Het is onmogelijk om het bestaan van iets als een God met bewijs te ontkennen.
Hangt helemaal af van het kader/perspectief en de criteria waarbinnen je de validiteit van bewijs erkent.
Zuiver toegepast gaat wat je stelt binnen de wetenschappelijke werkwijze inderdaad niet lukken. (Vice versa trouwens ook niet; verificatie/falsificatie).
Überhaupt is 'geloof' of 'geloven' geen geldige parameter binnen die context.
Behalve dan misschien in algemeen taalgebruik, maar ook daar heb ik als halvegare taalpurist al moeite mee.
Als iemand bijvoorbeeld tegen mij zegt: "Maar
geloof jij dan wel in de evolutie-theorie", dan voel ik me al ongemakkelijk worden.
Wetenschap heeft namelijk maar weinig tot niets met "geloof" te maken, maar gaat o.a. uit van (meetbare) feiten en waarschijnlijkheden.
Absolute waarheid en zekerheden, gebaseerd op indoctrinatie, angst en onderbuikgevoelens e.d., hebben geen plaats daarin.
Alleen daar al gaat het vaak onmiddellijk mis met religieuze/ideologische discussies.
Als je theologen -zoals bijvoorbeeld moslim-geleerden- al niet aanvaard als autoriteit voor het toetsen van wat waar en niet waar is, zal geen enkel voorbeeld/ argument wat zij aandragen als geldig bewijs worden erkend.
Heb je daarentegen een geestelijke gesteldheid die meer lijkt op de van de middeleeuwse mens, dan zou je al in een god kunnen geloven omdat een bloem zo mooi bloeit.
? Bijna 31 jaar met de islam opgegroeid en erover geleerd en dan denk jij dat jij met een simpele "sprookjes" uitspraak mij geloven kan laten wankelen?
Dat lijkt me geen goede reden om gelovig te zijn.
