Terecht hoor vind ik.
Ik zou tenminste als gever van een donor niet willen hebben dat mijn lever naar iemand gaat die niet van de alcohol af kan blijven.
En jouw lever dan ook binnen een paar jaar naar de t*fus zuipt.
Dan ben je dood, who cares?
on-topic: Het eerste wat ik dacht: ha! prima zo. Maar er zijn goede redenen om de 'gutfeeling' aan kritische ondervraging te onderwerpen. Meer dan eens praat het gevoel poep.
Een vraag die me belangrijk lijkt: is een verslaving een ziekte?
Binnen de psychiatrie is er een bekend en veel voorkomend probleem: verslaafde psychiatrisch patiënten: het psychiatrische ziekenhuis wil ze niet hebben omdat ze verslaafd zijn, de afkickkliniek kan ze niet helpen vanwege een psychiatrische aandoening. Kip en ei probleem.
Wat ik daarmee wil zeggen: om van z'n verslaving af te komen heeft de jongen klaarblijkelijk een nieuwe lever nodig. Als er gegronde reden is om een verslaving tot de 'ziekten' te rekenen (en die is er volgens mij wel) is het verwijt van drinken aan de jongeman net zo zinvol als iemand die z'n been breekt te verwijten dat hij niet hard genoeg kan rennen om voor gips in aanmerking te komen.
Zeker, er is een tekort aan donoren en er moet gezift worden in de wachtlijsten. (behalve als het gaat om Belgische organen) Maar dat houdt ook in dat een passende donor nog zeldzamer is. Het is niet zomaar vast te stellen dat de lever die hij nodig heeft anderen van de lijst zal 'stoten' (m.a.w. zijn leven voor dat van een ander), al is die kans natuurlijk redelijk groot.
Moeilijke kwestie, maar één conclusie kan ik met zekerheid trekken:
Het feit dat deze discussie gaande is houdt ook direct in dat de in dit geval Engelse maatschappij te weinig organen afstaat.
Wat mij betreft een hachelijke en bijzonder belachelijke zaak. Want, als dergelijke verantwoordelijkheden belangrijk zijn, is bijv. het onschuldige kind dat sterft omdat er geen donor voorhanden is op conto van de niet-donoren te schrijven. In die zin valt er net zoveel of zelfs meer te zeggen voor een niet-donor-geen-orgaan aanpak. (bestel dus hier je nier:
http://www.donorregister.nl/uwregistratie/default.aspx )
Het Belgische voorbeeld volgen is het minste wat we kunnen doen. Hulde aan La Begique!

Dan kan je iig uitgaan van een veel grotere kans dat je een orgaan krijgt, tenzij je bewust kiest om geen donor te zijn.
Als deze patiënt sterft is het onderbuikgevoel gesust, maar daarmee is de kwestie nog niet af...
Ohwja: zullen we nu gewoon afspreken dat we in dergelijke discussies niet het argument van 'de evolutie en selectie bla bla bla' gebruiken? Beetje jammerlijk argument.