De verhalen die ik over Afrika gehoord heb van meerdere vrijwilligers die daar een paar maanden mee hebben geholpen aan projecten waren niet best.
Ze willen daar geen fl**ker leren en ze zijn te lui om te werken. Maar wel met mobieltjes rondlopen natuurlijk...
Één zo'n gast vertelde mij over een landbouwproject. Hij zei dat die grond zo vruchtbaar is daar, dat je bij wijze van spreken een fietsband in de grond kunt stoppen en er groeit een fiets uit

Dus hij die mensen vertellen: 'S avonds als de zon onder is, dan alle plantjes water geven, want overdag is het veel te heet en verdampt alles. En ja hoor, te lui om 's avonds water te geven, dus 's morgens gaat hij checken. Is de grond nat. "Hebben jullie net water gegeven ipv gisterenavond?" Nee hoor! Gisterenavond pas!
Ze willen gewoon niet.
Het mooie is dat ze dus 30km lopen naar een of andere halfgare markt waar ze simkaartjes etc kunnen ruilen voor eten. Dingen die ze dus gewoon zelf kunnen verbouwen vertikken ze gewoon uit luiheid om zoiets te moeten onderhouden. Dan maar liever 30km lopen, want dat is schijnbaar minder ingewikkeld. Hoef je nergens over na te denken.
Het mooiste was nog wel iemand die vertelde dat ze daar elke morgen bidden tot God dat ze niet hoeven te werken. Als ze die dag inderdaad niet gewerkt hebben bidden ze weer tot God om hem te bedanken.
Ik heb dan ook nog nooit een enkel positief verhaal gehoord over dat soort projecten daar. Volgens mij laten veel mensen die projecten ook zogenaamd succesvol overkomen, omdat ze óverpositief en vooral veel te naïef in het leven staan.
Kijk naar de geschiedenis. Hoe lang zijn we nou al bezig met al die ellende daar. Rationeel gezien maken we het juist veel erger door de splinter in de wond alleen maar te overgieten met alcohol. Die splinter moet eruit, en dat heet gewoon alle toestroom naar die corrupte bende daar stopzetten. Waarom kan de overheid daar zo corrupt zijn, terwijl er een zwaar grote meederheid in armoede leeft? Omdat de nood gewoon voor die mensen nog niet hoog genoeg is. Ze hebben nog te eten en ze kunnen overleven. Pas wanneer ze echt allemaal neervallen van de honger krijg je een opstand tegen de macht die daar heerst.
Zet een stop erop en uiteindelijk lost het zich wel op. Ja, het klinkt niet mooi en zeker niet etisch/politiek correct, maar rationeel gezien lijkt het mij uiteindelijk de beste oplossing.