je toevallig in hun waarheid aan de andere kant staat, dan zijn ze in staat om je de dood in te selecteren of uit persoonlijk gewin het selecteren in dienst te stellen van hun eigen welbevinden. En het dier staat aan de andere kant, net zoals de zwarte medemens ooit ook aan de andere kant stond. Dat was ook al zo’n christelijke
business.
En wat denkt u van de ongelovige? In de islam zijn de vergelijkingen met minder dan honden en varkens bekend. Tja, en wat let je dan moreel nog om tot goddelijke eliminatie over te gaan? Elk betoog van gelovigen tegen embryonale selectie is een summum van hypocrisie. En dat schrijft notabene een tegenstander van embryonale selectie.
In hun eigen groep doen ze niet anders. Het begint al bij de keuze van partner, waarbij een partner met het eigen religie-gen natuurlijk de meeste kans biedt op geestelijk ‘gezonde’ nakomelingen. In de islam is geforceerde nevenincest een veel voorkomende zaak. Meestal om hun schaars bevochten kapitaaltje niet met vreemden te hoeven delen. Voortplanting buiten hun eigen religie is helemaal taboe. Hoezo geen selectie? Tot op hun sterfdag blijven ze hiermee bezig. En voor ons volgt er de hel?
Die Christenboer met het kwakje onder zijn arm ziet werkelijk niet dat hij iets vreemds doet.
Het dier (lees: ongelovige) valt namelijk buiten zijn eigen groep, staat aan de andere kant van de scheidslijn. Deze boer is zonder twijfel geoorloofd alles te doen, zolang dit maar niet de moraal van de eigen groep raakt. En dit gegeven maakt gelovigen zo ontzettend gevaarlijk.
Sterker nog. Zijn ze niet tegen embryonale selectie omdat de criteria en voorwaarden voor selectie niet de hunne zijn? Lijden doet namelijk geloven. En als ze zonder elke vorm van scrupules in staat zijn op een dergelijke manier om te gaan met dierlijke coïtusualiteit, waarom zouden ze dan twijfelen bij de selectie op ongelovigen? Zouden ze niet, als ze de mogelijkheid hadden om te selecteren op religieontvankelijkheid bij hun eigen kroost, onmiddellijk aan de slag gaan met hun reageerbuisjes? Zou de naïeve zaadsleper niet met het hetzelfde gemak gewetenloos en zonder vragen te stellen met een kwak atheïstenzaad door zijn stallen kunnen lopen als hij daarmee denkt binnen zijn eigen leefwereld een goed mens te zijn? Ik denk het wel.
Laten we bidden dat Onze Lieve Heer of Mevrouw een varken mag zijn. Branden in de hel zullen ze.
