Voor mij is dat zelfs een essentiële vraag.
We kunnen het hier natuurlijk tot in de eeuwigheid -onder ons- met elkaar over dit soort zaken eens zijn, dat zal niet veel helpen.
(hoewel je nooit zeker weet hoe ver woorden soms resoneren)
Het is mij eigenlijk niet heel erg duidelijk wat ik hieraan nog meer zou kunnen doen. Er is op dit moment geen partij of beweging waar ik een waardevol alternatief in zie om op te stemmen of zelfs actief te worden. Voor Pieter Omtzigt is het nog maar de vraag wat er rond PS- en TK-verkiezingen kan gebeuren.
Je komt al snel sociaal-economisch links/progressief uit en cultureel rechts. Kort door de bocht: meer steun aan de onderkant en geen legalisering van drugs. Dat is geen positie waarvoor bijvoorbeeld op het forum veel enthousiasme te vinden is.
Dit vind ik zelf ook een groot dilemma, gewoon niet weten waar je in vredesnaam nog op moet stemmen.
En de grote vraag blijft natuurlijk of het überhaupt wat uit zal maken -daadwerkelijk- of je wel of niet stemt.
Misschien had Mark Twain wel helemaal gelijk

Kijk, je kunt het in allerlei gradaties niet, minder, meer of helemaal met bijvoorbeeld het stuk van Plasterk eens zijn, dat maakt me niet uit.Veel mensen die het (nu nog) net iets beter gaat merken door een nieuwe verzuiling of kloof weinig van het ongeluk dat anderen overkomt, hoogstens zien ze het op het nieuws. Men is (niet onterecht) drukker met het eigen leven en ach dan kopen we wat bijles en gaan we wat minder uit eten.
Waar ik moeite mee heb, is dat er te veel mensen zijn die zo makkelijk hun schouders ophalen bij diverse nogal on-democratische gebeurtenissen.
Ik merk dat ik best veel mensen tref die zich sowieso niets afvragen op politiek maatschappelijk niveau, kritiekloos zijn en vooral geen vraagtekens plaatsen bij wat ze wordt voorgeschoteld vanuit de media.
Ze denken dat het allemaal wel goed zal zijn of vinden het zelfs vervelend als je het aan haalt.
Het liefst kijken ze zo snel mogelijk weg of gaan gauw over op andere onderwerpen.
Nou hoef je wat mij betreft ook weer niet bij iedere overheidsscheet in het geweer te springen, maar het gaat hier niet bepaald om een kleinigheidje.
Het gaat hier om de in het verleden zwaar bevochten grondwet en democratie, die ons een mate van vrijheden heeft gegeven die ik niet graag kwijt zou willen raken.
Het citaat: "Slapen in een democratie en wakker worden in een dictatuur" lijkt steeds meer waarheid te worden.
Voor zover ik tijd en gelegenheid heb probeer ik in mijn omgeving mensen te helpen met het lezen van brieven of met Nederlandse woorden. Het is niet veel, eigenlijk heel weinig, maar het geeft in ieder geval het gevoel dat ook ik iets kan doen.
Dit is natuurlijk een heel nobel streven en daar ik ook zeker mee doorgaan.
Simpele burgers zoals wij kunnen eigenlijk alleen maar op kleinschalig niveau ons steentje bijdragen aan het algemeen goed.
Maar mijn eigenlijke vraag was meer:
Hoe denk JIJ dat je mensen om je heen bewust en actief kan maken van zoiets als het onderuit-worden-gehaald-van-de-democratie"?
En dan zonder het "daar heb je hem weer" effect en het blijkbare onvermijdelijke gevolg dat je al snel in het hokje complot&doemdenker wordt geplaatst.
Want daardoor wordt je feitelijk gediskwalificeerd en effectief buitenspel gezet..
Laatst bewerkt:




