Damn, zeer vreemd als ik nu besef dat deze zin normaliter het begin van mijn laatste week zou inluiden. Met gemengde gevoelens ga ik dan toch niet mijn laatste week in.
Ik heb de laatste tijd best wat tijd gespendeerd aan het researchen van de verschillende andere compounds. Samen met het studeren valt dat niet zo handig om alles te onthouden, waardoor ik zo af en toe in het midden van mijn acties even snel weer ga opzoeken wat "primobolan" nu eigenlijk zo speciaal maakt, of waarom "dianabol" dan weer zo vaak gebruikt wordt.
Net door deze kuur is mijn interesse in de compounds sterk toegenomen, daar elke compound zo zijn unieke features heeft is het zeer verleidelijk. Uiteraard ga ik ze uiteindelijk allemaal wel een keer proberen, maar het is moeilijk om te kiezen welke wanneer uiteraard. Liefst zou ik natuurlijk constant on blijven en zo elke 10 weken andere compounds proberen, maar ik heb mezelf beloofd dat ik off zou gaan en recuperen. Hoe moeilijk dat ook is, en hoe verleidelijk het ook zal zijn on te blijven, ik weet dat het nodig is off te gaan aangezien ik nog niet de luxe heb om fertiliteitsproblemen te hebben. Ik begrijp nu waarom B&C zo verleidelijk is, en waarom er voor geopteerd wordt. Vermoedelijk dus meer vanuit drang, dat uit objectief perspectief. Het gaat zelfs zo ver dat ik elke nacht nu in bed lig in mijn hoofd cycletjes lig te verzinnen en hoe dat mij zou veranderen.
Dan lig ik daar zo knusjes onder mijn volle dekens onder het geluid van de regen, te fantaseren van "hey mijn schouders zouden er vast vet uitzien met wat Bold" " Fuaark ik ga er vast ripped uitzien met wat Tren" "Toch misschien wat primo voor wat lichte gains." "Wat Mast zou vast ook wel goed doen op zo'n laag BF%" "Ey zou het niet gewoon veel sneller gaan als ik er wat clen ingooide? Dan kan ik misschien nog eventjes ripped bulken op 5% bodyfat!". Gelukkig ben ik nog genoeg bij zinnen om te beseffen dat dergelijke argumentaties gewoon pure verslaving beschrijven, dus mijn periode off zal ongetwijfeld veel zwaarder zijn dan ik besef. Als mijn vial op is na de 12e of 13e week, betekent dat dat ik ongeveer zo'n 3 maanden on zal geweest zijn, wat bijna een 4e van een jaar is. Best wel lang al je daar zo over nadenkt. Het is immers voorbij gevlogen, en ik wou dat ik die winst gewoon weer helemaal opnieuw kon maken, maar dan wel vanaf mijn huidig gewicht uiteraard
. Het is al een hele reis geweest, en ook al heb ik al enkele zaken gedaan en gezegd waar ik spijt van heb, ik heb ook vele dingen gezegd en gedaan die me ten goede zijn gekomen, en ik zou het zo allemaal opnieuw doen. Deze kuur heeft echt veel verandering gebracht, niet alleen in mijn lichaam, ook in mij als persoon, in mijn visie over vele zaken. Het gebruik van drugs heeft me immers altijd al geboeid, en me veel kennis geboden om mens en natuur beter te begrijpen.
Drugs zijn inderdaad wel een zeer labiele zaak, maar voor wie er mee om kan (nu gaan er waarschijnlijk veel glimlachen op achter de computer), een van de grootste geestelijke verruimingen die je kunt hebben als tiener.
Drugs, ook anabolen, doen jou denken op een manier die je gewoonlijk niet denkt, en bieden je op die manier inzicht in nieuwe gedragspatronen, gedragspatronen die je dan ook kunt herkennen, begrijpen en mee omgaan wanneer je deze tegenkomt bij andere mensen. Drugs geven je toegang tot een nieuwe wereld waarin je leert beseffen dat alles slechts perceptie is, en dat wie wij zijn slechts is wat allemaal omgaat in ons lichaam.
In het verloop van mijn kuur heb ik ook al een hele reeks kledij de deur uitgegooid omdat ze helaas niet meer pasten, en daarnaast nog 3 jeans gescheurd. Daardoor ben ik dus ook opzoek gegaan naar kledij, en heb ik gemerkt dat mijn kledijkeus veel strikter is geworden dan voor mijn kuur. Vermoedelijk omdat ik, aangezien ik nu zoveel werk en geld in mijn fysiek stop, mijn hersenen ook willen dat ik die fysiek goed kleed. Mijn keuze is ook veel vreemder, veel excentrieker en gewaagder geworden, maar ook dat weer omdat hetzelfde geldt voor mijn fysiek opzich.
Kortom, ik ben een hele andere ik, dan voor deze kuur, en ik ben echt stiknieuwsgierig om te zien in hoeverre ik weer mijn oude zelf zal worden. Anyways, ik ga nu weer naar bed toe, cycles verzinnen. Zie jullie morgen broeders.
Toen ik wakker werd was het eerste waar ik aan dacht gigantische t**ten van een meid die bij me op de middelbare school had gezeten. f**k. En dan nog niet eens een meid die ik goed kende, want ik heb zeker al niet meer aan haar gedacht sinds ik haar voor het laatst ooit heb tegengekomen op straat. Zeer vreemd dus.
Teringharde vlaggenstok daarbeneden, en ik denk echt constant aan t**ten, dus de IG begint duidelijk te werken. Kon vrij makkelijk uit bed, en voelde voor het eerst sinds een lange tijd geen spierpijn tijdens het uitrekken. Gaf me wel een bazig gevoel. Dan voel ik me altijd eventjes wolverine die direct alle schade aan zijn lichaam terugheelt.
Reuzehonger ook, en voel me weer top, behalve dan dat ik constant hoest alsof ik net in een ader heb geïnjecteerd. Vroeger verloor ik altijd veel massa tijdens ziekte, dus natuurlijk ben ik blij dat ik anabool genoeg ben om dat allemaal tegen te kunnen gaan. Dan uiteindelijk maar wat voedsel gemaakt, waarna ik wou gaan studeren, maar ik kon maar niet ophouden met denken aan die reuzetieten. Echt uitermate vreemd, want dat had ik vroeger niet. IG, het tietenmerk. Ondanks mijn gebrek aan concentratie ben ik dus maar begonnen met studeren, wat ik al direct heb onderbroken voor een fappauze... of twee... of drie. hehe, de nyphomaan is terug.
Gelukkig kan ik zo al mijn seksuele frustratie gaan uitwerken op mijn maatjes genaamt biceps & triceps.
In de vooravond weer de bus op, lekkere preworkout binnen, beta-alanine prikkel en hop de gewichten op. Aangezien ik al mentaal ondervindt dat de IG begint in te kicken vermoed ik dat dat voor mijn training ook zal gelden, en omdat ik gisteren al zo'n monsterlijk pijnlijke pump had kan ik me uiteraard vandaag gewoon minstens aan hetzelfde verwachten.
Training zag er als volgt uit:
~opwarming.
Tricep pushdowns:
2x | 15x 32kg
2x | 15x 36kg
Close Grip EZ--Bar curls:
3x | 15x 10kg
15x 15kg
Skullcrushers(exclusief EZ-Bar):
2x | 15x 10kg
2x | 15x 15kg
Lying against an Incline BB curls:
3x | 15x 10kg
Machine dips:
2x | 15x 40kg
15x 80kg
Voelt nog steeds niet goed met bankart laesie, en voel ik overigens ook voor geen meter in mijn triceps.
Close grip bench press:
3x | 25x 40kg
Dat is al wat beter
Hammer curls:
2x | 15x 16kg
Ik begon dus met wat pushdowns, en had na 2 setjes al een gigantisch brandende triceps. Instant pump ook, zoiets heb ik nog nooit eerder gehad. Ik voelde mijn triceps gewoon warmer worden door het toenemende bloedvolume. Elke set werd het maar erger. Tegen mijn 4e set van mijn workout begon ik al te kreunen van de pijn, en het ergste was, het hield niet op.
Als ik de gewichten neerlegde bleef het continu op een helse manier branden. Elke set erger, elke set harder, maar dat gelde ook voor de pump, dus nam ik het er maar bij. Duidelijk verschil met EP dit, de pumps hiervan zijn veel harder, veel sensibeler, en bovenal uitermate pijnlijk. Het lijkt gewoon alsof je spieren zo'n groot bloedvolume willen dat ze ervan scheuren. Het gevoel lijkt aardig wat op kramp, maar aan de andere kant is het er dan weer helemaal niet mee te vergelijken.
De best mogelijke vergelijking die ik kan maken is de pijn die je hebt na je 20ste rep van lateral raises wanneer je je gewichten laat vallen. Het kan uiteraard dat iedereen die pijn anders ervaart, maar zo voelt het voor mij. Ik heb daar dan natuurlijk ook de hele training rondgelopen met een bescheten gezicht, want dat viel te merken want ik kreeg opmerkelijk veel minder hallo's vandaag. Logisch die pijn ook, want na de training meten mijn armen zo'n 43 centimeter, wat gigantisch is vergeleken met de 34cm waarvan ik (zonder pomp) kwam voor mijn kuur.
Thuis heb ik toch wel nog een half uurtje moeten bekomen, aangezien mijn armen toch helemaal buiten dienst waren. Bij elke armbeweging kwam de pomp terug, dus heb ik mijn armen gewoon even te rust gelegd tot de spierpomp helemaal was weggeëbt. Toen heb ik mijn dealer gecontacteerd en gevraagd of hij ook zo'n brandende pijn had tijdens trainingen, en hij zei ook brandende pijn te hebben in schouders en armen op spierpomp. Ligt puur aan de compounds dus. Vernuftig spul, dat is nu het verschil tussen rommel en kwaliteit. Placebo's zijn hier nu eenmaal niet van toepassing. Pump is aanwezig of is niet aanwezig, hetzelfde geldt voor pijn en resultaten. Er valt helaas voor rommelverkopers niet te knoeien met de resultaten op AAS imo.
Toen ik van de pomp af was en mijn gedachten niet langer bij mijn orgasmic biceps zaten begon ik direct weer aan gigantische t**ten te denken. To the fapcave. 4e keer al vandaag was dat, en moet eerlijk bekennen dat ik er nu zo'n 4u later alweer veel zin in heb. Helaas regenereert kleine Zeus niet zo snel als mijn spieren dus ik hou het bij 4 voor vandaag.
Zo begin ik me wel af te vragen of het net die extra 100mg /week is die het verschil nu maken, of het puur is omdat het nu van een andere UG komt. Dat ga ik uiteraard uitvinden over zo'n 4 weken, maar zulke vragen houden me uiteraard nu ook al bezig. Tot nu toe kan ik, in tegenstelling tot EP wel zweren op de kwaliteit van IG, toch wat Test E betreft. Over de Tren E heb ik ook al wat gehoord, en schijnt ook geen lachertje te zijn.
Door al die goeie feedback op IG is het doel nog een extra 5kg te halen me steeds reëler aan het worden. Eigenlijk hoop ik op 85kg te eindigen, en dan te kunnen cutten naar 80kg ripped, maar dat is uiteraard een droom.
Om te zorgen dat ik daar zeker raak zou ik graag mijn inname verhogen, maar nu ik eindelijk wat op één lijn zit met mijn moeder ga ik het gewoon zo houden en waar ik kan hier en daar zelf zorgen voor wat extra Kcal hier en daar.
Morgen practicumexamen, dus het wordt vast een slapeloze nacht. Vanbinnen hoop ik na het examen me weer volledig te kunnen focussen op mijn bodybuilding, maar met de blok weet ik uiteraard dat zoiets niet mogelijk is. Vanaf nu wordt het 50/50, en dat zal best wel een aanpassing zijn. In dergelijke situaties vind ik altijd dat ik beide zaken verwaarloos, en dat is best een pain in the ass, want ook al is er gewoon niet meer tijd, als ik dan mijn doelen haal ben ik altijd furieus op mezelf "omdat ik meer had kunnen doen".
.
