De banken, een achterdeur richting drachme?
Het liquiditeitsprobleem van de Griekse banken is de prangendste kwestie die opgelost dient te worden, om te vermijden dat een of meer banken omvalt en het proces van de grexit daardoor versnelt - of de grexit zelfs onvermijdelijk wordt.
Een bankencrisis zou de Griekse economie nog meer ontwrichten. Als een van de grote Griekse banken omvalt, zal die moeten worden gered en geherkapitaliseerd. Dat kan door de obligatiehouders en de spaarders te laten meebetalen via een zogenaamde ‘bail-in’. De spaarders zouden dan een deel van hun geld kwijt zijn. Een catastrofe voor de al veelgeplaagde Griekse burgers.
Een andere mogelijkheid is dat de Griekse overheid extra kapitaal in de banken pompt. Maar met welk geld? Euro’s daarvoor heeft ze niet. De Griekse regering kan dan zelf geld beginnen drukken - drachmes bijvoorbeeld - en die gebruiken om de banken te herkapitaliseren. En de Griekse centrale bank kan de banken liquiditeiten verschaffen eveneens in drachmes.
Hierdoor wordt het Grieks financieel systeem geconverteerd naar drachmes. Griekenland koppelt zich dan los van de eurozone, de grexit wordt een feit. De spaarders zullen dan weer geld kunnen afhalen bij de bank. Maar het zullen drachmes zijn.
En die zullen - potentieel veel - minder waard zijn dan de euro’s die ze er hadden gedeponeerd. Met andere woorden: een overschakeling naar drachme zou een enorme collectieve verarming van de Grieken impliceren, een drama voor een land dat een groot deel van zijn basisbehoeften uit het buitenland moet uitvoeren en zelf bitter weinig uitvoert.
Wat is het toch een achterlijke demagoog. Op een normale toon communiceren is er blijkbaar niet meer bij.
