Ik snap wat je bedoelt, maar ben het er absoluut niet mee eens. Niet de achterliggende gedachte, noch de uitvoering ervan.
Jij vindt dus dat iedereen recht heeft op hetzelfde. Mag ik er dan van uit gaan dat jij alles wat je meer dan het bestaansminimum verdient aan ontwikkelingshulp geeft? Want dat zou het gevolg moeten zijn. Als je serieus iedereen wilt helpen, dan blijft er niets extra's voor jou over. Eigenlijk zou je zelfs vrijwillig ernstig onder het bestaansminimum moeten zitten, want je kan best zonder huis als je er in Afrika een heel dorp mee in leven kan houden. Is dit ook zo? Of geef je toch minder aan ontwikkelingshulp dan je kan geven? Zoja, dan geef je jezelf veel meer dan wat je anderen geeft, en dus is ook voor jou in de praktijk niet iedereen evenveel waard.
Stel: je ouders zitten in geldnood en moeten van jou €1000,- hebben om de afbetaling aan hun nieuwe auto te doen. Krijgen zij het geld, of hou je er een hele familie in Afrika mee in leven? Het tweede is veel eerlijker, maar er zijn praktisch geen mensen die het zouden doen. Blijkbaar is het ene probleem belangrijker dan het andere, want je ouders kunnen (in principe) best zonder auto. In Afrika kunnen ze niet zonder eten. Is het eerlijk dat mensen sterven van de honger zodat jij (of ik) kunnen doen wat we willen? Nee, absoluut niet. Maar mij boeit dat dus niet. Vandaar dat ik, bij volle bewustzijn, geen geld stuur. Behalve het deel wat van mijn belastinggeld al daar verdwijnt, waar ik ook kwaad over kan worden.
Natuurlijk kan je altijd wel wat sturen, maar een kleine bijdrage is ook niet eerlijk. Minder oneerlijk, maar nog steeds oneerlijk. Want hoe netjes is het om 1 iemand te redden terwijl je er makkelijk 10 kan redden? In jouw geval sterven er 9 door jouw onwil ze ook geld te geven, in mijn geval sterven er 10. Eigenlijk zijn we dus allebei bijna net zo slecht.