Een goed boek is
'Binnen zonder kloppen' van Pieter Lakeman. Het boekje stamt nog uit het guldentijdperk. De schrijver is deze dagen in de schijnwerper komen te staan door zijn jacht op de DSB bank.
Lakeman, zelf van huis uit econoom en afkomstig uit het linkse actiewezen, pakt dit keer de overheid aan en maakt een aardige berekening van de vele miljarden die de immigratie ons gekost heeft. Daarbij richt hij zijn kritiek eigenlijk niet op de immigranten zelf, maar meer op de overheid, die door slap en slecht beleid de immigratie heeft laten uitgroeien tot de huidige ramp.
Legalisaties, gezinshereniging, hernieuwde werving, vluchtelingen; dat alles heeft ertoe geleid dat de ongeveer 100.000 gastarbeiders in de jaren 70 zijn uitgegroeid tot het enorme aantal allochtonen dat nu ons land bewoont.
Één van de punten die altijd door naieve politici en allochtonen zelf wordt aangevoerd is dat de buitenlandse werknemers toch hebben meegeholpen onze economie op te bouwen.
Lakeman laat geen spaan van dit standpunt heel. Al snel na de komst van de gastarbeiders sloeg in Nederland de economische crisis toe van de jaren 70. De bedrijven moesten saneren en juist ongeschoolde arbeiders werden het eerst ontslagen. Juist de gastarbeiders raakten het meest werkloos. En hoewel in bijna alle wervingsverdragen (ook in die met Turkije en Marokko) een terugkeerverplichting was opgenomen, bleven de gastarbeiders hier, ook nadat ze werkloos waren geworden. Sterker nog, men kreeg het recht om de gezinnen over te laten komen. Al gauw bedroeg de werkloosheid onder Turken en Marokkanen ongeveer 40%, waarbovenop ook nog het zeer hoge WAO-percentage (meer dan 20%) moet worden opgeteld. Kortom, de gastarbeiders hebben slechts zeer korte tijd economisch gezien iets opgeleverd voor Nederland, daarentegen hebben ze vele jaren geld gekost. Dit geldt des te meer voor andere groepen immigranten, zoals asielzoekers, Surinamers en Antillianen.
En deze rekening wordt betaald door de gewone Nederlander. Via kortingen op uitkeringen en loonmatigingen heeft de gewone Nederlander dit bedrag opgebracht. Daarentegen heeft juist een linkse elite (via de asielzoekerindustrie) en een rechtse ondernemerselite (die profiteert van goedkope buitenlandse werknemers) zich verrijkt aan de immigratie. Lakeman is somber. Omdat immigranten die zich hier reeds gevestigd hebben altijd weer nieuwe immigranten zullen aantrekken, vreest hij dat de immigratie niet zal stoppen. Bovendien is hij bang dat het toenemende aantal allochtonen de basis van onze samenleving zal aantasten; hij wijst hierbij in het bijzonder op de achteruitgang in het onderwijs door de grote concentratie allochtonen.
Al met al een onthullend boek, dat een onthutsende blik geeft op de gedragingen van de Nederlandse overheid. Maar het is tekenend dat dit boek tot geen enkele politieke oprisping heeft geleid; geen kamervragen, geen debatten, geen journalisten die de kamerleden confronteren met gegevens uit het boek. Dit is het zoveelste teken dat de politiek zich in een glazen stolp bevindt, afgeschermd van het Nederlandse volk en een wereldje op zichzelf is geworden.
Meer informatie.