AndroidHealthClinic

Faalangst

Ook bij cognitieve gedragstherapie zul je een soort van exposure moeten ondergaan, alleen bouw je de 'moeilijkheidsgraad' stap voor stap op, waarbij je je gedachten en gevoelens opmerkt en toetst hoe reeel ze zijn.

Het grootste probleem van je angst is dat je een verkeerd beeld hebt van hoe mensen denken. Hoe reageer je zelf als je ziet dat iemand moeite heeft om zich uit te drukken of onzeker is? Vaak wekt een dergelijke houding juist sympathie op: het is menselijk en dat wordt altijd gewaardeerd.

Een goede tip die ik je kan geven is je te verdiepen in inzichtmeditatie (of mindfulness). Dit is niks anders dan je bewust te worden van je gedachten en gevoelens (hetzelfde als bij cognitieve gedrachtstherapie) en ze te laten zijn wat ze zijn zonder er een oordeel aan te verbinden of ze te geloven. De angst is het probleem niet, heel veel mensen zijn gespannen in sociale situaties of als ze moeten presteren, het gaat erom hoe je met die angst omgaat.

+ 1

Al zou mss ik toch eerst cognitieve therapie proberen en dan eventueel mindfulness, omdat cognitieve therapie nrmlgezien nog steeds het beste werkt voor sociale angst en faalangst..

Hoeveel bewijs is er eigenlijk dat die cognitievegedragstherapie werkt?

Bij 3 op 4 van de mensen die het krijgen en het oefenen werkt het en ondervinden ze positieve resultaten.. Bij 1 op 4 slaat het niet aan ofzo. Maar ben eig bijna zeker dat als je genoeg oefent het wel bij iedereen moet aanslaan en iedereen er positieve resultaten mee moet boeken, alleen is het doorzetten van het regelmatig trainen vaak wat mensen doet opgeven en ze dus terug hervallen in hun oud patroon van angst..
 
Laatst bewerkt:
  • Topic Starter Topic Starter
  • #42
Even een kleinde update: morgen voor een 2e intake naar de pshycholoog. Van de week heb ik 2 kleinigheden ''overwonnen''. Maandag moest ik een vergadering voorzitten en dat ging best goed. Vandaag een verkoopgesprek met een klasgenoot en een leraar. Ik zag het absoluut niet zitten maar het ging echt super goed. Tijdens het gesprek had ik vrijwel geen angst en halverwege het gesprek begon ik zelfs goed op dreef te komen. De leraar was erg tevreden en ik dus ook.

Volgende week woensdag heb ik een presentatie met een klasgenoot maar dat is wel voor heel de klas, 25 man. Hier zie ik best wel tegen op. Het is wel een onderwerp wat ik leuk vind en ik probeer er gewoon me eigen verhaal van te maken. Als het woensdag goed gaat ben ik super blij:)
 
Even een kleinde update: morgen voor een 2e intake naar de pshycholoog. Van de week heb ik 2 kleinigheden ''overwonnen''. Maandag moest ik een vergadering voorzitten en dat ging best goed. Vandaag een verkoopgesprek met een klasgenoot en een leraar. Ik zag het absoluut niet zitten maar het ging echt super goed. Tijdens het gesprek had ik vrijwel geen angst en halverwege het gesprek begon ik zelfs goed op dreef te komen. De leraar was erg tevreden en ik dus ook.

Volgende week woensdag heb ik een presentatie met een klasgenoot maar dat is wel voor heel de klas, 25 man. Hier zie ik best wel tegen op. Het is wel een onderwerp wat ik leuk vind en ik probeer er gewoon me eigen verhaal van te maken. Als het woensdag goed gaat ben ik super blij:)

Is goed dat je jezelf achteraf krediet geeft dat je het er goed hebt vanaf gebracht, dat sterkt je vertrouwen. Is dus altijd goed dat je erna zaken zegt tegen jezelf van dit was zo erg niet, heb het er veel beter vanaf gebracht dan ik dacht, heb het enorm goed gedaan enz.. Als je deze positieve, rationele dingen zegt tegen jezelf zal je geest het ook aanvaarden en op termijn terug geloven.

Is ook belangrijk dat je eerlijk bent tegenover jezelf, maar je gedachten neutraal of licht positief maakt. Als je dus een spreekbeurt moet geven kan je vooraf gerust zeggen van dat is iets waar ik wat moeite mee heb, maar dan wel doorgaan en zeggen dat het niet het einde van de wereld is en je hoogstwss een betere job zal doen dan wat je verwacht en het goed zal doen.

Als je jezelf betrapt dat je negatief denkt over het komende gebeuren en je je zorgen maakt, probeer dan jezelf te stoppen, door te zeggen dat je deze gedachten niet wilt en dat ze niet hulpvol zijn, en te zeggen dat dit enkel maar leugens zijn, negatieve gedachten die er alleen maar op uit zijn om je te proberen angstig te maken en je slecht willen doen voelen.

Staat eig allemaal te lezen in deze handouts + tapes: [Link niet meer beschikbaar] , Turning The Tables on The Ants Part I, II en III. Als het hoofdzakelijk angst is bij spreken voor groepen of zaken waar iemand jouw prestatie beoordeelt zouden die hand outs en tapes eig meer dan voldoende moeten zijn.
 
Ik zie dat mijn opmerking volledig genegeerd wordt en wellicht terecht want het is niet bepaald zorgvuldig beschreven maar de 'oplossing' van je groeit er op een gegeven moment over heen puur omdat je het zoveel energie kost om je er telkens zo over op te winden en druk te maken is een veelgehoorde. Ik heb herhaaldelijk gehoord van introverte nerds die voor de leeuwen werden gegooid aan de uni als werkgroepbegeleiders als onderdeel van hun afstudeer/promotie fase. Stuk voor stuk zeggen ze bij vakken waarbij je als toetsonderdeel referaten moet houden dat je op een gegeven moment simpelweg doodmoe van je eigen onzekerheid en ijdelheid wordt waardoor er een punt komt dat je denkt **** it, ik ga daar gewoon staan en zeggen wat ik denk en vind en dan kijken we wel.

Ikzelf voel dit punt wel aankomen maar ben er nog niet volledig overheen :o
 
Ik zie dat mijn opmerking volledig genegeerd wordt en wellicht terecht want het is niet bepaald zorgvuldig beschreven maar de 'oplossing' van je groeit er op een gegeven moment over heen puur omdat je het zoveel energie kost om je er telkens zo over op te winden en druk te maken is een veelgehoorde. Ik heb herhaaldelijk gehoord van introverte nerds die voor de leeuwen werden gegooid aan de uni als werkgroepbegeleiders als onderdeel van hun afstudeer/promotie fase. Stuk voor stuk zeggen ze bij vakken waarbij je als toetsonderdeel referaten moet houden dat je op een gegeven moment simpelweg doodmoe van je eigen onzekerheid en ijdelheid wordt waardoor er een punt komt dat je denkt **** it, ik ga daar gewoon staan en zeggen wat ik denk en vind en dan kijken we wel.

Ikzelf voel dit punt wel aankomen maar ben er nog niet volledig overheen :o

Nee, egocentrisch is eig het goede woord (en ook ijdel), dat het soms net is alsof je het centrum bent van andere mensen hun universum, terwijl het alleen maar ingebeeld is. Als het bijna alleen bij praten voor een groep is dat je angstig bent, is er idd veel kans dat het op die manier verdwijnt en je het beu wordt om er je over op te winden en dat gevoel uiteindelijk ook verdwijnt.
 
Tjee wat rot allemaal. Hoe ging je voorzittersschap?
Ik heb zelf ook CE gestudeerd, en daarna nog mijn master marketing behaald, en ik weet maar al te goed dat je jezelf bij dit soort opleidingen goed moet kunnen presenteren. Immers is het een commerciele opleiding en meestal zitten dit soort opleidimgen vol met 'hippe' en 'snelle' mensen die barsten van de zelfvertrouwen. Althans zo doen ze zich voor, want ik denk dat er niet één student is die geen last heeft van zenuwen voor een presentatie. De een weet het beter te verbergen en te onderdrukken dan de ander. Ook ik heb nog steeds last van zenuwen als ik iets moet voordragen. Maar omdat ik weet dat ik meer kennis heb dan degene die naar me luistert, kan ik hier goed mee omgaan. Weet je iets niet, ook prima toch? Je kunt niet alles weten immers.

Ik heb alleen wel het idee dat je er alleen niet uit gaat komen. Ik denk dat je een cursus moet gaan doen om je faalangst tegen te gaan en je zelfvertrouwen op te krikken. Daarnaast klinkt het niet overbodig om eens met een psycholoog te gaan praten. Immers, en ik spreek uit ervaring, als marketeer moet je een (redelijk) vlotte babbel hebben.

Misschien geen gek idee maar de sportschool te gaan...lekker trainen en spieren kweken. Dat kan ook aardig helpen.

Succes met je studie en met het oplossen van je faalangst.

---------- Toegevoegd om 17:22 ---------- De post hierboven werd geplaatst om 17:18 ----------

Even een kleinde update: morgen voor een 2e intake naar de pshycholoog. Van de week heb ik 2 kleinigheden ''overwonnen''. Maandag moest ik een vergadering voorzitten en dat ging best goed. Vandaag een verkoopgesprek met een klasgenoot en een leraar. Ik zag het absoluut niet zitten maar het ging echt super goed. Tijdens het gesprek had ik vrijwel geen angst en halverwege het gesprek begon ik zelfs goed op dreef te komen. De leraar was erg tevreden en ik dus ook.

Volgende week woensdag heb ik een presentatie met een klasgenoot maar dat is wel voor heel de klas, 25 man. Hier zie ik best wel tegen op. Het is wel een onderwerp wat ik leuk vind en ik probeer er gewoon me eigen verhaal van te maken. Als het woensdag goed gaat ben ik super blij:)

Whoeps over het hoofd gezien. Super dat het nu beter met je gaat. Keep on doing the good work!
 
Ik zie dat mijn opmerking volledig genegeerd wordt en wellicht terecht want het is niet bepaald zorgvuldig beschreven maar de 'oplossing' van je groeit er op een gegeven moment over heen puur omdat je het zoveel energie kost om je er telkens zo over op te winden en druk te maken is een veelgehoorde. Ik heb herhaaldelijk gehoord van introverte nerds die voor de leeuwen werden gegooid aan de uni als werkgroepbegeleiders als onderdeel van hun afstudeer/promotie fase. Stuk voor stuk zeggen ze bij vakken waarbij je als toetsonderdeel referaten moet houden dat je op een gegeven moment simpelweg doodmoe van je eigen onzekerheid en ijdelheid wordt waardoor er een punt komt dat je denkt **** it, ik ga daar gewoon staan en zeggen wat ik denk en vind en dan kijken we wel.

Ja nu je het zegt.. erg herkenbaar.

Ikzelf voel dit punt wel aankomen maar ben er nog niet volledig overheen :o

+1
 
Ik een beetje gelezen wat er allemaal aan tips is aangereikt en waar je al aan werkt en ik kan alleen maar zeggen; Keep Going!

Jij bent uiteindelijke de enige die over die angst heen kan komen! (uiteraard met een beetje hulp)

Ik heb veel met kinderen gewerkt die faalangstig zijn en mijn oudste dochter heeft er ook in mindere mate last van.... Het kan echt een enorme belemmering zijn (kinderen die terplekke de boel onderkotsen uit pure angst) dus laat je leven er niet door beheersen.

Ik heb er geen last van maar zoals vele anderen wel last van gezonde zenuwen als ik iets moet presenteren. Bang dat anderen het niet goed genoeg vinden, het beter kunnen etc. Bij mij hielp de gedachte (en dat probeerde ik dan voor me te zien, hahahah!) dat die mensen 's ochtends ook gewoon poepen en niets meer of minder zijn dan ik!

Go 4 It!
 
Ik een beetje gelezen wat er allemaal aan tips is aangereikt en waar je al aan werkt en ik kan alleen maar zeggen; Keep Going!

Jij bent uiteindelijke de enige die over die angst heen kan komen! (uiteraard met een beetje hulp)

Ik heb veel met kinderen gewerkt die faalangstig zijn en mijn oudste dochter heeft er ook in mindere mate last van.... Het kan echt een enorme belemmering zijn (kinderen die terplekke de boel onderkotsen uit pure angst) dus laat je leven er niet door beheersen.

Ik heb er geen last van maar zoals vele anderen wel last van gezonde zenuwen als ik iets moet presenteren. Bang dat anderen het niet goed genoeg vinden, het beter kunnen etc. Bij mij hielp de gedachte (en dat probeerde ik dan voor me te zien, hahahah!) dat die mensen 's ochtends ook gewoon poepen en niets meer of minder zijn dan ik!

Go 4 It!

:roflol: dat is ook een manier natuurlijk
 
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen heb ik best last van faalangst, op de middelbare school al. Wat alleen zo raar is, is dat het sinds een aantal maanden echt extreme vormen heeft aangenomen. Tot nu toe heb ik 2x een presentatie gehad dit schooljaar en die gingen allebei slecht omdat ik dingen vergat en super nerveus was. Onlangs had ik een verkoopgesprek met een klasgenoot in een klein groepje en ik ben toen weggelopen omdat ik de druk niet meer aankon. Ik doe ook nog eens een keer Commerciele Economie waar het absoluut not done is als je niet kan presenteren. Ik lig soms wakker of ik droom erover dat ik bijvoorbeeld een presentatie heb over 2 weken.

De aankomende weken worden echt een hel, een paar presentaties voor een cijfer. Morgen begint de ellende al want dan moet ik voorzitter zijn bij een vergadering en dat is natuurlijk allemaal weer te moeilijk voor me.

Ga geen dingen zeggen als mietje e.d. want daar wordt niemand wijzer van.

Zijn er meer mensen hier die erg last hebben van faalangst? Zo ja, wat doen jullie er tegen/ hoe gaan jullie er mee om?

Lijkt me erg storend.. Beste remedie is gewoon jezelf voor de haaien gooien, maar dat is met bijna alles zo..

Good Luck
 
Terug
Naar boven