PompeR
Ripped Bodybuilder
- Lid sinds
- 10 mei 2008
- Berichten
- 3.512
- Waardering
- 258
- Lengte
- 1m87
- Massa
- 102kg
- Vetpercentage
- 17%
Stukje over de gevangenissen in Peru:
Wat je daarbinnen ziet, is onbeschrijflijk. Erger kan gewoon niet. In Callao zitten vierduizend man in een bunker gepropt, die is gebouwd voor achthonderd man. Er is één bewaker op honderd man. De gedetineerden zijn er de baas. Er wordt gemoord, verkracht, geïntimideerd. De gestraften vrezen voor hun leven. Bewakers zijn corrupt en agressief. Er is geen enkele privacy. Gevangenen proberen met z’n tweeën op een eenpersoons dun matje op de vuile betonvloer ’s nachts nog iets te slapen, maar het gekrijs en gehuil van de medegevangenen gaat door merg en been.”
Hij vervolgt: „Overal liggen gevangenen: op de eettafels, in de vensterbanken, op elke traptrede, tussen de afvaltonnen en de rottende uitwerpselen. De hitte en de stank zijn ondraaglijk. Het eten is te goor om aan te raken. Velen hebben ziektes, open wonden, continu diarree. Het is mensonterend wat ik heb gezien. Nederlandse gevangenen huilden en smeekten om hulp. Bezoek krijgen ze nooit. Hun families hebben hen laten vallen. Ze zijn eenzaam. Ik gaf ze twintig kilo drop. Ze stortten zich erbovenop.”
Veel plezier Joran!
Wat je daarbinnen ziet, is onbeschrijflijk. Erger kan gewoon niet. In Callao zitten vierduizend man in een bunker gepropt, die is gebouwd voor achthonderd man. Er is één bewaker op honderd man. De gedetineerden zijn er de baas. Er wordt gemoord, verkracht, geïntimideerd. De gestraften vrezen voor hun leven. Bewakers zijn corrupt en agressief. Er is geen enkele privacy. Gevangenen proberen met z’n tweeën op een eenpersoons dun matje op de vuile betonvloer ’s nachts nog iets te slapen, maar het gekrijs en gehuil van de medegevangenen gaat door merg en been.”
Hij vervolgt: „Overal liggen gevangenen: op de eettafels, in de vensterbanken, op elke traptrede, tussen de afvaltonnen en de rottende uitwerpselen. De hitte en de stank zijn ondraaglijk. Het eten is te goor om aan te raken. Velen hebben ziektes, open wonden, continu diarree. Het is mensonterend wat ik heb gezien. Nederlandse gevangenen huilden en smeekten om hulp. Bezoek krijgen ze nooit. Hun families hebben hen laten vallen. Ze zijn eenzaam. Ik gaf ze twintig kilo drop. Ze stortten zich erbovenop.”
Veel plezier Joran!
