Het heelal is eindig, maar ook onbegrensd. In theorie is het dus ook niet mogelijk om alles te weten. Hoe groot wordt het heelal? Wat is er buiten het heelal? Wat was er voor het heelal? Waar begon het heelal? Allemaal vragen die niet beantwoord kunnen worden door ons. Die absolute onwetendheid laat voor mij de mogelijkheid open dat er meer is dan wetenschappelijk gevonden kan worden. Iets dat wij ons ook dus niet voor kunnen stellen.
Het oppervlak van de aardbol is ook onbegrensd. Als het heelal positief gekromd is, als een 4-dimensionale bol, kunnen we het in theorie wel helemaal kennen.
Waar begon het heelal? Bedoel je, waar is het beginpunt, middelpunt? Want een onbegrensd heelal heeft geen middelpunt.
Of bedoel je of het heelal wel of niet in een multiversum bestaat?
Nee, daar ligt dan ook het gebrek bij de wetenschap. Aangezien de wetenschap niets aanneemt wat wiskundig te beschrijven of te bewijzen valt, liggen bovenstaande problemen al per definitie buiten het bereik van de wetenschap. De reden dat wetenschappers een hogere macht dus niet willen/kunnen aannemen, is tegelijkertijd de reden voor mensen die wel in een hogere macht geloven.
Ik denk ook dat het aannemen van een hogere macht, in de wetenschap, gelijk staat aan opgeven. Het doel van de wetenschap is alle kennis vergaren en alles verklaren. Ik vind dat we nooit mogen opgeven en zeggen "oke dit kunnen we niet verklaren, daarom is er een god."
We moeten altijd vooruit blijven werken.
Daar heb je gelijk in. Of het heelal nou perfect is of niet, het lijkt in mijn ogen toch dat er iets meer achter kan zitten.
Dat is persoonlijke ervaring en interpretatie. Ik ben altijd bereid mijn visie aan te passen. Als de wetenschap kan aantonen dat er een hogere macht is dan erken en accepteer ik dat. Ik weet dat het omgekeerde op jou van toepassing is.
En dat ze geen wetenschappelijke kennis hebben maakt hun per definitie dom? Wat is dom eigenlijk? Zo denken theïsten immers ook over atheïsten. Bovendien zijn atheïsten vaak atheïst doordat of hun ouders of hun scholing daartoe hebben bijgedragen. "Er bestaat geen God/hogere macht", heeft namelijk eenzelfde soort werking als: "God bestaat".
Niet dom, onwetend. Dat zijn twee verschillende dingen, in mijn ogen. Het fundamentele verschil tussen geloof en wetenschap is dat je geloof alleen maar hoeft te geloven, wetenschap moet je erkennen en begrijpen, ook als het totaal tegen je huidige visie ingaat, dat vergt meer intellect, inzicht en karakter.
Aangezien niemand, wat betreft deze problemen, gelijk heeft, is dus geen van beide goed of slecht, dom of slim etc.
Mee eens, maar het ligt iets genuanceerder dan dat. Er is wel degelijk omgekeerde correlatie tussen intelligentie en (blind) geloof. Nu zeg ik niet dat gelovigen dom zijn, ik zeg alleen dat er correlatie is aangetoond. Minder intelligente mensen zijn gewoon eerder geneigd te geloven, omdat ze de alternatieve verklaringen simpelweg niet begrijpen. Dit sluit echter niet uit dat iemand die het wel begrijpt ook kan geloven.
Uiteindelijk lopen religie en wetenschap dus in elkaar over. Persoonlijk vind ik het jammer dat de onwetendheid van de mens zorgt dat er zoveel conflicten zijn tussen religies.
De enige (belangrijke) overeenkomst tussen wetenschap en religie is onze drang om alles om ons heen te verklaren.
Even een algemene respons:
Er is ooit iemand geweest die als eerste op het idee kwam dat het heelal geschapen moest zijn. En dit is een gok geweest want niks wijst er direct op dat er een god is.
Stel dat je nooit in aanraking zou komen met religie of überhaupt met het concept van een god, zou je het dan zelf kunnen bedenken? Zou iemand totaal op zichzelf tot de conclusie komen dat er een god is? Ik denk dat het antwoord in de meeste gevallen nee is. Zeker niet wanneer ergens een, al dan niet uitgebreide, wetenschappelijke verklaring voor wordt gegeven.