MuscleMeat

Zijn er nou wel of geen ziektes waardoor je buiten je schuld om dik wordt?

Mijn onderhoud in rust is al 2874 kc dus bulken is lastig. Weet niet of er aandoeningen zijn waarbij je het tegenovergestelde hebt.
 
Heb geen snel werkende schildklier.
 
Ik ken iemand bij wie de schildklier niet meer werkt en die is echt verdikt... Nu met medicatie onder controle
 
Ja, ziektes én genetische aanleg bestaan waardoor je al dan niet dikker bent/wordt :)
 

Kan me wel vaag herinneren dat er een studie is die bewees dat aanleg om aan te komen of mager te blijven deels genetisch bepaald is. Wat betreft ziektes zijn er volgens mij alleen ziektes die je metabolisme vertragen (denk aan hypothyroidism. Toen ik aan medicatie begon viel ik een paar kilo af, maar dat leek vooral vocht.). Geen bewijs, maar een vage herinnering :o
 
Ben zelf 1.79m, eet 2.000 cal per dag. 40 minuten redelijk intensief cardio elke dag + 3x in de week krachttraining en nog steeds heb ik een betrekkelijk hoog vetpercentage (vet gains heb ik heel snel). Terwijl ik genoeg gasten ken die nauwelijks tot geen cardio doen, en veel meer kcal eten dan ik en ze zijn nog f*cking lean ook. Life is a b*ch. :)
 
Laatst bewerkt:
Ben zelf 1.79m, eet 2.000 cal per dag. 40 minuten redelijk intensief cardio elke dag + 3x in de week krachttraining en nog steeds heb ik een betrekkelijk hoog vetpercentage (vet gains heb ik heel snel). Terwijl ik genoeg gasten ken die nauwelijks tot geen cardio doen, en veel meer kcal eten dan ik en ze zijn nog f*cking lean ook. Life is a b*ch. :)

Dit dus :)
 
Ben zelf 1.79m, eet 2.000 cal per dag. 40 minuten redelijk intensief cardio elke dag + 3x in de week krachttraining en nog steeds heb ik een betrekkelijk hoog vetpercentage (vet gains heb ik heel snel). Terwijl ik genoeg gasten ken die nauwelijks tot geen cardio doen, en veel meer kcal eten dan ik en ze zijn nog f*cking lean ook. Life is a b*ch. :)

Hoelang ben je al bezig? Is het niet zo dat je na zoveel jaar pas je vetcellen verliest of de drang om gevuld te worden?
 
Interdasting. Wetenschap zegt iets anders, en mijn lichaam ook.
Ik kan niet bulken op 2500kcl, ondaks mijn postuur (1.97, 92kg)
Als ik meer dan ca. 2200 kcal binnenkrijg op een dag (zelfs uit een clean dieet) kom ik alsnog meer vet aan dan spier. Dat is toch niet normaal?

Ik wil je niet tegenspreken, maar ik geef alleen amar aan, er zijn uitzonderingen op de 'regel'. Niet dat dat dan vervolgens een excuus is om zielig te doen, maar toch.

Speel eens met je macro's.
 
Verschillende psychische ziekten hebben effect op het gevoel te moeten eten. Zo is bekend dat van 's werelds meest voorkomende psychische aandoening (depressie) de meesten OF hun complete eetlust verliezen en daarom flink afvallen OF hun eetlust skyhigh wordt en daarom aankomen.

Dit even als tegenargument voor het idee dat alle metabole ziekten te maken hebben de schildklierfunctie, het gaat véél verder dan dat. Als depressie al biologisch veroorzaakt wordt (vaak is het combinatie van biologische, psychologische en sociale factoren) dan komt het door versnelde heropname en/of verminderde aanmaak van serotonine. Niks geen hyper-/hypothyroidism.
 
  • Topic Starter Topic Starter
  • #33
Verschillende psychische ziekten hebben effect op het gevoel te moeten eten. Zo is bekend dat van 's werelds meest voorkomende psychische aandoening (depressie) de meesten OF hun complete eetlust verliezen en daarom flink afvallen OF hun eetlust skyhigh wordt en daarom aankomen.

Dit even als tegenargument voor het idee dat alle metabole ziekten te maken hebben de schildklierfunctie, het gaat véél verder dan dat. Als depressie al biologisch veroorzaakt wordt (vaak is het combinatie van biologische, psychologische en sociale factoren) dan komt het door versnelde heropname en/of verminderde aanmaak van serotonine. Niks geen hyper-/hypothyroidism.

De vraag is alleen of je zo'n ziekte dan een metabole ziekte zou moeten noemen. Aan je metabolisme verandert niks, alleen aan je eetlust. Daar kán je voor compenseren door het netjes bij te houden. Ik zeg niet dat dat makkelijk zal zijn bij een depressie maar het is geen lichamelijke oorzaak van dik worden.
 

Zoals ik in mijn studie gezien heb, gaat het hier bv over de secundaire vormen waarbij obesitas deel uitmaakt van een ziekte. Er zijn genetische afwijkingen ( vb Prader-Willi syndroom) en endocriene stoornissen ( ziekte van Cushing, hypothyroïde zoals al eens ter sprake kwam)
Erfelijke factoren spelen zeker een rol. Kinderen van 2 obese ouders hebben zelf 80% kans om obees te zijn, terwijl dit risico 40% is als één van de ouders obees is, en slechts 10% als beide ouders een normaal gewicht hebben.
Hét obesitasgen bestaat trouwens niet. Naar schatting zouden meer dan 50 verschillende genen betrokken zijn in dit proces. één van de genen is het ob-gen. dat is gelegen in het erfelijk materiaal van de vetcel en is verantwoordelijk voor de aanmaak van het eiwit leptine. Via de bloedbaan komt leptine in de hersenen terecht en in de hypothalamus prikkelt leptine het verzadigingscentrum waardoor de voedselinname daalt.
Bij de zogezegde ob-muis uit de proeven is het ob-gen gewijzigd: het leptinegehalte in het bloed is zeer laag waardoor ze veel eten en zwaarlijvig worden. In tegenstelling tot de ob-muis is het leptinegehalte in het bloed bij obese mensen niet verlaagd maar zelfs verhoogd. Hoogstwaarschijnlijk gaat het bij obese mensen om een verlaagde gevoeligheid voor leptine maar het juiste mechanisme is NOG NIET gekend. Mogelijk gaat het om een defect in de leptinereceptoren thv de hersenen.
Anderzijds zeg ik zeker niet dat omgevingsfactoren onbelangrijk zijn! :)
 
Even een andere benadering vanuit een ander wetenschappelijk oogpunt (psychologie). Kinderen worden in hun jeugd gevormd door hun ouders. Kinderen leren al vanaf hun geboorte door te imiteren.

Het is een feit dat obesitas voor het overgrote deel voorkomt in de lagere sociale klassen. Waarom? Laag opgeleide mensen hebben over het algemeen minder weet van wat gezond is, en wat niet. Zowel op het gebied van voeding, als alcohol en roken. Daar bovenop komt dat mensen met een laag inkomen (resultaat van laagopgeleid zijn) ook minder geld aan voeding uit kunnen geven. En laat gezonde voeding nou net duurder zijn dan ongezonde voeding..
Mager vlees zoals biefstuk, rosbief en kipfilet is natuurlijk duurder dan een simpele gehaktbal of hamburger. En hetzelfde geld voor groente, noten, vis.. Hoe gezonder, hoe duurder.

Terug naar het leerproces van kinderen. Als kinderen opgevoed worden met een ongezonde levensstijl, en geen weet hebben van de gevolgen, dan worden het vrijwel exacte kopietjes van de meest invloedrijke factoren in hun jeugd: hun ouders.

Ouders waarvan kinderen uit huis geplaatst worden door jeugdzorg, omdat de ouders de zorg niet aankunnen, zijn veelal obese. Dat komt ook het meest voor in de aller laagste sociale klasse. Laag IQ, geen idee hoe ze een kind goed opvoeden, en geen benul van gezond en ongezond. Die kinderen komen vaak in middenklasse pleeggezinnen terecht waar ze wel weet hebben van een gezonde levensstijl, en waar 'gezond' het voorbeeld is. Deze kinderen hebben krijgen zelf vaak geen overgewicht, ondanks dat ze 'genetisch' aanleg zouden hebben.

Uiteraard zijn er uitzonderingen in de medische wereld, maar ik durf te stellen dat het aantal uitzonderingen met een medische afwijking als oorzaak heel erg klein is.
 
Laatst bewerkt:
jammer dat kathleenrawr niet meer post. Was toen zo'n zieke rel tussen haar en wat andere mensen over dit onderwerp :roflol:
 
Het is een feit dat obesitas voor het overgrote deel voorkomt in de lagere sociale klassen. Waarom? Laag opgeleide mensen hebben over het algemeen minder weet van wat gezond is, en wat niet. Zowel op het gebied van voeding, als alcohol en roken. Daar bovenop komt dat mensen met een laag inkomen (resultaat van laagopgeleid zijn) ook minder geld aan voeding uit kunnen geven. En laat gezonde voeding nou net duurder zijn dan ongezonde voeding..

Het gedeelte na 'waarom' is interessant, maar wel speculatief. Andere hypothese:

Zelfbeheersing is voor een groot deel genetisch bepaald. Mensen met veel zelfbeheersing zijn succesvoller, sociaal vaardiger en zullen daardoor in een hogere sociale klasse terechtkomen:

Het marshmallow-experiment liet in de jaren zestig voor het eerst zien dat kinderen prima in staat zijn om 'zelfbeheerst' en gedisciplineerd te zijn. Kleuters werden in een lege kamer gezet met alleen een marshmallow. Zij mochten deze opeten, maar als zij een kwartier wachtten, zouden ze er twee krijgen. De meeste van de zeshonderd kinderen besloten te wachten. Ze hanteerden allerlei tactieken om de verleiding te weerstaan, zoals praten en zingen tegen zichzelf. Andere kinderen gingen op hun handen zitten of speelden spelletjes. De kinderen die zichzelf hadden beheerst, bleken op hun achttiende succesvoller op school te zijn en waren op sociaal gebied vaardiger.
Bron: Volkskrant

Mensen met minder zelfbeheersing zullen vaker in een lagere sociale klasse terechtkomen. Diezelfde mensen zullen sneller toegeven aan de evolutionair bepaalde drang om veel te eten als er voldoende voedsel beschikbaar is, dus worden ze dikker.

Hierdoor kan het lijken alsof de lagere sociale klasse de oorzaak is van het veelvoorkomende overgewicht, maar het zijn toevallig beiden gevolgen van het genetisch bepaalde gebrek aan zelfbeheersing. Waarbij dat gebrek dan natuurlijk weer vaker in de lagere sociale klassen zal voorkomen omdat de kans groter is bij kinderen uit dat milieu dat de ouders die genen dragen.
 
Het is een feit dat obesitas voor het overgrote deel voorkomt in de lagere sociale klassen. Waarom? Laag opgeleide mensen hebben over het algemeen minder weet van wat gezond is, en wat niet.
Net alsof alle laagopgeleide mensen dom zijn, er zijn er veel die uit gemakzucht een lagere opleiding hebben. En laat nu net de gemakzucht ook een grote rol spelen bij een ongezonde levensstijl.

---------- Post toegevoegd Fri 16 Nov 2012 om 19:58 ----------

Het marshmallow-experiment liet in de jaren zestig voor het eerst zien dat kinderen prima in staat zijn om 'zelfbeheerst' en gedisciplineerd te zijn. Kleuters werden in een lege kamer gezet met alleen een marshmallow. Zij mochten deze opeten, maar als zij een kwartier wachtten, zouden ze er twee krijgen. De meeste van de zeshonderd kinderen besloten te wachten. Ze hanteerden allerlei tactieken om de verleiding te weerstaan, zoals praten en zingen tegen zichzelf. Andere kinderen gingen op hun handen zitten of speelden spelletjes. De kinderen die zichzelf hadden beheerst, bleken op hun achttiende succesvoller op school te zijn en waren op sociaal gebied vaardiger.
Is dat niet het onderzoek wat gedaan werd op kinderen die wel of niet gewend waren dat ze iedere avond hun bordje leeg moesten eten? Dat de kinderen die geleerd was dat ze iedere avond een bordje leeg moesten eten, juist veel meer moeite hadden om zichzelf te beheersen?

---------- Post toegevoegd Fri 16 Nov 2012 om 19:59 ----------

Zelfbeheersing is voor een groot deel genetisch bepaald.
Waaruit blijkt dat zoiets genetisch bepaald is? Want juist zelfbeheersing is iets wat je kan aanleren
 
Terug
Naar boven