Vrouw is bezorgd over terreuraanslagen Frankrijk en schrijft brief naar moskee
[Afbeelding niet meer beschikbaar]
Vlak na de terreuraanslagen in Frankrijk besloot Kirsten Wilde uit Enschede een brief te sturen naar haar buurman. Door de dingen die ze op televisie zag en van vrienden hoorde maakte ze zich zorgen, over haar eigen toekomst en die van haar toekomstige kinderen. Ze krijgt een “prachtig” antwoord.
De buurman in kwestie is een moskee bij Wilde in de straat. Het is misschien wel haar vriendelijkste buurtbewoner, want telkens als de moskee evenementen organiseert, ontvangt ze alvast een briefje met excuses voor de eventuele overlast. En als het ongerief te erg is, kan ze contact opnemen met de imam.
Alle moslims over een kam geschoren
Maar de gebeurtenissen in Frankrijk maakten haar bezorgd over haar buurman en de goede onderlinge verstandhouding. Dus schreef ze een brief naar de moskee, waarin ze haar zorgen duidelijk maakt:
“Ik vind het mooi om naast een moskee te wonen. Maar beste, gewaardeerde buurman: er gebeuren van die nare dingen in de wereld. Ik zie dingen op televisie die mij veel verdriet doen en die mij bang maken. Bang voor mijn eigen toekomst, maar ook bang voor de toekomst van mijn kinderen.”
“Ik merk namelijk dat zowel op televisie als in mijn omgeving, mensen de moslims over 1 kam scheren. En ik ben zo benieuwd wat dat met u doet, en met uw broeders en zusters. Ik wil namelijk niet bang zijn voor mijn eigen buurman, en gewoon de moslims blijven groeten die zo trouw uw moskee bezoeken.”
Vrees voor reactie op aanslagen
Niet lang daarna ontvangt Wilde een brief terug van de islamitische vereniging achter de moskee. Ook die maakt zich zorgen over de recente gebeurtenissen en de “ongenuanceerde uitspraken” die daarop volgen. Het bestuur schrijft:
“Wij moslims hebben hier erg veel last van en het doet ons pijn, intense pijn! Ook bij ons giert er een helse angst door het lichaam. Een angst van: welke reactie gaat nu weer volgen op de actie van gisteren? Welke slachtoffers moeten er nu weer vallen? Welke Moskeeën gaan er nu weer in vlammen op?”
Een antwoord op haar vragen krijgt Wilde echter niet:
“Platte tekst, zonder gevoel en emotie is niet voldoende om uit te drukken wat er in onze hoofden speelt. Met welke gevoelens wij, als oprechte moslims, op dit moment te maken hebben. Op welke wijze wij hier in de Moskee mee omgaan.”
Geen mailtje, maar een uitnodiging
In plaats daarvan krijgt Wilde een uitnodiging, om “onder het genot van een culinair hapje en drankje” in gesprek te gaan, om zo elkaars verhaal te horen en van elkaar te leren. En het verzoek om de moskee in het vervolg niet meer alleen als buurman aan te schrijven. Want anders voelen de vrouwelijke bezoekers zich gepasseerd.
), want wraak leidt naar wraak naar nog meer wraak.
