Op verhoor geweest, daar alles eerlijk opgebiecht. Het enige waar ze echt achter vroegen was hoeveel ik hiervoor betaald had en of het voor eigen gebruik was.
Vervolgens na het verhoor zijn we naar mijn huis geweest waar ze enkel mijn kamer doorzocht hebben, dit duurde niet al te lang want ze hadden al vanaf mijn verklaring door dat dit mijn eerste keer was en dat ik er spijt van had en verder niks in huis had.
Heb gevraagd wat er nu verder gaat gebeuren, ze moesten dit opsturen en nadien gaat het parket of gerecht (ben vergeten welke) erover oordelen of ik al dan niet een boete krijg en of het op mijn strafblad komt.
Heb hen gevraagd wat zij dachten dat er ging gebeuren en ze zeiden dat de kans klein was dat het op men strafblad zou komen, boete wisten ze niet echt maar ze deelde wel mee dat het om iets heel kleinschalig ging dus als er eventueel een boete zou komen zou deze nog meevallen.
Nu dus afwachten op een brief met hopelijk een minnelijke schikking.
Wat een debiele beslissing kerel. Waarom ontken je het niet gewoon? Als je een advocaat had opgezocht had die je hetzelfde verteld. Als je het advies van het forum had gevolgd had je dat gedaan, en/of had je gewoon je bek gehouden, wat de enige goede beslissing is. Waarom vraag je om advies als je het niet opvolgt?
Je bent niet strafbaar door niet mee te werken aan je eigen vervolging, dat is één van de beginselen van ons recht. Wat gaan ze doen als je zegt ik wil niks zeggen en/of dat is niet van mij? Hun stem verheffen? Het is niet zo dat je ineens in elkaar gebeukt wordt, ze mogen je er niet eens een nacht voor vasthouden (wat ze heel zelden wel eens willen doen als je totaal niet meewerkt, in zaken van slagen en verwondingen of dergelijk, gewoon om je te kloten. al is dat sinds de salduz wet ook een stuk minder geworden).
Direct alles bekennen, meewerken aan een huiszoeking. Anders gooi je meteen even al je rechten uit het raam. Mensen met zo'n "brave burger" mentaliteit zijn de reden dat flikken en magistraten zo losjes met onze rechten omspringen, de meesten vinden het toch allemaal prima. Als iemand je portemonnee op straat vraagt, geef je hem ook zomaar af?
Bekennen heeft geen enkele zin, laat ze je maar voor de rechter slepen en/of alsnog je boete opsturen. Bij een rechter kan je alsnog spijt betuigen, indien je advocaat dat opportuun vind. Als iedereen die gepakt wordt met doping wat meer op zijn rechten zou staan en de staat laten procederen voor je eigen zuurverdiende centen af te geven, zouden ze wel meer nadenken voor ze willekeurig gyms gaan binnenvallen, dan kost het ze namelijk een pak meer dan het zo opbrengt. Maar nee, braafjes bekennen, braafjes boete betalen, lekker makkelijke melkkoe.. je weet dat je de wet breekt door die spullen te bestellen, ga dan niet de brave burger uithangen als je gepakt wordt. Misschien gelijk je dealer nog even verlinken?
Trek er je les uit, beroep je gewoon op je zwijgrecht. Je hebt nog meer als genoeg mogelijkheden om schuld te bekennen als je verder in de molen zit. Als er niet genoeg bewijs is en jij verklaart niks wordt het gewoon geseponeerd. Jezelf beschuldigen is echt het stomste wat je kan doen, vooral in ditsoort zaken. Als je geflitst bent en ze hebben geen foto, ga je dan ook bekennen? Om de brave jan uit te hangen?
