Epo is een afgeleide van het hormoon epotoïne. In de bijnieren wordt de ph van het bloed gemeten. Bij een hoger co2 gehalte stijgt de ph. Er is dus meer vraag naar o2. De bijnieren geven dan epotoine af aan de bloedbaan. Epotoïne komt dan in het beenmerg en beinvloed daarmee de proliferatie en differentiatie van de pleuripotente stamcellen in de richting van de myeloïde celreeks. Oftewel, er worden meer rode bloedlichaampjes gemaakt.
Door synthetische epotoïne te gebruike stimuleer je de vorming van rode bloedcellen. Door de grote hoeveelheden epo worden er te veel bloedcellen gemaakt. De hematocriet waarden (de hoeveelheid cellen tov het totale bloevolume) worden te hoog, het bloed wordt stroperig. Het bloed kan te langzaam gaan stromen waardoor er bloedplaatjes aan de vaatwand gaan kleven en de stollingsreactie opgang komt. Gevolg; vorming van bloedproppen. Deze kunnen zorgen voor verstoppingen van aderen met hart- en herseninfarcten en longemboliën. Dit kan leiden tot de dood.
