Volg de onderstaande video samen om te zien hoe u onze site kunt installeren als een web-app op uw startscherm.
Notitie: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Op het eerste punt zou ik je willen corrigeren: wetenschap presenteert niet zozeer een hyperindividueel wereldbeeld, wetenschappelijke denkbeelden zijn nog altijd intersubjectief toetsbaar, wat het gevolg is van het feit dat wetenschap geënt is op die elementen die in ieders subjectieve beleving voorkomen en daar dan een grond voor formuleert.
Wetenschappelijk objectiviteit dus als intersubjectieve geldigheid ipv een correcte descriptie van de dingen op zich. De kosmos is dan niet zozeer DE kosmos (een naief-realistische visie op wetenschap), maar ook niet MIJN kosmos (sollipsisme), maar ONZE kosmos.
Maar dat wetenschap an sich mogelijk is, vind ik om die reden dan wel bijzonder. Blijkbaar delen we allemaal vanuit ons eigen persectief iets met elkaar waardoor (wetenschappelijke) communicatie mogelijk is, waarbij we niet helemaal opgesloten zitten in een subjectieve kooi (zoais de goudvis) en lijken we datgene wat buiten onze subjectieve beleving ligt toch te kunnen "raken". Wat dat raken dan specifiek zou inhouden, heb ik helemaal geen idee van, in elk geval geen transparant inzicht in de wereld op zichzelf.
Voor de rest geef ik je dan ook gelijk mbt het idee dat wetenschap nooit iets kan zeggen over de oorsprong van onze subjectieve beleving van de werkelijkheid, en zeker niet door deze reductief terug te brengen in een geobjectiveerde wereld.
Je zou dan nl in een cirkeltje gaan redeneren. Aan de ene kant zou onze subjectieve beleving terug te brengen zijn tot een descriptie van fysische processen, terwijl we net voor die descriptie van een fysische wereld moeten terug gaan op het subjectieve.
Subjectiviteit en objectiviteit lijken op een vreemde en onbegrijpelijke manier op elkaar terug te vallen. Misschien behoort het inderdaad tot de menselijke conditie om die verhouding nooit te kennen:
Geddie zei:Juist niet? Als je dood bent is je zenuwstelsel niet meer functioneel, waardoor je niets meer waar kan nemen en daardoor kun je ook niets te weten komen.
Dan "weet" je dat. Maar voor hetzelfde geld zit je in of was je een computersimulatie, koppel je je brainplug los en wordt je wakker staand aan een buitenaardse flipperkast (en heb je 3 borsten) je kunt het zo gek bedenken als je wilt. En het is een mogelijkheid. ..Dwz. De kans is "niet 0". De wereld ontdekken is een wat rekbaar begrip misschien maar ik geloof niet dat je zo wereldvreemd bent dat je dat niet in kunt vullen.
Onbegrijpelijk dat iemand van jouw leeftijd niets beters weet te bedenken dan met z'n neus in een antiek boek te hangen dat vol staat met opruiende teksten, halve waarheden, achterhaalde levenswijsheden en gewoon keiharde leugens.
Maar goed dat is mijn gedachtengang, wilde ik ook even delen.
Je meent dit nog serieus ook.
Heb het topic nog niet doorgelezen. Maar als je echt een verrot leven hebt waarin bijna alles tegen zit dan is het als je gelooft denk ik een goede pleister op de wonden dat het allemaal een reden heeft en je na deze test het paradijs zal gaan zien. Je staat er dan negatiever in.
Stel je hebt een ****ed up leven, maar je weet 100% zeker dat je over 10 jaar 10 miljoen gaat winnen in de loterij. je hebt er nu niks aan maar je weet het echt zeker. Hoe sta je er dan in? Toch heel anders?
Maar volgens mij kunnen we helemaal geen intersubjectieve of objectieve werkelijkheid claimen. Net zo min als solipsisme trouwens en gelukkig maar, want ook dat is een "waarheid". Maar wel ook de reden dat Descartes ook niet verder kwam dan "ik denk dus ik ben", en verder weinig zeker kon weten over bestaan.
.Net zo min als solipsisme trouwens en gelukkig maar, want ook dat is een "waarheid". Maar wel ook de reden dat Descartes ook niet verder kwam dan "ik denk dus ik ben", en verder weinig zeker kon weten over bestaan.
Je kunt er nu eenmaal weinig zinnigs over vertellen. Volgens mij zeggen we ook wel ongeveer hetzelfde. Jij zegt niet DE kosmos, niet MIJN kosmos maar de onze. Alleen dat onze vind ik dus lastig
Je kunt wel zien en meten/wetenschap dat je waargenomen werkelijkheid redelijk steek houdt en consistent is..en dus is het om te kunnen functioneren wel gelijk ff zo makkelijk om aan te nemen dat er een werkelijkheid is die is zoals je hem waarneemt..maar het blijft een aanname.
Vind het wel iets dat weinig zinvol is om lang over na te denken want het brengt me nergens, alleen in dit soort vage metafysische discussies is het wel belangrijk om ermee aan te geven wat wetenschap wel en niet kan.
Dit heb ik altijd een aparte houding gevonden. Dus je begint niet eens te denken/onderzoeken en kiest gewoon voor die club omdat het leuker klinkt? Heb je dan nooit het gevoel van waar ben ik nou mee bezig?
Mja, je hebt gelijk, was eig een domme opmerking, je doof houden voor goede tegenargumenten, niet kritisch zijn is gewoon debiel. Ben zelf al een tijdje Pantheïst btw.
Mja, je hebt gelijk, was eig een domme opmerking, je doof houden voor goede tegenargumenten, niet kritisch zijn is gewoon debiel. Ben zelf al een tijdje Pantheïst btw.
Je moet/mag doen waar jij je lekker bij voelt. Gelovig of niet gelovig who cares.
Wat me echter tegenstaat is dat gelovige zich zo makkelijk ervan af maken.
Misbruik je een kind, die van jezelf of het hele zangkoor, doe dan boete en 20 weesgegroetjes en alles is vergeven.
Onder de paraplu van het geloof mag zowat alles, tenminste dit is mijn conclusie.
Het mag natuurlijk niet, maar als je iets doet dat niet mag dan vergeven we je dat wel.
Iemand vermoorden mag niet, maar als de heilige hoofd de jihad uitspreekt dan mag plots alles.
En ken je die kruisvaarten om het geloof in de Wereld te brengen. Geloof je niet dan de brandstapel.
Maar goed ieder zijn ding. Geloven of niet, het is wat je doet waar je je lekker bij voelt.
Ik geloof in "juiste voeding, voldoende rust, hard & zwaar trainen".
Als men de geschiedenis van de mensheid in een geluid zou moeten samenvatten, dan hoort men een ijzingwekkende schreeuw van lijden. Ik zie religie als een manier om de vraagstukken van leven en dood dicht te metselen met blind geloof.
pantheisme en kritisch denken gaan ook moeilijk samen. Een perfect voorbeeld van Ockhams razor, de meest eenvoudige theorie krijgt de voorkeur.
