Dus u bent het eens met VVD-leider Rutte dat het Albayrak zou sieren als ze haar Turkse nationaliteit opgeeft.
„Daar was ik het niet mee eens omdat hij het op dat moment om opportunistische redenen zei. Woorden hebben een betekenis, maar de timing is ook van belang. Kijk, die dubbele nationaliteit is begonnen omdat bijvoorbeeld heel veel Turken die naar Nederland kwamen, Turks bleven. Op een gegeven moment is gezegd: kunnen we die mensen niet ook de Nederlandse nationaliteit geven, dan betrek je ze bij Nederland, krijgen ze stemrecht en zo. Dus uit het oogpunt van integratie hebben ze die dubbele nationaliteit ingevoerd. Ik heb toen grote aarzelingen gehad, want je moet toch kiezen voor een land. Ik heb me destijds laten overtuigen. Als u me nou vraagt, wat heeft uw voorkeur, dan zeg ik: ik vind het beter dat mensen kiezen. Maar het is vrijblijvend. Mensen mogen zelf bepalen. De loyaliteitsdiscussie staat hier los van.”
Wat is dan het voordeel van kiezen?
„Dat je kinderen meteen de Nederlandse nationaliteit hebben. Dat je dan stemrecht hebt, dat je kiest voor dit land, zeg maar.”
Kortom, het zou Albayrak wel sieren als ze de Turkse nationaliteit opgeeft?
„Wordt dit een kritisch interview? Ik zou dat over Albayrak op dit moment zo niet meer zeggen, omdat ik niet in het kamp van Wilders en de VVD wil zitten.”
Maar bij uw redenering past dat Albayrak die opgeeft.
„Ja. Dat geldt ook voor Aboutaleb (die naast de Nederlandse ook de Marokkaanse nationaliteit heeft, red.). Ik wil ze geenszins in verlegenheid brengen, maar het zou een dikke extra plus zijn als mensen die zo’n belangrijke taak in Nederland vervullen dat zouden doen. Om de beeldvorming. Een bewindspersoon heeft een voorbeeldfunctie.”